tag:blogger.com,1999:blog-85672708576102091292011-10-17T04:37:43.447-07:00Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.comBlogger391100tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-64239090899414095272011-03-29T19:29:00.000-07:002011-03-29T19:31:52.635-07:00<a href="http://www.megaupload.com/?d=VRWYR7II">In ZIP</a><br /><br />http://www.megaupload.com/?d=VRWYR7II<br /><br /><a href="http://www.megaupload.com/?d=HN1X9ASV">In EXE</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-6423909089941409527?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-26537830891311453162011-03-29T19:16:00.000-07:002011-03-29T19:22:52.475-07:00<script type="text/javascript" src="jquery-1.4.2.min.js"></script><br /><script type="text/javascript" src="jquery-ui-1.8.custom.min.js"></script><br />You should say, upload jquer UI folder to system and declare these two code<br /><br />U tell to them , u learn from jqueryUI http://jqueryui.com/<br /><br />__________<br /><span style="font-weight:bold;">Do u know what is Database Driven Web Applications ?</span><br /> Share point , <br /> u say there are two kinds of sharepoint<br /> MOSS <br /> WSS<br /> Microsoft<br /> Office Share Point<br /> and Window Share Point server<br />____________________<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Do you know what is SSL?</span><br /> <span style="font-weight:bold;">what is the port number of SSL?</span><br /> u have to tell them , SSL is https . Not http , not Port zero.<br /> it is port 443<br />5:23 PM and encription and u need to get certificate from certificater server <br />5:27 PM Please check in this link it will tell u what is database driving application<br /> http://www.cybermarker.com/q&a/database-drivensites.htm<br />______________<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-2653783089131145316?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-72657494481530218092010-08-30T02:10:00.000-07:002010-08-30T02:11:25.954-07:00သူငယ္ခ်င္းေရ . . . <br />တစ္ေနရာစီ ေ၀းေျမရပ္ျခားေရာက္ေနရလို႕<br />onlineနဲ႕ facebook သံုးရတာကို<br />သိမ္ငယ္တယ္လို႕ မထင္ေစခ်င္ဘူး၊<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ . . . <br />ေ၀းသီ ေခါင္ပါး ေျခာက္ေသြ႕ေျမသို႕<br />ခ်ည့္နဲ႕ယာဥ္စီး မိုးေဆာင္းေႏြအၿပီး<br />ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ ၇၅%ျပည့္မီေအာင္တက္ခဲ့တာကိုေတာ့<br />တကယ္ ခ်ီးက်ဳးတယ္ကြာ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ . . . <br />သကၠရာဇ္ ၂၀၀၅ထုတ္ yearbookမွာ<br />ကြန္ပ်ဳတာစာစီနဲ႕ စာမ်က္ႏွာ အျပင္အဆင္အရ<br />(၄)ေယာက္ တစ္မ်က္ႏွာစီ သီးျခား ရပ္တည္ခဲ့ရေပမယ့္<br />တို႕တေတြရဲ႕ စည္းလံုးမႈ ျပယုဂ္အတြက္<br />စမ္းစစ္မႈေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ေဆာင္စရာ မလိုပါဘူးေနာ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ . . . <br />အခါအခြင့္ အေၾကာင္းသင့္လို႕<br />တို႕ေက်ာင္းမဟာ ကြန္ပ်ဴတာသို႕<br />အေရာက္လွမ္းခြင့္ရခဲ့ရင္ျဖင့္<br />ဘာမွ မမွာေတာ့ပါဘူး။<br />ဂံုးဆင္းပဲ ၀ေအာင္ေသာက္ခဲ့။ :)<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ . . . <br />စိတ္ပ်က္ လက္မိႈင္ ေငးငိုင္ေနမယ့္အစား<br />ရင္ဆိုင္ တြန္းလွန္ ေျဖ႐ွင္းလိုက္ပါလား။<br /><br />14 batch (14+batch & 14-batch)မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႕ ရည္ညႊန္းလိုသည္။<br />ကိုကုိ (ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဳတာတကၠသိုလ္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7265749448153021809?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-68266274806741540522010-08-29T20:39:00.000-07:002010-08-29T21:12:08.642-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_4eDS46y907I/THsvWviXshI/AAAAAAAAAnM/pBPO1JPJcAw/s1600/microsoftofficestandard2007.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4eDS46y907I/THsvWviXshI/AAAAAAAAAnM/pBPO1JPJcAw/s320/microsoftofficestandard2007.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511050636782187026" /></a><br /><a href="http://www.megaupload.com/?d=TL20BNYZ">Download Megaupload</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-6826627480674154052?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-19766992007018263892010-08-18T16:37:00.000-07:002010-08-18T16:40:16.525-07:00<div><embed src="http://widget-02.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&amp;il=1&amp;channel=2522015791365442306&amp;site=widget-02.slide.com" style="width:400px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:400px;text-align:left;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-1976699200701826389?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-23708731383978807512010-04-21T03:31:00.001-07:002010-04-21T03:31:43.294-07:00<a title="View တကၠသီလ ရကပတ on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/30277831/တကၠသီလ-ရကပတ" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">တကၠသီလ ရကပတ</a> <object id="doc_637938300119315" name="doc_637938300119315" height="600" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=30277831&access_key=key-1wufw9hwvol00re2tjlw&page=1&viewMode=slideshow"> <embed id="doc_637938300119315" name="doc_637938300119315" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=30277831&access_key=key-1wufw9hwvol00re2tjlw&page=1&viewMode=slideshow" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="600" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-2370873138397880751?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-29071152663986130392010-03-19T23:37:00.000-07:002010-03-19T23:38:28.210-07:00<iframe width="425" height="350" frameborder="0" scrolling="no" marginheight="0" marginwidth="0" src="http://maps.google.com.sg/maps?hl=en&amp;source=hp&amp;q=map&amp;ie=UTF8&amp;hq=map&amp;hnear=Singapore&amp;ll=1.338837,103.866806&amp;spn=0.222409,0.307274&amp;z=12&amp;iwloc=A&amp;cid=13443201166855562636&amp;output=embed"></iframe><br /><small><a href="http://maps.google.com.sg/maps?hl=en&amp;source=embed&amp;q=map&amp;ie=UTF8&amp;hq=map&amp;hnear=Singapore&amp;ll=1.338837,103.866806&amp;spn=0.222409,0.307274&amp;z=12&amp;iwloc=A&amp;cid=13443201166855562636" style="color:#0000FF;text-align:left">View Larger Map</a></small><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-2907115266398613039?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-82591640787239430282010-03-17T23:30:00.000-07:002010-03-17T23:31:29.689-07:00ရန္ကုန္ UCSY မွာ M.Sc တက္တုန္းက<br />သယ္ရင္းေတြနဲ႕ ေပွ်ာ္ရြင္ခဲ့တဲ့<br />ပံုရိပ္ေလးကို သတိရမိတယ္။<br /><br />အမ်ားသူငါေတြလို မခမ္းနားတတ္တဲ့ အခါ<br />စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရင္နင့္စရာ<br />ေတြးကာမွ ခံစားမႈပိုရတယ္။<br /><br />အိပ္မက္ေတြအျဖစ္သာ ေနာက္တစ္ေခါက္ေလာက္<br />ျပန္လည္ ခံစားခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ျဖင့္<br />ႏိုးထမႈကို တဒဂၤအတြက္ စြန္႕လြတ္ကာ<br />ညကာလၾကာရွည္ပါေစလို႕<br />ဆုေတာင္းမိမွာ အမွန္ပဲ။<br /><br /><em>ကိုကို (ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဳတာတကၠသိုလ္)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-8259164078723943028?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-17705764131937059472010-03-12T01:42:00.000-08:002010-03-12T01:48:56.695-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_4eDS46y907I/S5oMggkLyZI/AAAAAAAAAgM/Bj195e0QLbg/s1600-h/I%2BLOVE%2BEXAM.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 253px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_4eDS46y907I/S5oMggkLyZI/AAAAAAAAAgM/Bj195e0QLbg/s320/I%2BLOVE%2BEXAM.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447680451895085458" /></a><br />စာေမးပဲြ နီးေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း မိမိကိုယ္ကို မိမိ အသိေပးျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အျခားမည္သည့္ အေရာင္ဆိုးထားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ စိတ္ကူး စိတ္္သန္းမ်ားမပါေၾကာင္း ျဖဴစင္စြာ ၀န္ခံအပ္ပါသည္။<br />အသင္တို႕သည္လည္း စာေမပဲြနီး (သို႕) ေျဖေနခ်ိန္ ျဖစ္ပါက g talk တြင္ download လုပ္ၿပီး တင္ထားႏိုင္ပါသည္။ copyright မရွိပါ ခင္ဗ်ာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-1770576413193705947?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-89222066862045309572010-03-07T06:33:00.000-08:002010-03-07T06:44:58.068-08:00၁။ အမွတ္စာရင္း (true copy)<br />၂။ grading (true copy)<br />၃။ ဘဲြ႕လက္မွတ္ (true copy)<br />၄။ recommendation (အဂၤလိပ္စာ ဌာနမွ)<br />၅။ recommendation (ေက်ာင္းရွိ professor ၂-ဦးထံမွ)<br />၆။ master courseworkၿပီး thesis လုပ္ေနပါက coursework သင္ယူၿပီးဆံုးေၾကာင္း recommendation letter<br />၇။ အျခားေသာ certificate မ်ား<br />၈။ working experience <br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ NTU master ေလွ်ာက္တုန္းက Application Form၊ acknowledgement slip တို႕နဲ႕ေပါင္းထည့္ေပးလိုက္တဲ့ documnets ေတြပါ။ <br />ေနာင္လာ ေနာင္သားမ်ား ပညာ အက်ိဳးအတြက္ share ျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-8922206686204530957?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-37103176247162666852010-03-03T19:35:00.000-08:002010-03-03T19:44:13.941-08:00*ဆရာတစ္ပါးက မိမိ၏ တပည့္ျဖစ္သူအား အမိန္႕ရွိသည္မွာ သင္သည္ဉာဏ္ထိုင္းသူျဖစ္သည္၊ သို႕ေသာ္ အသင္သည္ ပံုမွန္မပ်က္မကြက္ သင္ခန္းစာအခ်ိန္တြင္ထိုင္ အတန္းတက္သည့္အတြက္ အသင့္ရဲ႕မွတ္ဉာဏ္သည္ လြန္ စြာတိုးပြားသြားေလသည္။ <br />"ေက်ာင္း၊ အတန္း မွန္မွန္တက္ရမည္ျဖစ္သည္"<br />* အမွန္ တရား၏ ေနာက္လိုက္ မျဖစ္မျခင္း ထိုသူ႕၏ အသိဉာဏ္ မျပည့္စံုေသးပါ။<br />* ေက်ာင္းမပ်က္ႏွင့္၊ သင္ခန္းစာလြတ္ေစႏွင့္။ <br />* အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားပါ၊ အက်ိဳးမဲ့ လုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ အခ်ိန္မျဖန္းေလႏွင့္။ <br />* အစားက်ဴးျခင္း၊ အအိပ္မ်ားျခင္းတို႕ကိုေရွာင္ၾကဥ္ပါ၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သြားလွ်င္ ဖ်တ္လတ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာမ်ား၌ အခ်ိန္သံုးပါ၊ ပညာတိုး စိတ္ရႊင္စရာမ်ားေျပာပါ။ <br />* တတ္သိသမွ် နည္းသည္ဟု ယူဆပါ၊ ငါ..ဘာမွ်မတတ္ ေသးဟု ခံယူထားရမည္။ <br />* စာေကာင္းေပေကာင္း(၁၀)အုပ္ဖတ္ၿပီး ညစ္ညမ္း စာ (၁)ေစာင္ဖတ္လိုက္လွ်င္ ေလွခါးထစ္(၁၀)ထစ္တက္ၿပီး၊ လိမ့္က်သူပမာျဖစ္ရမည္။<br />*ေန႕ည၊ စာ၌သာေမြ႕ေလ်ာ့ပါ၊ ျပႆနာျပဳစရာ ကိစၥမ်းမွ ေရွာင္ပါ။ မေန႕ကထက္ ဒီေန႕၊ တျမန္အပတ္ထက္ ယခု အပတ္ ပညာရည္မည္မွ် တိုးတက္လာသည္ကို စဥ္းစားပါ။<br />* စာတတ္ပုဂိၢဳလ္မ်ားကို ေတြ႔ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ပညာရွိ တစ္ဦးအား ေတြ႕ရခဲ၏။ <br />* အသိဉာဏ္ရွိသည့္ စကားမ်ားကို သင္ေပးသူမ်ားအား မိတ္ဖြဲ႕သင့္သည္။ <br />* အသိဉာဏ္ရွိသူသည္ စဥ္းစားၿပီးမွ ေျပာသည္။ အသိဉာဏ္မဲ့သူသည္ ေျပာၿပီးမွ စဥ္းစားသည္။ <br />* အၾကင္သူဟာ ပညာရွာျခင္းရဲ႕ အခက္အခဲကို သည္းမခံႏိုင္ဘူးဆိုရင္ တစ္သက္လံုး ပညာမဲ့ျခင္းကေပးတဲ့ အခက္အခဲေတြကို သည္းခံရလိမ့္မယ္။ <br />* ပညာဟာ ဥစၥာထက္ျမက္တယ္။ ပညာက သင့္ကို ေစာင့္ေရွာက္တယ္။ သင္က ဥစၥာကို ေစာင့္ေရွာက္ရတယ္။ <br />* မိမိကိုယ္မိမိ ပညာရွိဟုႂကြားဝါေသာသူသည္ ပညာမဲ့ သူျဖစ္သည္၊ <br />* အပန္ပင္းမခံဘဲ ပ်င္းရိျခင္းႏွင့္အတူ ပန္းတိုင္သို႕ေရာက္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသည္ မိုက္မဲျခင္း၏ လကၡဏာျဖစ္သည္။ <br />* အားလပ္ျခင္းကို ေႏွာင္ဖြဲ႕မႈ မေရာက္မီ တန္ဖိုးထားပါ။<br />* ပညာရွာတာ ရွက္စရာ မဟုတ္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပညာမဲ႕တာကပိုၿပီး ရွက္စရာ ေကာင္းလို႕ပဲ။ <br />* အၿမဲသံုးစြဲေနတဲ့ ေသာ့ဟာ ေျပာင္လက္လ်က္ရွိတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-3710317624716266685?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-28425696687641153552010-03-02T08:05:00.001-08:002010-03-02T08:15:22.331-08:00<img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border=0 width=0 height=0 src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.11NXC/bT*xJmx*PTEyNjc1NDU4OTIzNDcmcHQ9MTI2NzU*NTg5NzU3MyZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MQ==.gif" /><center><p style="visibility:visible;"><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mff-mpodmin.swf" height="908" width="658" style="width:258px;height:308px"><param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mff-mpodmin.swf" /><param name="quality" value="high" /><param name="scale" value="noscale" /><param name="salign" value="TL" /><param name="wmode" value="transparent"/><param name="flashvars" value="myid=45936661&path=2010/03/02&mycolor=1D102B&mycolor2=BFC8DB&mycolor3=ED4011&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=0&grad=false"/></object><br><a href="http://www.mixpod.com/playlist/45936661" target="_blank"><img src="http://assets.myflashfetish.com/images/get-tracks.gif" title="Get Music Tracks!" style="border-style:none;" alt="Music"></a><a href="http://www.mixpod.com" target="_blank"><img src="http://assets.myflashfetish.com/images/make-own.gif" title="Create A Playlist!" style="border-style:none;" alt="Playlist"></a><br /><a href="http://mixpod.com">Music</a> <a href="http://mixpod.com">Playlist</a> at <a href="http://mixpod.com">MixPod.com</a></p></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-2842569668764115355?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-36420510665491134512010-02-21T02:16:00.000-08:002010-03-03T19:45:10.922-08:00အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ UCSY က Honurs, Master Course Work ၿပီးတဲ့သူေတြ ေလွ်ာက္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း UCSY က Master Course Work ၿပီးလို႕ လက္ရွိ NTUက M.Sc (Information Studies) တက္ေနတာပါ။ NTU Master ေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း အတြက္ ဒီ post ေလးကို တင္ေပးလိုက္တာပါ။<br />xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx xxxx <br /><strong>Part Timeနဲ႕ Full Time ဘာကြာလဲတဲ့?</strong><br /><br />Full Time တက္ရင္ Bank Loan ရမယ္။ ေက်ာင္းၿပီး 3ႏွစ္ စင္ကာပူမွာ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး Service Obligation ပါထိုးရင္ Semester တစ္ခုကို စင္ကာပူ ၂၀၀၀ေထာင္နီးပါး ေလာက္ပဲေပးရမယ္။<br />Part Time ဆိုရင္ေတာ့ Bank Loan မရဘူး။ လက္ရွိ Singapore မွ အလုပ္လုပ္ေနေၾကာင္း ေျပာႏိုင္မွ Part Time တက္လို႕ရမယ္။<br />ျမန္မာျပည္က စေလွ်က္တဲ့ သူအားလံုး Full Time ပဲေလွ်ာက္ၾကတယ္။<br /><br /><strong>dissertation နဲ႕ coursework ..ျခားနားခ်က္..!</strong><br />ဒါကေတာ့ course ေပၚမူတည္တယ္။ <br />ဥပမာ.. MSc (digital media technology) ဆိုရင္ coursework နဲ႕ dissertation ႏွစ္ခုလံုး လုပ္ရတယ္။ ေရြးပိုင္ခြင့္မရွိဘူး။<br />MSc (Info Studies) တို႕ MSc (Info System) တို႕ဆို ေရြးလို႕ရတယ္။ coursework ႀကီးပဲဆို subject (၁၁)ဘာသာ ယူရမယ္။ coursework နဲ႕ dissertation တဲြခ်င္ရင္ . . subject (၉)ဘာသာ + dissertation လုပ္ရမယ္္။ dissertation ဆိုတာ UCSY က thesis နဲ႕အတူတူပါပဲ။ dissertation တနည္း thesis က Semester ၂ခုနဲ႕ ၿပီးေအာင္ လုပ္လည္းရတယ္။ ၃-၄ ခုနဲ႕ ၿပီးေအာင္ လုပ္လည္းရတယ္။ <br /><br /><strong>သတိထားစရာ အခ်က္ေလးေတြက ေတာ့</strong><br />* တစ္ခ်ိဳ႕ course ေတြက bank loan မရဘူးဗ်...အဲ့ေတာ့ ကိုယ္ေလွ်ာက္မယ့္ course က loan ရမရ အရင္ စံုစမ္းေပါ့။<br />* ကိုယ္နဲ႕ ကိုက္ညီ ..လိုက္ႏိုင္မယ့္ course major ကို ေရြးေလွ်ာက္ေပါ့ ..စာပိုလိုက္ႏိုင္ေတာ့ေပါ့။<br />* Master ေလွ်ာက္ၾကေသာ္ သယ္ရင္းမ်ား အားလံုး ဆႏၵျပည့္၀ တက္ေရာက္ႏိုင္ပါေစေသာ၀္. . .<br />* ဒီမွာ link ေလးေတြေပးထားတယ္.. visit ၾကည့္ေပါ့...:)<br /><br />The following programme(s) are open for application : <br />Please visit this link :: http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$adm_main_opt2.notice<br /> <br />Graduate Programmes By Coursework<br />http://www.ntu.edu.sg/collegesandprogrammes/graduate/Pages/ByCourseworkDissertation.aspx<br /> <br />After sending the online application, print out the completed application form and Acknowledgement Slip. <br />You have to send these with the supporting documents.<br />Please visit this link :: http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Senddocuments.aspx<br /> <br />Submission of Online Application:<br />http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$adm_main_opt2.applformMain<br /> <br />Pay Application Fee <br />Please visit this link :: http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Payapplicationfee.aspx<br /> <br />Check Application/Result Status <br />Please visit this link :: http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Applicationresult.aspx<br /> <br />Tuition Fees of Coursework Programmes AY2008-2009 <br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Beforeyouapply/Pages/TuitionFeesofCourseworkProgrammesAY2008-2009.aspx<br /> <br />Service Obligation <br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Beforeyouapply/Pages/ServiceObligation.aspx<br /><br />InformationStudies<br />http://www3.ntu.edu.sg/sci/graduate/information_studies.html<br /><br />Admission<br />http://www3.ntu.edu.sg/oas2/nanyangbulletin/GNB0809/admissions.html<br /><br />OnlineApplication<br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Applyonline.aspx<br /><br />BeforeUApply<br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Beforeyouapply/Pages/Fees.aspx<br /><br />CourseWorkAdmissions<br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Pages/default.aspx<br /><br />Check ur Application Status <br />https://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$adm_inquiry.main<br /><br /># Apply #<br />http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$adm_main.applformMain<br /><br />###<br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Applyonline.aspx<br />http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$adm_main.notice<br /><br />InformationStudies<br />http://www3.ntu.edu.sg/sci/graduate/information_studies.html<br /><br />Admission<br />http://www3.ntu.edu.sg/oas2/nanyangbulletin/GNB0809/admissions.html<br /><br />OnlineApplication<br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Applyonline.aspx<br /><br />Period<br />http://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Beforeyouapply/Pages/Applicationperiod.aspx<br /><br />Check Status<br />https://admissions.ntu.edu.sg/graduate/coursework/Whenyouapply/Pages/Applicationresult.aspx<br /><br />Here is the address to accept offer.<br />http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$acceptance_offer.main<br /><br />Here is the address to accept offer.<br />http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$acceptance_offer.main<br /><br />after acceptance, you can check your status at<br />http://wis.ntu.edu.sg/webexe/owa/pgr$adm_acceptform.main<br /><br />Regarding to school hostel, check at this address:<br />http://wis.ntu.edu.sg/pls/webexe88/GAS_APPL_STUDENT.OnlineApplPrompt<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-3642051066549113451?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-90577672874328261482010-01-12T17:56:00.001-08:002010-01-12T17:56:09.150-08:00ရက္စက္တာလား..၊ မိုက္မဲတာလား...။<br /><br /><br />ျဖစ္စဥ္ (၁)<br /><br />တစ္ခါက<br /><br />ကားတစ္စီး ဘရိတ္ေပါက္ျပီး ေခ်ာက္ထဲက်ခါနီး ျဖစ္ေနတယ္.။<br />အရွိန္ကလည္း ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရေတာ႔.။ ကားေပၚမွာ ကားေမာင္းေနတဲ႔ မိခင္နဲ႔<br />သူ႕သားေလးပဲ ပါတယ္.။ ကေလးက အခုမွ ႏွစ္ႏွစ္သားေလး.။ ဘယ္လိုမွ ကားကို<br />အရွိန္ေလွ်ာ႔မရတဲ႔ အဆံုး သူ႕သားေလးကို ကားထဲမွာ ရွိတဲ႔ အဝတ္ေတြနဲ႔<br />ထုပ္ျပီး ကားေပၚက ပစ္ခ်လိုက္တယ္.။ ဒီလို သူလည္း သူ႕သားေလးကို ကားေပၚက<br />ပစ္ခ်လို႔လည္း ျပီးေရာ..သူ႕ကားကေတာ႔ အရွိန္မထိန္းႏိုင္ေတာ႔ပဲ.. ။<br />ေခ်ာက္ထဲကို ထိုးက်သြားခဲ႔တယ္.။ ဒီလို သူထိုးက်သြားတာကို ကားလမ္းမွာ<br />ရွိေနတဲ႔ ကားေပၚက လူေတြလည္း ျမင္လိုက္ၾကရတယ္.။<br />သူ႕ကေလးေလးကို ကားေပၚကေန အဝတ္နဲ႔ ထုပ္ျပီး ကားလမ္းမေပၚ<br />လႊင္႔ပစ္ခဲ႔တာဟာ သူ ရက္စက္တယ္ လို႔ ဆိုမလား.။<br /><br /><br /><br />ျဖစ္စဥ္ (၂)<br /><br />ဒုတိယကမာၻစစ္ပြဲတြင္ ျဖစ္သည္.။<br /><br />ဂ်ာမနီ၏ ေလယာဥ္မ်ားက ျပင္သစ္ျပည္သို႕<br />အဆက္မျပတ္ဗံုးေတြၾကဲေနသည္. ။ လူေတြအားလံုး ကလည္း ေၾကာက္လန္႕တၾကား<br />ဗံုးခိုက်င္းထဲသို႔ ဝင္ျပီး ခိုလံႈေနၾကတယ္.။ ဒီေနရာသာ သူတို႕ အတြက္<br />အလံုျခံဳဆံုး ေနရာ မဟုတ္လား.။ ဂ်ာမန္ေလယာဥ္ေတြ ပ်ံလာသံၾကားရင္<br />ဥၾသေတြဆြဲတယ္...ဒါဆို လူေတြ အားလံုး ဗံုးခိုက်င္းထဲသို႔ ေျပးဝင္ၾကတယ္.။<br />ဂ်ာမန္ေလယာဥ္ေတြ စိတ္ၾကိဳက္ဗံုးၾကဲလို႔ ျပီးလို႔ ဥၾသသံေတြ ျပန္ထြက္လာမွ<br />သူတို႔ ဗံုးခိုက်င္းထဲက ထြက္ရဲၾကတယ္.။<br />ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ တစ္ေန႕ဂ်ာမန္ေလယာဥ္ေတြ ဗံုးလာၾကဲလို႔ ဥၾသသံေတြ<br />ၾကားေတာ႔ လူေတြ အားလံုး ဗံုးခိုက်င္းထဲသို႔ ေျပးဝင္ၾကတယ္.။<br />ဗံုးခိုက်င္းထဲမွာ လူေပါင္းစံု ၊ ဗံုးခိုက်င္းထဲကို တကယ္လို႔<br />ရန္သူေရာက္လာျပီး ရန္ျပဳမွာ စိုးလို႔ ေတာ္လွန္ေရးတပ္သားတခ်ိဳ႕လည ္း<br />ရွိတယ္.။ ဥၾသသံၾကားလို႔ လူေတြအားလံုး ဗံုးခိုက်င္းထဲ ေျပးဝင္လာၾကခ်ိန္မွာ<br />အျပင္မွာ ဗံုးေတြ ၾကဲခ်ေနသံကို ၾကားေနရျပီ.။ ဒီအခ်ိန္မွာ<br />ဗံုးခိုက်င္းထဲကို လူတစ္ေယာက္ ေနာက္က်ျပီး ကမန္းကတမ္းေျပးဝင္လာတာ<br />ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံသား တစ္ဦးပါပဲ.။ ဒါေပမဲ႔ ..သူကလည္း<br />ကမန္းကတမ္းဝင္လာတာ ဆိုေတာ႔ ဗံုးခိုက်င္း တံခါးကို လံုေအာင္ မပိတ္ခဲ႔ဘူး.။<br />အားလံုးကလည္း ဘယ္သူ႕မွ သူ႕ကို အျပစ္မတင္ႏိုင္ဘူး.။ ဗံုးေတြက<br />အျပင္က ၾကဲေနျပီကိုး.။ ကံမေကာင္းခ်င္ေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ဒီလူ ဗံုးခိုက်င္းထဲ<br />ဝင္သြားတာကို ဂ်ာမန္စစ္သားတစ္ေယာက္က ေတြ႕လိုက္တယ္.။ ဒီေတာ႔ သူက<br />လက္ပစ္ဗံုးတစ္လံုးကို စနစ္တံျဖဳတ္ျပီး ဗံုးခိုက်င္းထဲကို<br />ပစ္ထည္႔လိုက္တယ္.။ လက္ပစ္ဗံုးတစ္လံုး ဗံုးခိုက်င္းထဲကို လိမ္႕က်လာတာ<br />အားလံုးျမင္လိုက္ရတယ္.။ ဘယ္ေနရာမွာ သူတို႔မွာ ေရွာင္စရာ မရွိဘူး.။<br />အစုလိုက္ ၊ အျပံဳလိုက္ ေသရမဲ႔အျဖစ္.။<br />ဒီအခ်ိန္မွာ မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ ..။ ေတာ္လွန္ေရးတပ္သားေလး<br />တစ္ေယာက္က လက္ပစ္ဗံုးေပၚကို ေမွာက္ျပီးလွဲအိပ္လိုက္တယ္ .။ လက္ပစ္ဗံုးကို<br />ေကာက္ျပီး အျပင္ကို ျပန္ပစ္ဖို႔ အခ်ိန္မရွိတာ သူသိေနတယ္ေလ.။ ဒါေၾကာင္႔<br />ဗံုးေပါက္ကြဲလို႔ အားလံုးထိမွာေၾကာင္႔ လက္ပစ္ဗံုးေပၚကို သူခႏၶာကိုယ္ကို<br />လွဲခ်လိုက္တယ္.။ ေနာက္ေတာ႔ အားလံုးကိုယ္စား သူ အသက္ဆံုးရံႈးသြားတယ္.။<br /><br />ဒီရဲေဘာ္ေလးကို မိုက္မဲတယ္ လို႔ ေခၚမလား..။<br /><br /><br /><br />ျဖစ္စဥ္(၃)<br /><br /><br />အရမ္းေတာ္တဲ႔ သြားစရာဝန္ၾကီး တစ္ဦးရွိတယ္.။ သူက<br />စည္းကမ္းၾကီးတယ္.။ သြားလာျပတဲ႔ သူေတြကို သြားျပမဲ႔ သူကလြဲလို႔<br />ဘယ္သူ႕ကိုမွ အဝင္မခံဘုူး..။ အသက္ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္.မည္သူမ ွ မဝင္ရ..။ သူက<br />အေတြ႕အၾကံဳအရမ္းမ်ားေတာ႔ မွားတယ္ လည္း မရွိပါဘူး.။ လူေတြ အားလံုးကလည္း<br />ယံုၾကည္ၾကတယ္.။<br />တစ္ေန႕ ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ သူ႕ဆီမွာ ကေလးတစ္ေယာက္<br />အံသြားလာႏုတ္တယ္.။ ဒါကို ကေလးအေမက အျပင္ကေန ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနတယ္.။<br />သူ႕ကေလးကို စိုးရိမ္ေနတာေလ.။ ဒါနဲ႔ ေကာင္တာက ဆရာဝန္ၾကီး အကူ နပ္စ္ က<br />ေဆးယူဖို႔ အေနာက္ဖက္ထြက္သြားတုန္း သူက ဆရာဝန္ၾကီးရဲ႕ ေဆးကုခန္း<br />(သြားႏႈတ္ခန္း) ထဲကို ဆရာဝန္ၾကီး မသိေအာင္ အသာေလးဝင္သြားတယ္.။<br />ဆရာဝန္ၾကီးကလည္း ကေလးသြားကို ကုန္းႏုတ္ေနတာ ဆိုေတာ႔<br />သူဝင္လာတာကို မေတြ႕ရဘူး.။ မသိလိုက္ဘူး.။ ဒီမွာ သူ႕ကေလးပါးစပ္ထဲက သြားကို<br />ဆရာဝန္ၾကီး ႏုတ္ေနတာကို သူေတြ႕လိုက္ရတယ္.။ သူ႕ႈကေလးပါးစပ္ထဲမွာ<br />ေသြးေတြထြက္ေနတာ ျမင္မေကာင္းဘူး.။ ဒါကို ျမင္ေတာ႔ သူ ေသြးေၾကာင္ျပီး<br />မ်က္ႏွာေတြ ျဖဳေရာ္လာျပီး သတိလစ္ခ်င္သလို ျဖစ္သြားတယ္.။ ေနာက္..လူက<br />ယိုင္ျပီး ဆရာဝန္ၾကီးရဲ႕ ေဆးဘီဒိုနဲ႔ တိုက္မိသြားတယ္.။ ဒီေတာ႔မွ<br />ဆရာဝန္ၾကီးက သူဝင္လာတာကို သိလိုက္ရတယ္.။<br />သိလိုက္ရရခ်င္းပဲ ဆရာဝန္ၾကီးလုပ္လိုက္တာက ဒီမိန္းမကို<br />ပါးပိတ္ရိုက္ လိုက္တာပဲ.။ ဒီေတာ႔ ျပႆနာေတြ ေတာ္ေတာ္ တတ္သြားတယ္.။<br />ေတာ္ေတာ္လည္း ရွင္းလိုက္ရတယ္.။ အားလံုးကလည္း ဆရာဝန္ၾကီးက ေမာက္မာတယ္.။<br />ရိုင္းစိုင္းတယ္.။ ရက္စက္တယ္ လို႔ ေျပာၾကတယ္.။ ညေရာက္ေတာ႔ ဆရာဝန္ၾကီးက<br />သူ႕ဒိုင္ယာရီထဲမွာ ဒီလို ေရးတယ္.။<br /><br />“ ကၽြန္ေတာ္႕ ေဆးကုခန္းထဲကို အပိုလူေတြ မဝင္ေစခ်င္တာက..။<br />သြားဆိုတာ အႏုတ္ခံေနရသူက မျမင္ရဘူးေလ..။ ေဘးက အေဖာ္က ျမင္ေနရေတာ႔<br />ထြက္ေနတဲ႔ ေသြးေတြကို ျမင္ျပီး မူးတတ္ၾကတယ္ေလ.။ ဒါေၾကာင္႔<br />ကၽြန္ေတာ္႕ေဆးခန္းထဲမွာ သြားႏုတ္သူကလြဲရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မရွိေစခ်င္တာပါ.။<br />ဒီေန႕လည္း တစ္ေယာက္ ဝင္လာတယ္.။ ေနာက္..သူျမင္ျပီး မူးလာတယ္..<br />ေမ႔လဲေတာ႔မယ္.။ ဒါေၾကာင္႔..သူ႕ကို စိတ္လႈပ္ရွားျပီး စိတ္ေျပာင္းသြားေအာင္<br />ပါးလွမ္းရိုက္လိုက္ရပါတယ္. ။ ဒါမွ သူ စိတ္ေျပာင္း သြားပါေတာ႔တယ္.။ ဒါေပမဲ႔<br />.. ကၽြန္ေတာ္႕ကိုေတာ႔ ဘယ္လို ထင္သြားမလဲ မသိပါဘူး.။ ဒါဟာ<br />သူ႕အတြက္လုပ္တာပါ..။ ”<br /><br />ဒီဆရာဝန္ၾကီးကို ရက္စက္တယ္ လို႔ ေခၚမလား..။<br /><br /><br /><br />ျဖစ္စဥ္(၄)<br /><br />အဆိပ္ ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိသူေတြ အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္<br />ဖတ္လိုက္ရတယ္.။ အဆိပ္ကို ငါ ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိျပီ ဆုိရံုနဲ႔ သူတို႕<br />ဒီအဆင္႔မွာ ရပ္မထားခဲ႔ပါ.။ ဥပမာ အေနနဲ႔ စိန္အဆိပ္အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္<br />ေျပာျပမယ္.။<br />စိန္အဆိပ္ကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိသူဟာ.စိန္အဆိပ္အေၾ ကာင္းကို အားလံုး<br />ေလ႕လာတယ္.။ အရမ္းကို ျပင္းထန္တဲ႔ အဆိပ္.။ စိန္ကို စားဖို႔ ေနေနသာသာ<br />အဆိပ္ကို သံပုရားသီးညွစ္ျပီး ထြက္လာတဲ႔ အေငြ႕ေလးကို ရွဴလိုက္္တာနဲ႔တင္<br />တံုးခနဲ႔လဲက် ေသသြားႏိုင္တယ္.။ စိန္အဆိပ္ရဲ႕ ျဖစ္ေပၚလာပံု ၊ အေရာင္အေသြး<br />၊ အနံ႕ ၊ အရသာ ..........၊ ဒီမွာ အရသာဆိုတာက ေနာက္သလို ျဖစ္ေနျပန္ေရာ..။<br />အဆိပ္ပါဆိုမွ ဘယ္လိုလုပ္ အရသာကို သိမလဲ .။ မဟုတ္ပါ.။<br />တီထြင္ေလ႕လာသူဆိုတာ ဒါေတြက အစ မွတ္တမ္းတင္ရပါတယ္.။ ဒါနဲ႔ စိန္ကို<br />ပထမဦးဆံုးေတြ႕ရွိသူဟာ.စိန္အဆိပ ္ရဲ႕ အရသာကို မွတ္တမ္းတင္ဖို႔<br />စိန္အဆိပ္ကို သူ႕လွ်ာေပၚတင္ရံုပဲ ရွိေသးတယ္..။ သူဟာ ဘာမွ<br />မေရးလိုက္ႏိုင္ဘူး.။ လဲက်ေသဆံုုးသြားတယ္.။ ဒါနဲ႔ပဲ ၇ ႏွစ္ေလာက္ၾကတဲ႔ အထိ<br />စိန္အဆိပ္ရဲ႕ အရသာကုိ ဘယ္သူမွ မွတ္တမ္းမတင္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး.။<br />ေနာက္မွ ပညာရွင္ တစ္ဖြဲ႔က မျပည္႔စံုေသးတဲ႔<br />စိန္အဆိပ္မွတ္တမ္းကို ျဖည္႔ဖို႔ သူတို႕ကိုယ္ကို စေတးျပီး စိန္အဆိပ္ရဲ႕<br />မွတ္တမ္းကို ျဖည္႔မယ္ လို႔ ေၾကျငာခဲ႔တယ္.။ ဒါနဲ႔ ျပင္းထန္တယ္ ဆိုတာ<br />သိေတာ႔..စမ္းသပ္သူတစ္ေယာက္ က ပါးစပ္နားကို စိန္အဆိပ္မေရာက္ခင္ ေဘာပင္ နဲ႔<br />စာရြက္ေလးကို အသင္႔ျပင္ထားတယ္.။ ေနာက္ေတာ႔ လွ်ာေပၚကို စိန္အဆိပ္ကို<br />တင္ျပီး အရသာရတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းေရးဖို႔ ျပင္လိုက္တယ္.။ ဒါေပမဲ႔..သူ S.w<br />ဆိုတဲ႔ စာေလးႏွစ္လံုးပဲ ေရးျပီး ေသသြားခဲ႔ရတယ္.။<br />ဒါနဲ႔ သူတို႔ အဖြဲ႔ထဲက ေနာက္တစ္ေယာက္က သူစမ္းသပ္သြားတာ S.w<br />ဆိုေတာ႔ ဘာအဓိပၸါယ္မွန္းလည္း မသိဘူးေလ.။ ဒါေၾကာင္႔ သူက ဆက္ျပီး<br />စမ္းသပ္ဖို႔ ျပင္ဆင္တယ္.။ ဒီမွာ သူကလည္း ပါးစပ္ထဲကို စိန္အဆိပ္ မထည္႔ခင္<br />ဟိုတစ္ေယာက္ေရးထားတဲ႔ စာမွာ ဆက္ေရးဖို႔ လက္ကို အသင္႔ျပင္ထားလိုက္တယ္.။<br />ေနာက္ေတာ႔ စိန္အဆိပ္ကို လွ်ာေပၚတင္ျပီး အရသာရေတာ႔ သူ ဆက္ေရးတယ္.။ E. E<br />တဲ႔.။ ဒါလည္း ျပီးေရာ..။ သူလည္း လဲက်ေသဆံုးသြားတယ္.။ ဒီေတာ႔ ရသမွ် စာေတြ<br />ဆက္စပ္ေရးထားတာကေတာ႔ S.w.e.e ျဖစ္ေနျပီ..။ ဒါေပမဲ႔ ဘာမွန္းလည္း မသိေသး။<br />ဒီေတာ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္က သူတို႔ လူႏွစ္ေယာက္လည္း<br />အသက္ေပးသြားရျပီေလ.။ သူဆက္လုပ္မယ္ ဆိုျပီး ျပင္တယ္.။ ဒီမွာ အားလံုးေသာ<br />ျပည္သူလူထုေတြကလည္း ကန္႕ကြက္ၾကတယ္.။ ဘာမွ မဟုတ္တဲ႔ အဆိပ္ေလး တစ္ခုရဲ႕<br />အရသာကို သိရဖို႔ လူ႕အသက္ေတြေသေနရတယ္ေပါ႔.။ ဆက္မလုပ္ၾကပါနဲ႔ေတာ႕လို႔<br />ကန္ကြက္ၾကတယ္.။ ဒါေပမဲ႔ ပညာရွင္ေတြက မရပ္ႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ<br />ေနာက္တစ္ေယာက္က ဆက္ျပီး စိန္အဆိပ္ အရသာကို သိရဖို႔ ျပင္ေတာ႔တယ္.။ သူလည္း<br />လွ်ာေပၚ စိန္အဆိပ္မတင္ခင္ အရင္လူေတြ ေရးထားတဲ႔ ေနရာမွာ ဆက္ေရးဖို႔ လက္ကို<br />ျပင္ထားလိုက္တယ္.။ ေနာက္ေတာ႔ စိန္အဆိပ္ကို လွ်ာေပၚလည္းတင္ျပီး<br />အရသာကိုလည္း သိေရာ..။ သူ T ရယ္....ေနာက္ကေန အပိတ္မ်ဥ္းေလးရယ္ ကို တားျပီး<br />လဲက်ေသဆံုးသြားခဲ႔တယ္.။<br />ဒီေတာ႔မွ လူေတြ အားလံုးလည္း စိန္အဆိပ္ရဲ႕ အရသာကို<br />လူအသက္ ၄ သက္နဲ႔ ရင္းျပီး သိလိုက္ၾကရတယ္.။ အဲဒါကေတာ႔ S.w.e.e.t ( ခ်ိဳတယ္<br />) ဆိုတဲ႔ အရသာပါပဲ.။ စိန္အဆိပ္ဆိုတာ ခ်ိဳတယ္ ဆိုတဲ႔ အရသာ ရွိတယ္ ဆိုတာကို<br />လူ႕အသက္ ၄ ေယာက္နဲ႔ သုေတသနျပဳသြားတာပါ.။ ဒီေနာက္မွာေတာ႔ စိန္အဆိပ္ရဲ႕<br />အရသာကို ဘယ္သူမွ ထပ္ျပီး မစမ္းသပ္ၾကေတာ႔ပါဘူး.။<br />ဒီလို ကိုယ္သိခ်င္တာကို သိဖို႔ ...အားလံုးကို<br />သိေစခ်င္တာ သိရဖို႔ သူတို႕ အသက္ကို ရင္းတာကို မိုက္မဲတယ္ လို႔ ေခၚမလား..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-9057767287432826148?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-46079807239643528962010-01-06T23:44:00.001-08:002010-01-06T23:44:18.806-08:00<form #nsubmit="window.open('http://feedburner.google.com/fb/a/mailverify?uri=nyinayminn', 'popupwindow', 'scrollbars=yes,width=550,height=520');return true" action="http://feedburner.google.com/fb/a/mailverify" style="border:1px solid #ccc;padding:3px;text-align:center;" target="popupwindow" method="post"><p>အသစ&#4153;တင&#4153;တ&#4143;&#4141;င&#4153;&#4152; &#4145;မ&#4152;လ&#4153;ပ&#4143;&#4141;&#4244;&#4145;ပ&#4152;ပ&#4139;မည&#4153; .<br />သင&#4153;&#4151; Email လ&#4141;ပ&#4153;စ&#4140;သ&#4140; ထ&#4140;&#4152;ခ&#4146;&#4151;&#4145;ပ&#4152;ပ&#4139;</p><p><input style="width:140px" name="email" type="text"/></p><input value="nyinayminn" name="uri" type="hidden"/><input value="en_US" name="loc" type="hidden"/><input value="Subscribe" type="submit"/><p> <a href="" target="_blank"></a></p></form><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-4607980723964352896?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-5158866920027265512009-11-13T19:10:00.001-08:002009-11-13T19:10:51.815-08:00<embed src="http://www.4shared.com/embed/151766100/9be54170" width="420" height="250" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-515886692002726551?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-9903264682447003732009-11-13T19:09:00.001-08:002009-11-13T19:09:46.962-08:00<embed src="http://www.4shared.com/embed/151764998/e0e6eb38" width="420" height="250" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-990326468244700373?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-83004806700190992282009-09-20T23:46:00.001-07:002009-09-20T23:46:41.806-07:00<DIV ALIGN="CENTER"><embed allowScriptAccess="never" src="http://i90.plebius.net/flash-mp3-player.swf" menu="false" quality="high" width="300" height="300" name="index" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" flashvars="playList=http://i90.plebius.net/i90/2/9/21/mp3_c140ffe000cc.xml&ShowPlaylist=1&ShowEQ=1&firstTrack=1&initVol=100" wmode="transparent" /></embed><BR><CENTER><A HREF="http://www.pimp-my-profile.com/flash-mp3-player/">Get your own Flash MP3 Player</A><BR><BR></CENTER></DIV><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-8300480670019099228?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-34895156404230187292009-07-06T20:27:00.000-07:002009-07-06T20:28:07.331-07:00တစ္ခါက ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးဟာ ပန္းျခံထဲ ေျခစၾကၤာျဖန္႔ေနတုန္း လွပတဲ့ေျမြေလးတစ္ေကာင္ စည္းရိုးနားက ဆူးခက္ေတြၾကားမွာ ျငိေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ေျမြငယ္ကို ဘုရင္က ကယ္တင္လိုက္တယ္။<br />ေနာက္တစ္ေန႔ ဘုရင္ၾကီး ပန္းျခံထဲ လွည့္လည္ေနတုန္း အ၀တ္အစား သပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးကို ေတြ႔လိုက္တယ္။"အသင္ဟာ ဘယ္သူလဲ..? ဘယ္နည္းနဲ႔ နန္းေတာ္ထဲ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာသလဲ""မထိတ္လန္႔ပါနဲ႔ အရွင္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးက နဂါးမင္းပါ။ ေက်းဇူးဆပ္ဖို႔အတြက္ေရာက္ရွိလာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္""ဘာေက်းဇူးမ်ားလဲ""မေန႔က ကြ်န္ေတာ့္မ်ဳိး သမီးေလး အရွင္ပန္းျခံထဲက ပန္းမ်ားကို႐ႈစားရင္းစည္းရိုးမွာ ျငိေနခဲ့တယ္။ အရွင္ကယ္တင္ခဲ့လို႔ သမီးေတာ္ေလးေနေလာင္ျခင္းမွာ လႊတ္ကင္းခဲ့ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ပါတယ္။ အရွင္လိုရာေျပာပါ။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး ကူညီဖို႔အသင့္ပါ""အင္း...နန္းေတာ္မွာ အဖိုးတန္ပစၥည္းေတြ အမ်ားအျပားရွိတယ္။ ဘာမွလိုေလေသးမရွိဘူးဆိုေပမဲ့ သတၱ၀ါတို႔ရဲ႔ ဘာသာစကားကို အကြ်ႏု္ပ္တတ္ခ်င္တယ္။အကြ်ႏု္ပ္က ေက်းငွက္တိရိစာၦန္ေတြကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တယ္။ ဒါေပမဲ့သူတို႔ဘာေတြေျပာေနမွန္း နားမလည္ခဲ့ဘူး""ဒါ မခက္ခဲပါဘူး အရွင္။ သူတုိ႔ရဲ႔ စကားကို နားလည္ခ်င္ရင္ ဒီေန႔ကစျပီးသူတို႔ရဲ႔အသားကို မစားပါနဲ႔။ သူ႔အသားကိုစားျပီး သူ႔စကားကိုနားလည္တာမ်ဳိးက မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ သက္သတ္လြတ္စားျပီး ခုႏွစ္ရက္အတြင္းသူတို႔စကားကို အရွင္နားလည္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီကိစၥကို အရွင္လွ်ဳိ႔၀ွက္ထားရမယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က သိသြားရင္ အစြမ္းျပယ္သြားလိမ့္မယ္"<br />နဂါးမင္းက ေျပာေျပာဆိုဆို ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ဘုရင္ၾကီးကနဂါးမင္းေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာခဲ့တယ္။ ခုႏွစ္ရက္ေရာက္ေတာ့ ဘုရင္ၾကီးစားပဲြေတာ္ခံေနတုန္း ပိုးဖလံႏွစ္ေကာင္ရဲ႔ အသံကိုၾကားလုိက္တယ္။ပိုးဖလံတစ္ေကာင္က"ေတာ္... ဟိုၾကမ္းျပင္မွာက်ေနတဲ့ ထမင္းေစ့ကို သြားေကာက္ပါလား"လို႔ေျပာေတာ့ ေနာက္ပိုးဖလံတစ္ေကာင္က "စားခ်င္ရင္ကိုယ္တိုင္သြားေကာက္ပါလား""က်ဳပ္မပ်ံႏိုင္လို႔ ေတာ့္ကို ေကာက္ခိုင္းတာေပါ့။ အစကေတာ့ ခ်စ္ပါတယ္ဆိုခုေတာ့ ထမင္းတစ္ေစ့ သြားေကာက္ဖို႔ေတာင္ ေတာ္မလုပ္ႏို္င္ေတာ့ဘူးလား""အစားပဲရွိျပီ အလႈပ္မရွိလို႔ ၀ေနတာေပါ့။ ၀ိတ္ေလွ်ာ့ပါဆုိေတာ့ မေလွ်ာ့ဘူး။ဘုရင္နဲ႔ မိဖုရားေရွ႕မွာ က်ဳပ္ကို ထမင္းသြားေကာက္ခိုင္းတာေသခိုင္းတာနဲ႔အတူတူပဲ။ ဘာလဲ မင္းေနာက္မီးလင္းေနလို႔ ငါ့ကိုေသေၾကာင္းၾကံတာလား"ပိုးဖလံႏွစ္ေကာင္ အခ်ီအခ်ေျပာေနတဲ့ စကားကိုၾကားေတာ့ ဘုရင္ၾကီးကမေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ရယ္မိေတာ့တယ္။ ရုတ္တရက္ ထရယ္တဲ့ ဘုရင္ကို မိဖုရားကဘာေၾကာင့္ရယ္တာလဲ ေမးေတာ့ ဘုရင္က ဘာမွမဟုတ္ေၾကာင္း လက္ကာျပတယ္။ထမင္းစားျပီး မိဖုရားနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ေနတုန္း အိမ္ေခါင္မိုးေပၚကအိမ္ေျမႇာင္ႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ စကားေျပာသံကို ဘုရင္က ၾကားလိုက္မိျပန္တယ္။"ေဘးဖယ္ ရွင္မေရ..""ဒီေလာက္ညဥ့္နက္ေနျပီ ရွင္ဘယ္သြားမလို႔လဲ။ ေဘးအိမ္က မုဆိုးမဆီ သြားမလို႔လား""ဟာ.. ဒီမိန္းမ ငါဘယ္ႏွစ္ခါ ေျပာရမလဲ။ ေဘးအိမ္ကနဲ႔ ငါ ဘာမွမပတ္သက္ဘူး။လူတကာကို မစြပ္စဲြနဲ႔""ေအာ္... ေက်းဇူးကန္းရဲ႔.. ရွင္က သူ႔ကို ကာဆီးကာဆီး လုပ္တာလား။ေန႔တိုင္းပဲ အဲဒီမိန္းမေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔ စကားမ်ားရတယ္။ မပတ္သက္ရင္ဘာျဖစ္လို႔ ခဏခဏ သြားေနရတာလဲ""ငါ ေဘးအိမ္ကို သြားတာမဟုတ္ဘူး။ မင္း ပူညံပူညံလုပ္လြန္းလို႔ နားေအးပါးေအးအျပင္ထြက္ေရွာင္မလို႔.. ဖယ္စမ္းပါ""မဖယ္ႏိုင္ဘူး ရွင္ေရ... အစကေတာ့ ကြ်န္မကို မခဲြမခြါဘဲတစ္သက္လံုးခ်စ္မယ္ဆို။ အခုယူတာ တစ္လေတာင္ မရွိေသးဘူး။ ရွင္က က်ဳပ္ကိုခြါခ်င္ျပီလား"အိမ္ေျမႇာင္ႏွစ္ေကာင္ လံုးရင္းဆန္ရင္း ေခါင္မိုးေပၚက ျပဳတ္က်လာျပီးအျမီးေတြ ျပတ္ကုန္တယ္။ "ေတာက္.. ဒီတစ္လ အျမီးျပတ္တာ သံုးခါရွိျပီကြ"ေဒါနဲ႔ေမာနဲ႔ ေျပာလိုက္တဲ့ အသံကိုၾကားေတာ့ ဘုရင္ၾကီးက မေအာင့္ႏိုင္ဘဲရယ္မိျပန္တယ္။ မိဖုရားက ေမးေတာ့ ဘုရင္က ဘာမွမဟုတ္ေၾကာင္း လက္ကာျပျပန္တယ္။<br />အဲဒီေန႔ကစျပီး ဘုရင္ဟာ ရုတ္တရက္ ထထရယ္ေနတတ္တယ္။ ၾကံဳရဖန္မ်ားလာေတာ့မိဖုရားက "ဘုရင္ၾကီး တစ္ခုခုကို လွ်ဳိ႔၀ွက္ထားပံုရတယ္။ ငါ့အသက္နဲ႔မျခိမ္းေျခာက္ခဲ့ရင္ သူေျပာျပမွာ မဟုတ္ဘူး" ဆိုျပီး ဘုရင္ၾကီးရယ္တဲ့အေၾကာင္းရင္းကို မေျပာျပရင္ ကိုယ့္ကိုအဆံုးစီရင္မယ္လို႔ မိဖုရားကျခိမ္းေျခာက္ေတာ့တယ္။ဘုရင္ၾကီးက လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ကို မေျပာျပခ်င္ေတာ့ "ခဏေနအုန္း..က်ဳပ္အျပင္ထြက္ျပီး စိတ္အပန္း ေျဖလိုက္အုန္းမယ္။ ျပန္လာရင္ ေျပာျပမယ္"ဆိုျပီး ထြက္ခဲ့တယ္။ နန္းေတာ္ရဲ႔ တစ္ေနရာ ဆိတ္ျခံကိုေတြ႔ေတာ့ဆိတ္ႏွစ္ေကာင္ စကားေျပာေနတာကို ဘုရင္ၾကီးက ၾကားမိတယ္။"ကြ်န္မမွာ ကိုယ္ေလးလက္၀န္နဲ႔ ကြ်န္မကို ခ်ီပိုးစမ္းပါ""လမ္းေလွ်ာက္ေနရက္ အေကာင္းၾကီးကေန က်ဳပ္ကုိ ဘာလို႔ပိုးခိုင္းရတာလဲ""ရွင္မပိုးရင္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ သတ္ေသလိုက္မွာေနာ္""ေရာ္... ဘယ္ႏွယ့္ အဲဒီလို တံုးအတဲ့အေတြးရွိရတာလဲ ရွင္မရယ္။ အဲဒီစကားဘယ္က သင္ခဲ့တာလဲ ေျပာစမ္း""ခုနားက ဘုရင္နဲ႔ မိဖုရား ေျပာေနတာကို ၾကားလိုက္လို႔ပါ။ မိဖုရားကကိုယ့္ကိုယ္ သတ္ေသ မယ္ဆိုျပီး ေတာင္းဆိုတာကို ဘုရင္က ခ်က္ခ်င္းပဲလိုက္ေလွ်ာခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္သတ္ေသတယ္ဆိုတာ လက္နက္ေကာင္း တစ္မ်ဳိးပဲ။ဒါေၾကာင့္ ရွင္ ကြ်န္မကို အရင္ကလို ခ်စ္ေသးလား...? မခ်စ္ဘူးလားလို႔စမ္းၾကည့္တာ""ဟား...ဟား.. မင္း အရမ္းတံုးအတာပဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္အဆံုးစီရင္တယ္ဆိုတာကမာၻေပၚမွာရွိသမွ် အျပဳအမႈထဲက ရယ္စရာအေကာင္းဆံုးနဲ႔ အတံုးဆံုး။သတၱ၀ါေတြထဲမွာ လူေတြကလဲြရင္ ဘယ္သတၱ၀ါကမွ ကိုယ့္ကိုယ္ အဆံုးစီရင္တဲ့လမ္းမေရြးဘူး။ သတၱ၀ါတိုင္းက ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္။ ကိုယ့္အသိနဲ႔ကိုယ္အသက္ရွင္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္အဆံုးစီရင္တာကို တစ္ျခားလူက ၾကားခံျပီးလာေသေပးလို႔မရဘူး။ လူေတြလို ကိုယ့္ကိုယ္အဆံုးစီရင္ခ်င္သလား..?ကိုယ့္ကိုယ္ ဆိတ္ပီသေအာင္ က်င့္ၾကံမလား..? ၾကိဳက္ရာလမ္းကို ေရြးေပးေတာ့"ဆိတ္ဖို ေျပာစကားကို နားေထာင္ျပီး ဆိတ္မ ျငိမ္ကုတ္သြားတယ္။ ဘုရင္ကသူတို႔ေျပာတဲ့ စကားကိုနားေထာင္ျပီး "ငါဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႔အရွင္သခင္ဘုရင္လို႔သာေျပာတယ္။ ငါ့ရဲ႔ အသိဥာဏ္က ဆိတ္တစ္ေကာင္ရဲ႔အသိဥာဏ္ေလာက္ ေတာင္ မရွိပါလား" လို႔ ေတြးမိျပီး မိဖုရားကို ေျပာျပဖို႔နန္းေတာ္ထဲ ျပန္ခဲ့တယ္။မိဖုရားကိုေတြ႕ေတာ့ ဘုရင္က"ႏွမေတာ္နဲ႔ အတူေနခ်ိန္ ေမာင္ေတာ္အျမဲရယ္ျဖစ္တာက ဟိုးအရင္က ႏွမေတာ္နဲ႔အတူေပ်ာ္ပါးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေအာက္ေမ့ သတိရမိလို႔ပါ။စားေသာက္ေနခ်ိန္မွာလဲ သတိရတယ္။ အပန္းေျဖခ်ိန္မွာလဲ သတိရတယ္။ အစဥ္အျမဲသတိရေနလို႔ပါပဲ ႏွမေတာ္""ဒါဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ အစကတည္းက မေျပာတာလဲ""စိတ္ထဲမွာ ထားျပီး တေျမ့ေျမ့နဲ႔ ေအာက္ေမ့ေနရတာက ပိုခ်ဳိျမိန္တယ္ေလႏွမေတာ္။ အေမႊးရနံ႔ေတြ ထည့္ထားတဲ့ ပုလင္းတစ္လံုးလိုေပါ့။အဖံုးဖြင့္လိုက္ရင္ ရနံ႔ေတြျပန္႔လႊင့္ကုန္တယ္"<br />ဘုရင္ရဲ႔ နား၀င္ခ်ဳိတဲ့ စကားကိုၾကားေတာ့ မိဖုရားက ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ရတယ္။ဘုရင္က ရုတ္တရက္ ပိုးဖလံႏွစ္ေကာင္ရဲ႔ စကားကို ၾကားလိုက္မိတယ္။"လူေတြရဲ႔ စကားခ်ဳိခ်ဳိ ေျပာတတ္တဲ့ အက်င့္ကို အတုယူထားစမ္းပါ""ရွင္လဲကြ်န္မကို အဲဒီလို စကားမ်ဳိးေျပာရင္ ရွင့္ကိုကြ်န္မ ရန္မရွာေတာ့ဘူး"ဘုရင္ၾကီး ရယ္လိုက္မိျပန္တယ္။<br />"ႏွစ္သက္တယ္"ဆိုတာ အခ်စ္ရဲ႔ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ေလး"ခ်စ္တယ္"ဆိုတာ ႏွစ္သက္တာရဲ႔ ခပ္ရင့္ရင့္အေရာင္ေလးေပါ့။<br />အခ်စ္ေတြ အမ်ားၾကီးရလိုက္လို႔ ဘ၀ဟာ ျပီးျပည့္စံုသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။အခ်စ္ေတြ အမ်ားၾကီးေပးဆပ္လိုက္ရလို႔ ဘ၀ဟာ ပိုတန္ဖိုးရွိသြားတာ။<br />လမ္းတစ္ေနရာမွာ ဆံုၾကတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေလး ႏွစ္ေကာင္လိုေပါ့။ကိုယ့္ေခါင္းေပၚက အေမြးနဲ႔ အခ်င္းခ်င္းထိေတြ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကျပီးဆန္က်င့္ဖက္ကို လမ္းခဲြေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဦးတည္ရာဖက္ကို တစ္ေရြ႕ေရြ႕တြားသြားရင္း က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ဒီဟင္းလင္းျပင္ၾကီးမွာ ခႏၶာကိုယ္ေသးငယ္တဲ့ပုရြက္ဆိတ္ ႏွစ္ေကာင္ ဘယ္ေနရာမွာ ထပ္ျပန္ဆံုခြင့္ ရၾကမလဲ?စၾက၀ဠာနဲ႔ ႏႈိင္းယဥ္ၾကည့္ရင္ ကြ်န္မတို႔ လူဆိုတာ မ်က္စိနဲ႔ေတာင္မျမင္ႏိုင္တဲ့ အမႈန္ေလးပါ။ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာပုရြက္ဆိတ္ေလးႏွစ္ေကာင္လို႔ အခ်င္းခ်င္း ထိေတြ႔ခြင့္ရႏိုင္မလဲ..?ႏႈတ္ဆက္ခြင့္ရႏိုင္မလဲ?<br />လူ႔ဘ၀ထဲ တစ္ခါေရာက္လာဖို႔ လြယ္ကူပါသလား? လူခ်င္းတစ္ခါေလာက္ရင္းႏွီးႏႈတ္ဆက္ဖို႔ လြယ္ကူပါသလား? သူငယ္ခ်င္းလို႔ အမည္တပ္ဖို႔လြယ္ကူပါသလား?စကားေလး တစ္ခြန္းပါပဲ ...."တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးပါ"<br />တရုတ္စကားပံု တစ္ခုက ဒီလိုေျပာပါတယ္။"ေရွးကံေၾကာင့္ မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ေ၀းေနၾကသူေတြေတြ႔ဆံုရင္းႏွီးခြင့္ရၾကတယ္။ ကံမပါရင္ ပုခံုးခ်င္း ရွပ္တိုက္သြားတာေတာင္ရင္းႏွီးခြင့္ မရဘူး"တဲ့.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-3489515640423018729?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-74193799321723624732009-07-06T20:26:00.001-07:002009-07-06T20:26:41.593-07:00ေမး ။ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာပါတဲ့ရမ္ဆိုတာဘာပါလဲဟင္ေျဖ။ကြန္ပ်ဴတာအတြက္ရမ္ပုလင္းပါ<br />ေမး။ တဂစ္မွာဘယ္ႏွစ္ဘိုက္ရွိပါသလဲေျဖ ။ဂစ္လို ့ေအာ္တဲ့ဌက္တစ္ေကာင္မွာတစ္ဗိုက္ဘဲရွိပါတယ္<br />ဆက္ဖတ္ႀကည့္ရေအာင္<br />ေမး ။ email ပို ့ေနရင္းconnectionျပဳတ္သြားတဲ့အခါဘယ္လိုလုပ္ရင္အေကာင္းဆံုးပါလဲေျဖ ။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ကြန္ပ်ဴတာပါ၀ါပိတ္ျပီးအိပ္ပါဆိုင္မွာဆိုရင္ေတာ့အိမ္ျပန္ပါ<br />ေမး ။ကြန္ပ်ဴတာထဲဗိုင္းရပ္စ္၀င္ရင္ေျဖရွင္းပံုေလးအေသးစိတ္ ေျပာနိဳင္မလားေျဖ ။ ဟုတ္ကဲ့ရပါတယ္<br />၁။ systemပံုးကိုအရင္ဖြင့္ပါ၂။ ရွိရွိသမွ် ဟတ္ဒစ္၊မားသားဘုတ္၊ရွိသမွ်ကတ္ အကုန္ျဖဳတ္ပါ။၃။ျပီးရင္ေတာ့ဆပ္ျပာမွဳန္ ့မ်ားမ်ားနဲ ့ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ဇလံုထဲကိုထည့္ျပီးDecogenနဲ ့တစ္ညစိမ္ပါ၄ ။ ေနာက္တစ္ေန ့က်ျပန္ေဆးေႀကာျပီးေနပူပူမွာ လွမ္းပါ။၅ ။ ေျခာက္ေသြ ့သြားေသာအခါပစၥည္းမ်ားကိုေနရာတက် ျပန္တတ္ပါ၆။ စက္ကိုျပန္ဖြင့္ေသာအခါ VIRUS မရွိေတာ့ေႀကာင္းေပ်ာ္ ရႊင္ဖြယ္ေတြ ရပါလိမ္ ့မည္။၇ ။ ေနာက္ပိုင္းသံုးရင္SYSTEM ပံုးကိုဗိုင္းရပ္စ္ထပ္မ၀င္ေအာင္ေနပူထဲထားကာအသံုးျပဳပါဟု<br />ေမး ။သမီးကြန္ပ်ဴတာအရမ္းေလးေနလို ့ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူးျဖစ္ေနတယ္ ။ ကူပါဦးေျဖ ။ အရင္ဆံုးဟတ္ဒစ္(စ္)ျဖဳတ္ထားလိုက္ပါ ။ဒါမွေလးေနရင္ပါ၀ါစပလိုင္းထပ္ပါျဖဳတ္ထားလိုက္ေပါ့အရမ္းအရမ္းေပါ့သြားမယ္<br />ေမး ။ကၽႊန္ေတာ္တို ့ဘက္ကမီးမွန္ဘူး ။UPS ကလဲသိပ္မေကာင္းေတာ့မီးပ်က္ခ်ိန္ကြန္ပ်ဴတာျမန္ျမန္ပိတ္ခ်င္ရင္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲေျဖ ။ upsနဲ ကြန္ပ်ဴတာသြယ္တားတဲ့ပလပ္ကိုခ်က္ခ်င္းဆြဲျဖဳတ္ပါ။ခ်က္ခ်င္းပိတ္သြားရေစမယ္<br />ေမး ။ခဏခဏ restart က်ေနတဲ့အတြက္ေျဖရွင္းေပးပါေျဖ ။ဆိုင္ပို ့လိုက္ပါ<br />ေမး။ ကၽႊန္ေတာ့္windowကအဖြင့္အပိတ္ႀကာေနတယ္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ window မွာျပသနာရွိလို ့လားေျဖ။ ဟုတ္ပါတယ္ window ကိုအဖြင့္အပိတ္ေခ်ာင္ေအာင္ပတၱာမွာဆီနဲနဲ ထိုးေပးပါ ။<br />ကဲဆက္ေျဖမယ္ေနာ္<br />ေမး။အင္တာနက္သံုးဖို ့ဘာလိုအပ္ပါသလဲရွင္ေျဖ။ပိုက္ဆံလိုတာေပါ့သမီးရယ္ဟုတ္ဘူးလား<br />ေမး။သမီးပို လိုက္တဲ့အီးေမးဟိုဘက္ေရာက္မေရာက္ဘယ္လိုသိနိဳင္မလဲေျဖ ။ဖံုးဆက္ျပီးေမးႀကည့္ပါ။<br />ေမး။အီးေမးေတြထဲကစာေတြမွာဗိုင္းရပ္စ္ပါမပါဘယ္လိုသိနိဳင္မလဲေျဖ။အဲ့ဒီအီးေမးကိုဖြင့္ႀကည့္ပါ-သင့္စက္ထဲဗိုင္းရပ္စ္၀င္လို့ရွိရင္ဗုိင္းရပ္စ္ ပါလို ့ေပါ့ကြယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7419379932172362473?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-74766090049608873352009-07-06T20:24:00.000-07:002009-07-06T20:25:41.606-07:00<div align="left">တစ္ညလံုးဆို ဘယ္ေလာက္လဲ<br />မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ဆရာဝန္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးခ်င္သည္ဟု ဆိုသည္..။ သို့ႏွင့္ဆရာဝန္က “ ေျပာပါခင္ဗ်ာ...ဘာေရာဂါ၊ ဘာျပသနာမ်ား ျဖစ္ေနတယ္လို့ ထင္ပါသလဲ ”ဟု ေမးသည္။ ထိုအခါ လူနာ မိန္းမက“ အင္း....က်ြန္မ..က်ြန္မ ” ဟု ဘယ္က စေျပာရမွန္း မသိေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ေတာ့“ က်ြန္မ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ေရာဂါရေနတယ္ထင္တယ္ ဆရာ ” ဟု မဝင့္တဝင့္ ေျပာသည္။ ထုိအခါ ဆရာဝန္က...“ဟုတ္ပါျပီ....ခင္ဗ်ာ၊ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့ အၾကံေပးခ်က္ေတြနဲ့ ကြ်န္ေတာ့ေဆြးေႏြးတဲ့ အခ်ိန္ေတြ အတြက္ တစ္နာရီကို ေဒၚလာ 80 က်ပါမယ္ ” ဟု ေျပာသည္။ထိုအခါ လူနာ မိန္းမက ဝမ္းသာအားရႏွင့္ ...........“ ရပါတယ္ ဆရာ၊ ေငြကအေရးမၾကီးပါဘူး..။ တကယ္လို့ တစ္ညလံုးဆိုရင္ေရာ ဆရာ ဘယ္ေလာက္ ယူပါသလဲရွင္”...။........ ........ တစ္ညလံုးၾကီးမ်ားေတာင္...<br />လက္ထပ္ျပီးစီးျခင္း<br />....ေငြခ်ဴျမိဳ့၊ ခါးပိုက္ႏႈိက္ရပ္၊ အေၾကြးထူလမ္း၊ အမွတ္(၁၅၀၀) ေန......(ဦးေငြမက္+ ေဒၚခ်ဴစား)၊ ဦးေငြၾကြယ္+ ေဒၚမာယာျမဴတို့၏ ေျမး...ဦးေလာဘ ( နယ္လွည့္လိမ္စား ကုမၸဏီ ) + ေဒၚဓနရွင္ တို့၏ဒသမေျမာက္သား......ေမာင္ ဂ်ေလဘီေထာင္ထြက္ ( လယ္ရာလယ္စားေရး ကုမၸဏီ ) ႏွင့္.....မစိန္ျမိဳ့၊ ပတၱျမားျမိဳ့နယ္၊ ေက်ာက္စိမ္းလမ္း၊ အမွတ္ ( ၅၂၈ ) ေန......ဦး မဟူရာ မဲနက္ေက်ာ္ (ေရႊေပါင္ကုမၸဏီ) + ေဒၚနီလာဝင္းဝင့္ၾကြယ္ တို့၏ဒါဇင္ေက်ာ္ေျမာက္ သမီးလတ္.........မၾကြားဝါဝါမဲနီ လာဝင္းဝင့္ၾကြယ္(တီေကာင္ေရာင္းဝယ္ေရး ပြဲစားကုမၸဏီ)တို့သည္ ၀၈-၂၁-၀၈၊ ကေလးျမိဳ့ျပင္ သုသာန္ဇရပ္၌ ဂုဏ္သေရရွိ ဂ်ေလဘီမ်ား၊ေထာင္ထြက္လူၾကီးမင္းမ်ား၊ ဝရမ္းေျပးမ်ားႏွင့္ ေလာင္းကစားသမားမ်ားေရွ့ေမွာက္၌ လက္မွတ္ေရးထိုး လက္ထပ္ျပီးစီးေၾကာင္း။( ႏွစ္ဖက္ေသာ မိဘမ်ားႏွင့္ေမာင္ဂ်ေလဘီေထာင္ထြက္ + မၾကြားဝါဝါမဲနီလာဝင္းဝင့္ၾ ကြယ္)........ ......<br />အခ်စ္ညဝတ္အက်ီၤ<br /><br />အဘြားအိုတစ္ဦးဟာ မဂၤလာေဆာင္ျပီး မၾကာေသးတဲ့ ေခြ်းမကို ၾကည့္ဖို႔သားအိမ္ကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ လူေခၚဘဲလ္တီးျပီး တံခါးဖြင့္လာေတာ့ဘာအ၀တ္အစားမွ ၀တ္မထားတဲ့ ေခြ်းမကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ ေခြ်းမကို ၾကည့္ျပီးအဘြားအိုက အလန္႔တၾကား ေမးတယ္။ > > " ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ" > "ေယာက်ာ္းအျပန္ကိုေစာင့္ေနတာေလ" > "ဘာမွ မ၀တ္ဘဲ ေစာင့္ေနရသလား" > "ဒါကို ည၀တ္အိပ္အခ်စ္အကၤ်ီလို႔ ေခၚတယ္" > "လံုး၀ ၀တ္မထားတာကို ဘာ ည၀တ္အကၤ်ီလို႔ ေခၚတာလဲ"> "ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မ ေယာက္်ားက ဒီည၀တ္အကၤ်ီကို ၾကိဳက္တယ္ရွင့္" > >ေခြ်းမကို ဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ အဘြားအို လွည့္ျပန္လာခဲ့တယ္။အိမ္ေရာက္တာန႔ဲ အဘြားအိုဟာ ေရမိုးခ်ဳိး၊ အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ ဆြတ္ျပီးဘာအ၀တ္အစားမွ မ၀တ္ဘဲ တံခါး၀မွာ သြားရပ္ေနခဲ့တယ္။ > > တေအာင့္ၾကာေတာ့အဘိုးအို ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အ၀တ္ဗလာနဲ႔ ရပ္ေနတဲ့ အဘြားအိုကို ျမင္ေတာ့လန္႔ျပီး "ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ" လို႔ ေအာ္လိုက္တယ္။ > > "ဒါ ည၀တ္ အခ်စ္အကၤ်ီေလ"လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္ေတာ့ အဘိိုးအိုက > " ဟာ မင္းည၀တ္အကၤ်ီကမီးပူထိုးသင့္ေနျပီ။ ၾကည့္စမ္း ဟိုၾကယ္သီးႏွစ္လံုးကလဲ ျပဳတ္ထြက္ေတာ့မယ္"လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္သတဲ့။...... ....( အတုျမင္ အတတ္သင္တတ္တဲ့ သယ္ရင္းမ်ားအတြက္၊ အတုခိုး မမွားၾကေစဖို့ )<br />လင္ကြန္းမိန္းမ နာမည္က<br />အတန္းတတန္းတြင ္ဆရာမက ေက်ာင္းသာမ်ားက ိုေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္အေၾက ာင္းေမးေနသည္။ ဆရာမက ေက်ာင္းသားတစ္ဦးအား ......."ဟဲ့...အေမရိကန္ျပည္တြင္စစ္မွာနာမည္ၾကီးတဲ့သမၼတကိုေျပာစ မ္း" ေက်ာင္းသားက......."လင္ကြန္းပါဆရာမ"........ေအးဒါဆိုသူ႕မိန္းမန ာမည္ကဘာလဲ'"...... "မယားကြန္းပါဆရာမ"....... ..... လြယ္လြယ္ေလး ေႏွာ....။<br />သူ့ထက္သူ<br />လူတစ္ဦးသည္ ညစာစားပြဲတစ္ခုမ ွေသာက္စားေပ်ာ္ပါး၍ အိမ္သို႔ျပန္လာရာအိမ္ေပၚအေရာက္၌ အမူးလြန္ကာ ခလုတ္တိုက္ၿပီး ေမ့လဲသြားေလသည္။ ထိုအခါမိန္းမျဖစ္သူက ဆရာ၀န္ဆီ ဖုန္းဆက္ရန္ ဖုန္းနံပါတ္ရွာရာ မေတြ႔သျဖင့္သူ၏သားျဖစ္သူအားေခၚ၍.....မိန္းမ။ ။ သားေလး...သြား အေပၚထပ္မွာအိပ္ေနတဲ့ မင္းဦးေလးကိုသြားႏႈိးၿပီးေဒါက္တာ့ဖုန္းနံပါတ္ေမးၾကည့္စမ္ းသားျဖစ္သူ။ ။ ဟာ...ေမေမကလည္း ဒါမ်ား ဆရာ၀န္ဆီဖုန္းဆက္ၿပီး ဖုန္းနံပါတ္ဘယ္ေလာက္လဲ ေမးလိုက္ေပါ့။မိန္းမ။ ။ ဟဲ့...နင္ေတာ္ေတာ္တံုးပါလား...........ဖုန္းနံပါတ္မသိပါဘူးဆိုမ ွ ဘယ္လိုဖုန္းဆက္မလဲ...ကဲ..က ဲဆရာ၀န္ဆီသြားၿပီး ဖုန္းနံပါတ ္ဘယ္ေလာက္လဲေမးၿပီးျပန္လာခဲ့..ဟဲ့..ျမန္ျမန္ျပန္လာ ခဲ့ေနာ္...............<br />ကိုလူလည္ရဲ့ အိမ္မက္ အဆံုးပိုင္း<br />ဧည့္သည္မ်ားေရွ့တြင္ လူတစ္ဦးက အျခား တစ္ဦးကို ျပက္ရယ္ျပဳရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္.......“ တေလာက ငါ အိမ္မက္ မက္တယ္ကြ။ အိမ္မက္ထဲမွာ မင္းနဲ့ငါနဲ့ အေတာင္ပံေတြေပါက္ျပီး ထပ်ံက်တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဝးေဝးကို မပ်ံႏိုင္ဘဲ ေျမေပၚကိုျပန္က်လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါက ပ်ားရည္ေတြ အျပည့္ ရွိတဲ့တြင္းထဲကိုက်ျပီးေတာ့၊ မင္းကေတာ့ အညစ္အေၾကးေတြ ရွိတဲ့ တြင္းၾကီးထဲကိုက်သြားတယ္တဲ့ကြာ..... ”အဲလိုနဲ့ ဟာသဥာဏ္ရွိတဲ့ ကိုလူလည္ကလဲ ျပန္ေျပာတာေပါ့.......“ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလိုက္တာကြာ၊ ငါလဲ အဲဒီ အိမ္မက္ကို အဲဒီအတိုင္းမက္တယ္ကြ။ ဒါေပမယ့္ ငါက ေရွ့ဆက္ျပီး ဆံုးတဲ့ အထိ မက္ခဲ့ေသးတာ ”“ ဘာေတြ ဆက္ျပီး မက္ခဲ့လို့လဲကြ ”“ ငါတို့ေတြ တြင္းအသီးသီးကေန ျပန္ထြက္လာျပီးတဲ့ေနာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ လွ်ာနဲ့ လ်က္ၾကတယ္ေလ ”....... .......<br />ျဖစ္ခ်င္တာက......... ....<br />ဆရာမက ကေလးေတြအား “ ၾကီးလာရင္ ဘာျဖစ္သလဲ...ပံုဆြဲျပပါ ” ဟု ခိုင္းေလသည္။ကေလးတစ္ေယာက္က ေလယဥ္မူဴးပံု ဆြဲသည္။ အျခား တစ္ေယာက္က ရဲသားပံု ဆြဲသည္။တစ္ေယာက္ကေတာ့ မ်က္လွည့္ဆရာပံု ဆြဲသည္။ အဲ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကေတာ့လက္ႏွိပ္စက္ စာေရးမပံု ဆြဲသည္။ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ေတာ့ ဘာမွ မဆြဲ......။သူ့ စာရြက္ လြတ္ေနသည္။ ထို့ေၾကာင့္ ဆရာမက.......“ သမီး ဘာျဖစ္လို့ ဘာမွမဆြဲတာလည္း ကြယ္ ”“ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ဆရာမ ”“ ဒါဆို ဘာလို့ ပံုမဆြဲတာလဲကြယ္ ”“ သမီး လက္ထပ္ခ်င္တယ္ ဆရာမ။ အဲဒါ ဘယ္လိုဆြဲရမွန္း မသိလို့ပါ ”............... ...................<br />အရင္းခံ အတိုင္းပါရွင္<br /><br />တရားသူၾကီး ။ ။ “ မင္း ေယာက်ၤားကို ထီးနဲ့ ရုိက္လိုက္တာထီးက်ိဳးသြားတယ္လို့ ဆိုတယ္..။ ကဲ..အဲဒါ မင္းဘာေျပာခ်င္သလဲ ....။တရားခံ အမ်ိဳးသမီး ။ ။ “ မေတာ္တဆ ျဖစ္သြားတာပါ တရားသူၾကီးရွင့္ ”တရားသူၾကီး ။ ။ “ ဒါ ဘယ္လိုလုပ္ မေတာ္တဆျဖစ္ႏုိင္မွာလဲ ”တရားခံ အမ်ိဳးသမီး ။ ။ “ ကြ်န္မမွာ ထီးက်ိဳးေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵလံုးဝမရွိပါဘူး ”...... .......<br />ယူမိသည့္ တာဝန္..<br /><br />“ အဝတ္အစားေတြကို ေလွ်ာ္ဖို့ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ေယာက္ကို ခင္ဗ်ားငွားထားတယ္ မဟုတ္လား။ ဘာ့ေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ ေလွ်ာ္ေနရတာလဲ ဗ်ာ။ ” ဟုအသိတစ္ေယာက္က ေမးသည္..။ထိုအခါ ေမးခံရသည့္ ေယာက်ၤားက မသာမယာ မ်က္ႏွာျဖင့္.....“ သူ့ကို က်ြန္ေတာ္ယူလိုက္ျပီေလဗ်ာ ” ဟု ေျဖေလသည္။ ေၾသာ္...ယူမိသည့္တာဝန္မ်ားေနာ္............ ................... .................<br />သြက္လက္ ခ်က္ခ်ာသူေလး<br /><br />အိမ္ရွင္ ။ ။ “ ဟဲ့ ေကာင္မေလး၊ အိမ္မွာ ဧည့္သည္ေတြ ရွိေနရင္ နင့္ကိုငါ “အက္စတာ ” လို့ေခၚမယ္ မွတ္ထား ”အိမ္ေဖာ္ ။ ။ “ ဟုတ္ကဲ့ ေမေမၾကီး၊ ဒါထက္ အိမ္မွာ ဧည့္သည္ေတြရွိေနရင္ကြ်န္မကေရာ ေမေမၾကီးကိုဘယ္လိုေခၚရမွာလဲ ”အိမ္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးၾကီး ။ ။ “ ဟယ္...ေခြးမ ”အိမ္ေဖာ္ ။ ။ “ ေကာင္းပါျပီ............ေမေမၾကီ း ”.......... သိပ္ေတာ္..<br />ေၾကာက္တယ္ေနာ္.... း)<br /><br />တစ္ခါက ေကာင္ေလး သံုးေယာက္ဟာ ေဆးရံု တစ္ခုကို အတူသြားၾကတယ္။ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ပထမ ေကာင္ေလး က “ ငါ ဒီကို ေသြးစစ္ဖို႕ လာတာ ” တဲ့။ အဲဒါဒုတိယေကာင္ေလးက “ မင္းေသြးစစ္မယ္ဆိုရင္ မင္းလက္ထိပ္ကို ဆရာ၀န္ကအပ္နဲ႕ေဖာက္လိမ့္မယ္” လို႕ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီစကားလည္း ၾကားေရာ တတိယေကာင္ေလးက ေအာ္ငိုပါေလေရာ။ ဒါနဲ႕ ပထမနဲ႕ ဒုတိယေကာင္ေလးကဘာလို႕ငိုရတာလဲလို႕ ေမးတယ္။ အဲဒါ တတိယ ေကာင္ေလး ျပန္ေျဖပံုက “ငါ ကဆီးစစ္ဖို႕လာတာကြ“ တဲ့။.............. ............ အဟိ<br /><br />ေလွခါးလာမလႈပ္နဲ႕<br /><br />ရံုးပိတ္ရက္တစ္ရက္မွာ ပီတာေလးတို႕ေက်ာင္းက ေရွးေဟာင္းျပတိုက္တစ္ခုကိုေလ့လာေရးခရီး ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေန႕မွာ သူတို႕သြားတဲ့ သမိုင္းျပတိုက္မွာနံရံေပၚတက္ၿပီး ေဆးသုတ္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျပဳတ္က်ၿပီး ေသသြားတာကိုျမင္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေနာက္ေန႕ အတန္းထဲမွာ ဆရာမက မေန႕ကေလ့လာေရးခရီးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ကေလးေတြကို ဗဟုသုတအေနနဲ႕ဘယ္ေလာက္ရခဲ့လဲဆိုတာကို ျပန္ၿပီးေဆြးေႏြးရင္း မေန႕က မေတာ္တဆမႈနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ကေလးေတြအျမင္ကို သိခ်င္လို႕ ေမးခြန္းထုတ္လိုက္တယ္။ဆရာမက“တပည့္တို႕ကို မေန႕က မေတာ္တဆမႈနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးေမးခြန္းေလေမးခ် င္တယ္ ”“ကိုလတ္ကို ပထမဦးဆံုးေမးခ်င္တယ္ ကိုလတ္ မေန႕ကမေတာ္တဆမႈနဲ႕ပတ္သက္ၿပ ီးဘယ္လိုျမင္သလဲ။” ဒါနဲ႕ကိုလတ္ ေဆးသုတ္တဲ့လူက နေမာ္နမဲ့ျဖစ္လို႕ျပဳတ္က်တယ္လို႕ထင္ပါတယ္ ဆရာမ။ဒါနဲ႕ ဆရာမက “ေအးမွန္တယ္ကြဲ႕ သားတို႕သမီးတို႕လဲ နေမာ္နမဲ့ မေနက်နဲ႕ကြဲ႕ဟုတ္ၿပီလား။” ဆရာမကဆက္ၿပီး “ေမာင္ေမာင္ရဲ႕အျမင္ကိုလဲ ေျပာပါအုန္း”ေမာင္ေမာင္က “အရက္မူးတယ္လို႕ထင္ပါတယ္ ဆရာမ”ဒါနဲ႕ ဆရာမက “ေအးမွန္တယ္ကြဲ႕ သားတို႕သမီးတို႕ႀကီးလာရင္အရက္ေသစာမေသာက္စားၾကနဲ႕ ဟုတ္ၿပီလား”ဟု ေျပာလိုက္တယ္။အဲဒါနဲ႕ ဆရာမကဆက္ၿပီး “ပီတာေလးကို ေမးလိုက္တယ္။” “ပီတာေလးရဲ႕အျမင္ကိုလဲေျပာပါအုန္း” ပီတာေလးက “ကၽြန္ေတာ့္အေမကိုဆဲလို႕ပါ ဆရာမ”ဟုေျဖလိုက္တယ္။ဆရာမလဲ အံ့အားသင့္သြားတယ္ “ဘယ္လိုပတ္သက္လို႕တုန္းကြဲ႕ ”လို ႕ ဆရာမကပီတာေလးကိုေမးလိုက္တယ္။ ဒါနဲ႕ပီတာေလးက “အဲဒီလူႀကီးက” “ေအေဘးေလးေအာက္ကေနေလွခါးလာမလႈပ္နဲ႕”လို႕ေျပာလို႕ပ ါ ဆရာမ။.......................... အဟိ<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7476609004960887335?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-71877114549813673562009-07-06T04:44:00.000-07:002009-07-06T04:46:33.988-07:00အေဖမ်ားေန ့ <br /><br />သားတို႔ အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္ အေမ<br />"ေပါ့ရင္ အရသာမရွိဘူးနဲ႔ ဒီေန႔ခ်က္တာ နည္းနည္းငန္ေတာ့ မ်ဳိမက်ဘူးတဲ့။ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမလဲ"<br />အိမ္ထဲ၀င္၀င္ခ်င္း ထမင္းစားခန္းမွ လႊင့္လာတဲ့အသံက ဆီးလို႔ၾကိဳတယ္။ သားကိုျမင္ေတာ့ အေမက ေခါင္းငံု႔ျပီး ထမင္းဆက္စားတယ္။ မိန္းမက သူ႔ကိုမ်က္ေစာင္းနဲ႔ ၾကည့္တယ္။ အေမစားေနတဲ့ ဟင္းကို သူ ျမည္းၾကည့္ျပီးခ်က္ခ်င္း ေထြးထုတ္လိုက္မိတယ္။<br />"အေမ့ေရာဂါက အငန္နဲ႔ မတည့္ဘူးလို႔ ေျပာထားတယ္ မဟုတ္လား"<br />"ဒါဆို ရွင့္အေမကို ရွင္ပဲခ်က္ေကြ်းေပါ့" ေျခေဆာင့္ျပီး သူမ ထြက္သြားတယ္။<br />သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကို သူခပ္ဖြဖြခ်ရင္း..."အေမ.. အဲတာေတြ မစားနဲ႔ေတာ့.. သား ေခါက္ဆဲြခ်က္လိုက္မယ္"<br />"သား... အေမကို သား ဘာေျပာစရာရွိလဲ? ေျပာစရာရွိတာ ေျပာေနာ္သား....စိတ္ထဲ ထည့္မထားနဲ႔"<br />"ေနာက္လက်ရင္ သားရာထူးတက္ျပီ အေမ။ သား ဒီထက္ ပိုအလုပ္မ်ားေတာ့မယ္။အေမ့ေခြ်းမကလည္း အျပင္ထြက္ အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္တဲ့.... ဒါေၾကာင့္.. "<br />သား ဘာကိုဆိုလိုခ်င္မွန္း အေမသိလိုက္တယ္။<br />"သားရယ္ အေမ့ကို လူအိုရံု မပို႔ပါနဲ႔ေနာ္"<br />တိုးလွ်ဳိးေတာင္းပန္စြာ အေမဆိုေတာ့ သားစိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး ခဏေလာက္ႏႈတ္ဆိတ္သြားတယ္။<br />"အေမ.. လူအိုရံုက မေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ အေမ့ေခြ်းမ အလုပ္ရရင္ အေမ့ကိုျပဳစုဖို႔အခ်ိန္ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ လူအိုရံုမွာ အေမ့ကို ျပဳစုမယ့္လူ၊ခ်က္ေကြ်းမယ့္ ၀န္ထမ္းေတြရွိတယ္ အေမ။ အိမ္မွာထက္စာရင္ ပိုေကာင္းတာေပါ့အေမရယ္"<br />"ဒါေပမဲ့.. သားရယ္..."<br />အေမ့စကားကို သူ မၾကားခ်င္ဟန္ေဆာင္ျပီး ေရခ်ဳိးခန္းဘက္ ထြက္လာခဲ့တယ္။သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေခါက္ဆဲြအတူစားျပီး စာၾကည့္ခန္းထဲ သူ၀င္ခဲ့တယ္။ျပတင္းေပါက္ အျပင္ဖက္ကို ေငးၾကည့္ရင္း သူေတြေ၀ေနမိတယ္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္မုဆိုးမျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အေမ၊ သားကို လူတစ္လံုးသူတစ္လံုး ျဖစ္ေအာင္ေကြ်းေမြးခဲ့တဲ့ အေမ၊ သားကို လူရာ၀င္ေအာင္ ႏိုင္ငံျခားအထိ ပညာသင္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ အေမ.. သားကို ၾကီးျပင္းေအာင္ ေကြ်းေမြးအနစ္နာခံခဲ့တာကိုအေၾကာင္းျပျပီး သားဆီက ဘာမွျပန္မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ အေမကို အိမ္ေထာင္ေရးတည္ျမဲဖို႔ မိန္းမဆႏၵေၾကာင့္ လူအိုရံုပို႔ရေတာ့မယ္။သက္ျပင္းေလးေလးတစ္ခ်က္ သူခ်လိုက္မိတယ္။ သား ရင္ထဲမွာ မခ်ိလိုက္တာအေမရယ္... <br />"မင္းရဲ႕ လက္က်န္ဘ၀ကို မင္းအေမက အေဖာ္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူး.. မင္းမိန္းမကပဲ အေဖာ္ျပဳမွာ"<br />"မင္း အေမ အသက္ၾကီးျပီကြာ။ ေနလိုရရင္ ေနာက္ထပ္ ၄ . ၅ ႏွစ္ေပါ့။ အဲဒီႏွစ္တိုတုိေလးမွာ အေမကို ေသခ်ာျပဳစု ဂ႐ုစိုက္ပါကြာ။ မရွိေတာ့မွငါမေကြ်းလိုက္ရပါလား? ငါ မေမြးလိုက္ရပါလားလို႔ ေနာင္တမရနဲ႔"<br />ပတ္၀န္းက်င္က သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြတစ္ခ်ဳိ႔ရဲ႕ စကားသံကို ျပန္ၾကားေယာင္ရင္း သူေရွ႕ဆက္ မေတြးရဲေတာ့ဘူး။<br />အေမ့အတြက္ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားရင္ ဂ႐ုစိုက္ ရိုေသရာေရာက္တယ္လို႔ထင္မယ္ဆိုလည္း ထင္ၾကေတာ့။ ေတာင္စြယ္ေနကြယ္လုဆဲ ညေနခင္းတစ္ခု ျမိဳ႔ျပင္မွာတည္ထားတဲ့ လူအိုရံုဆီ သူတို႔ေရာက္လာခဲ့တယ္။ လူအိုရံုရဲ႕ဧည့္ခန္းကိုသူတို႔ျဖတ္ေလွ်ာက္ေတာ့ ၄၂လက္မ တီဗြီဖန္သားျပင္ေပၚမွာ ဟာသကားတစ္ကားျပေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ၾကည့္ေနတဲ့ ပရိသတ္ဆီက ဘာရီသံမွမၾကားရဘူး။<br />ပံုစံတူ အကၤ်ီ၊ ပံုစံတူညႇပ္ထားတဲ့ ဆံပင္နဲ႔ လူအိုတစ္ခ်ဳိ႔ ဆိုဖာေပၚမွာေစာင္းေစာင္းရဲြ႔ရဲြ႔ ထိုင္ေနၾကတယ္။ ငူငူငိုင္ငိုင္ ထိုင္ေနတဲ့အဘြားအိုတစ္ေယာက္ ပါးစပ္က တစ္တြတ္တြတ္ရြတ္ေနတယ္။ တုန္ခ်ိခ်ိ အဘြားအိုတစ္ေယာက္ ၾကမ္းျပင္ေပၚက်ေနတဲ့ မုန္႔ကို ကုန္းေကာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။ျမင္ကြင္းေတြကို သားအၾကည့္ လဲြျပီး ေနေရာင္ရတဲ့ အခန္းတစ္ခန္းကိုအေမ့အတြက္ ေရြးလိုက္တယ္။ အခန္းျပတင္းေပါက္က အျပင္ကို လွမ္းၾကည့္မိေတာ့သစ္ပင္ရိပ္ေအာက္မွာ လက္တြန္းလွည္းနဲ႔ နပ္စ္တစ္ခ်ဳိ႔ကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ပ်င္းရိပ်င္းတဲြ ညေနခင္းရဲ႕ မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ အလင္းေရာင္ေအာက္ျမင္ကြင္းကျမင္ရသူအဖို႔ ရင္နင့္စရာေကာင္းလွတယ္။<br />"အေမ.. သား .. သြားေတာ့မယ္"သူ႔ႏႈတ္ဆက္စကားကို အေမ ေခါင္းညိတ္ျပတယ္။ တုန္ရီေနတဲ့လက္နဲ႔ေ၀ွ႔ယမ္းျပတယ္။ သြားမရွိေတာ့တဲ့ ပါးစပ္ကို ဟျပီး တစ္ခုခုေျပာဖို႔ၾကိဳးစားတယ္။ အေမ.. ဆံပင္ေတြေတာင္ ေငြေရာင္သမ္းခဲ့ပါေပါ့လား..မ်က္လံုးေထာင့္က အရစ္ေၾကာင္းေတြေတာင္ နက္သထက္ နက္၀င္ခဲ့ပါေပါ့လား... အေမတကယ္အိုခဲ့ပါေပါ့လား....<br />(၁)အဲဒီတုန္းက သူ(၆)ႏွစ္။ ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ အေမခရီးထြက္ရမယ္ဆိုလို႔ သူ႔ကိုဦးေလးအိမ္မွာ ခဏ သြားအပ္ခဲ့တယ္။ ပစၥည္းေတြယူျပီး အေမသြားဖို႔ျပင္ေတာ့ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ အေမ့ အကၤ်ီိကုိဆဲြျပီး သူေအာ္ငိုေတာ့တယ္။<br />" အေမ.. သားကို ခဲြမသြားပါနဲ႔...အေမ သားကို ထားမသြားပါနဲ႔"ရွဳိက္ၾကီးတငင္ငိုေနတဲ့ သူ႔ကို အေမ ထားမသြားရက္ခဲ့ဘူး။ အေမ့လက္ကိုဆဲြျပီး ဦးေလးအိမ္က ထြက္လာေတာ့ ျခံတံခါးကို သူဆဲြပိတ္ခဲ့လိုက္တယ္။သူ႔ကို ထားခဲ့ဖို႔ လာသြားတယ္ဆိုတဲ့ အိပ္မက္ဆိုးၾကီး တစ္သက္လံုးကပ္ညိႇမလာေအာင္ တံခါး၀ဖက္ကို သူေယာင္လို႔ေတာင္ လဲမၾကည့္ခဲ့ဘူး။ <br />(၂)အိမ္ထဲ ၀င္လိုက္တာနဲ႔ မိန္းမနဲ႔ ေယာကၡမက အေမ့အခန္းထဲက ပစၥည္းေတြကိုလြင့္ပစ္ဖို႔ သိမ္းေနတာနဲ႔ သြားတိုးတယ္။ ၂ေပျမင့္တဲ့ ဒိုင္းဆုတစ္ခု....အထက္တန္းတုန္းက "ကြ်န္ေတာ္၏ မိခင္" ဆိုတဲ့ စာစီစာကံုးနဲ႔ သူ ပထမဆုရထားတဲ့ဒိုင္းဆုေလး။ အဘိဓာန္ စာအုပ္တစ္အုပ္... အေမ့ေခြ်းနဲစာနဲ႔ ၀ယ္ေပးခဲ့တ့ဲသူ႔ရဲ႔ ပထမဦးဆံုးေသာ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္။ အေၾကာေျပ လိမ္းေဆးတစ္ဘူး...အေမအိပ္ရာမ၀င္ခင္ လိမ္းတတ္တဲ့ေဆး..... လိမ္းေပးမဲ့သူ မရွိဘဲ အေမ့ကိုဒီေဆးေပးလိုက္ေတာ့လဲ ဘာထူးမွာလဲ... <br />"ေတာ္ျပီ.. မသိမ္းၾကပါနဲ႔ေတာ့" သူ ေအာ္လိုက္မိတယ္။"ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ အမႈိက္ေတြ မပစ္ထုတ္ရင္ ငါ့ပစၥည္းေတြ ဘယ္နားသြားထားရမလဲ"ေယာကၡက စူးစူး၀ါး၀ါး ၾကည့္ရင္း ျပန္ေအာ္တယ္။<br />"ဟုတ္ပါ့.. အဲဒီကုတင္စုတ္ၾကီးလည္း ပစ္ထုတ္လိုက္စမ္းပါ။ မနက္ျဖန္က်မွအေမ့အတြက္ သမီး ကုတင္အသစ္တစ္လံုး ၀ယ္ေပးမယ္ေနာ္"<br />ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာ ေထာင္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုကို သူေတြ႔လိုက္တယ္။ အဲဒီပံုကသူ႔ကို အေမ ကစားကြင္း လိုက္ပို႔တုန္းက ရိုက္ထားတဲ့ပံုျဖစ္တယ္။"ဒါေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့္အေမရဲ႔ အေမြေတြ..... တစ္ခုမွ မပစ္ႏိုင္ဘူး""ဒါ ဘာအခ်ဳိးလဲ.. ဘာလို႔ အေမ့ကို ျပန္ေအာ္ရတာလဲ.. အေမ့ကို ခ်က္ခ်င္းေတာင္းပန္လိုက္"<br />"မင္းကို ငါ လက္ထပ္ခဲ့တာနဲ႔ မင္းအေမကို ခ်စ္ရမယ္ဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ငါ့ကိုလက္ထပ္ခဲ့ျပီး ငါ့အေမကို မင္း မခ်စ္ခဲ့ရတာလဲ"<br />(၃)မိုးရြာျပီးစမို႔ ညက ပိုေအးစက္ေနတယ္။ လူသူကင္းရွင္းတဲ့ လမ္းမေပၚမွာကားေလးတစ္စီး ျမိဳ႔ျပင္က လူအိုရံုဖက္ ဦးတည္ျပီး တရိပ္ရိပ္ေျပးေနတယ္။လူအိုရံုေရာက္ေတာ့ ကားေပၚက အျမန္ဆင္းျပီး အေမ့အခန္းဖက္သူေျပးသြားလိုက္မိတယ္။ သူ႔လက္ထဲမွာ အေမ အျမဲလိမ္းတတ္တဲ့အေၾကာေျပေဆးဘူးကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။ <br />"အေမ.. ေဆးက်န္ခဲ့လို႔ သားလာပို႔တာ"အေမ႔ကုတင္ေရွ႔ သူဒူးေထာက္ခ်လိမ့္မိတယ္။"မိုးခ်ဳပ္ေနျပီ သားရယ္.. မနက္ျဖန္ အလုပ္ရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား..ျပန္ပါသား.. ေဆးကို အေမ့ဘာသာ လိမ္းလို႔ရတယ္"<br />"အေမ.... " သူ႔အသံေတြ လည္ေခ်ာင္း၀မွာ တစ္ဆို႔ေနတယ္။"အေမ သားကို ခြင့္လြတ္ပါ အေမ... သားတို႔ အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္ေနာ္"အိုမင္း ပိန္လွီေနတဲ့ အေမ့ခႏၶာကိုယ္ကို တင္းတင္းေလး သူဖက္ထားလိမ့္မိတယ္။သူ႔ ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြက အဆက္မျပတ္ စီးဆင္းလို႔...<br />"သားတို႔ အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္ အေမ" <br /><br />Monday, September 17, 2007အိုသြားတဲ့ တစ္ေန႔ <br />"ကေလးရဲ႔ ပထမဆံုး သြားတစ္ေခ်ာင္းက တစ္ႏွစ္နဲ႔ ဘယ္ႏွစ္လမွာေပါက္တယ္ဆိုတာကို မွတ္မိေနျပီး မိဘရဲ႔ ေနာက္ဆံုးသြားတစ္ေခ်ာင္းဘယ္အခ်ိန္မွာ က်ဳိးသြားသလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ေမ့ေနတတ္တယ္"<br />ေဆးရံုတစ္ရံုရဲ႔ အ၀င္၀မွာ ေရးကပ္ထားတဲ့ ပိုစတာေလးကို ျမင္မွာကြ်န္မအသိစိတ္ေတြ ႏႈိးထလာတယ္။ အခုခတ္က ငယ္ရြယ္တဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ေတြကိုယ္တိုင္၀မ္းနာျပီး ေမြးထြက္လာတဲ့ ကေလးေတြကိုပဲ ဂ႐ုစိုက္တတ္ၾကတယ္။ကိုယ့္ကိုလည္း အေမ၀မ္းနာျပီး ေမြးထြက္လာခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္။<br />စေနေန႔ မနက္ အိပ္ရာေပၚမွာ ဇိမ္နဲ႔ႏွပ္ေနတုန္း ဖုန္းသံေၾကာင့္ ကြ်န္မအိပ္မက္က လန္႔ႏိႈးလာခဲ့တယ္။ အေမဆီက ဖုန္းပါ။ ကေလးေတြေခၚျပီး အေမ့အိမ္မွာေန႔လယ္စာ သြားစားဖို႔ ဆက္လိုက္တာျဖစ္တယ္။ <br />"ကေလးေတြကို မက္ေဒၚနယ္သြားစားဖို႔ ေျပာထားျပီးျပီ အေမရဲ႔""အဲဒီပိုက္ဆံကို ေခြ်သာလိုက္ပါ သမီးရယ္... ကားေမာင္းလာရင္ ၁၀မိနစ္ထဲပါ"အေမက မရမက ေတာင္းဆိုေနတယ္။ ကေလးေတြက အေမခ်က္တာကို စားခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူး။ဟမ္ဘာဂါပဲ စားခ်င္ၾကမွာပဲလို႔ ကြ်န္မ ေတြးလိုက္မိတယ္။<br />အေမကို လာမယ္၊ မလာဘူးလို႔ မေျပာခင္ ကြ်န္မ ေတြေ၀ေနတုန္းမွာ အၾကီးမနဲ႔အငယ္ေလးက ဖုန္းေျပာေနတဲ့ ကြ်န္မကို လာခါျပလိုက္၊ ေခါင္းခါျပလိုက္နဲ႔အဘြားအိမ္ကို မသြားခ်င္ေၾကာင္း လုပ္ျပေနတယ္။ သမီးေတြက ရံုးပိတ္ရက္မိသားစု စံုစံုညီညီနဲ႔ အျပင္ထြက္ျပီး အတူစားခ်င္ပံုရတယ္။ <br />"အေမ့ေျမးေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ျပီး သမီး ဖုန္းျပန္ဆက္လိုက္မယ္ အေမ""ေအးပါ သမီးရယ္"ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ အသံနဲ႔ အေမဖုန္းခ်သြားတယ္ ဆိုရင္ပဲ ကေလးေတြက တစ္ျပိဳင္ထဲ"အဘြားအိမ္ မသြားခ်င္ဘူး။ မက္ေဒၚနယ္ သြားစားမယ္လို႔ ေျပာထားျပီသားပဲ"လို႔ ၀ိုင္းေအာ္ၾကတယ္။<br />"အဘြားရဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္က ေန႔လယ္စာ စားဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ေျမးေတြျဖစ္တဲ့သမီးတို႔ကို ၾကည့္ခ်င္လို႔""အရင္အပတ္ကပဲ သမီးတို႔ သြားခဲ့ျပီးျပီေလ ေမေမ" <br />ကြ်န္မရွင္းျပတာကို သမီးေတြက လက္ခံခ်င္ပံု မရခဲ့ဘူး။"တစ္ခ်ိန္မွာ ေမေမလဲ အိုသြားတဲ့အခါ သမီးတို႔ကို "သမီးတို႔ေရ အိမ္ကိုလာခဲ့ပါဦး။ ေမေမ ကိတ္မုန္႔ဖုတ္ထားတယ္။ ေျမးေတြလဲ ေခၚခဲ့ေနာ္" လို႔ဖုန္းဆက္ေခၚရင္ "ကိတ္မုန္႔ကို အျပင္မွာ ၀ယ္စားလဲရတာပဲ အေမ.. သမီးတို႔မအားဘူး" လို႔ ျပန္ေျပာရင္ အခု ဘြားဘြား စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသလို ေမေမလဲစိတ္မေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္" လို႔ ရွင္းျပေတာ့ ေလးႏွစ္သမီးေလးက "သမီး အဲလိုမေျပာဘူး။ ဟုတ္ကဲ့လို႔ ေျပာမယ္ ေမေမ" တဲ့။ ေနာက္ဆံုး သမီးေတြနဲ႔တိုင္ပင္ျပီး ေန႔လယ္စာကို မက္ေဒၚနယ္ စားျပီး ညေနစာကို အေမ့အိမ္မွာစားဖို႔ ကြ်န္မတို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ <br />ညေန အိမ္လာခဲ့မယ္လို႔ အေမ့ကို ဖုန္းျပန္ဆက္ေတာ့ အေမက "ေအး.. ဒါဆိုရင္ အေမခ်က္ျပဳတ္ဖို႔ ျပင္ဆင္လိုက္ဦးမယ္" လို႔ ၀မ္းသာအားရ ျပန္ေျပာတယ္။<br />ညေန အေမ့အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ တကုပ္ကုပ္နဲ႔ခ်က္ျပဳပ္ေနတယ္။ အေမ့ကိုကူဖို႔ ကြ်န္မ မီးဖိုထဲ၀င္ေတာ့ အေမကပုခံုးေက်ာေတြ ကိုက္ေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။<br />" ေဆးခန္းမသြားဘူးလား အေမ၊ ေဆးမလိမ္းဘူးလား""သြားလဲ မထူးပါဘူး သမီးရယ္။ ေဆးလိမ္းလဲ မသက္သာပါဘူး"အေမ့စကားကို ၾကားမွ အေမလိုအပ္ေနတာ ေဆးခန္းေတြ၊ လိမ္းေဆးေတြ မဟုတ္ဘဲကြ်န္မတို႔ရဲ႔ ဂ႐ုစိုက္မႈ၊ ျပဳစုမႈဆိုတာကို ကြ်န္မ သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။<br />အသန္႔အျပန္႔ ၾကိဳက္တဲ့ အေမ့ရဲ႔ မီးဖိုေခ်ာင္က အိုးေတြဟာလဲ ဆီေခ်းေတြအထပ္ထပ္ ေပေနတာကို ကြ်န္မ သတိထားမိလိုက္တယ္။ အိုးေတြကိုတိုက္ခြ်တ္ေဆးေနရင္း "အိုးေတြကို တိုက္ခြ်တ္ဖို႔ အေမအားေတြမရွိေတာ့လို႔ျဖစ္မယ္" လို႔ ကြ်န္မ စဥ္းစားလိုက္မိတယ္။<br />အရင္တုန္းက လက္တစ္ဖက္က ကြ်န္မကို ခ်ီပိုးရင္း၊ က်န္လက္တစ္ဖက္နဲ႔ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္ျပဳတ္ခဲ့တဲ့ အေမ... အိမ္ေရွ႔၊ အိမ္ေနာက္၊ အိမ္ေထာင့္ေတြပါမက်န္ သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းေအာင္ အျမဲရွင္းလင္းတတ္တဲ့ အေမ..... အခုခါမွာေတာ့ဇရာေထာင္းျပီး လက္ေတြလဲ အင္အားခ်ိခဲ့ပါျပီ။ ဒါေတာင္ သူခ်စ္တဲ့ သားသမီးေျမးေတြကို ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳပ္ ေကြ်းေမြးခ်င္ေနတုန္းပါပဲ။<br />ကြ်န္မ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပင္ပန္းျပီး၊ အလုပ္မ်ားေနပါေစ အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ကန္႔သတ္ျပီး အေမ့အိမ္ကို အျမဲျပန္ျပီး အိုးေတြကို တိုက္ေဆးေပးမယ္ဖို႔ကြ်န္မ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခု ခ်လိုက္မိပါတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ကြ်န္မအိုသြားတဲ့တစ္ေန႔၊ လက္ေတြ လႈပ္ရွားဖို႔ အားအင္ နည္းသြားတဲ့အခါသားသမီးေတြလည္း အိမ္ကို အျမဲျပန္လာျပီး အိုးေတြ တိုက္ေဆးေပးဖို႔ ကြ်န္မေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ <br /><br />အေမ့လက္ <br />ေမာင့္ခ်စ္သက္၏၊ လက္ဖ၀ါးႏုေသြးဥေရာင္လႊမ္း၊ ၀ါဂြမ္းႏွယ္အိကိုင္မထိရက္၊ ခြ်န္ထက္လက္သဲေဆးေရာင္ျမဲျခယ္၊ ပ်က္ျပယ္မရွိႏုနယ္ဘိေတာင္း၊ ေဖါ့ဖေယာင္းႏွယ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြယ္လြအလွျပည့္ႏွက္၊ ခ်စ္သူ႔လက္။<br />ေမာင့္မိခင္၏၊ ညိဳလြင္ျပာႏွမ္းမာၾကမ္းကဲြအက္၊ လက္ဖ၀ါးျပင္ရင့္ေရာ္သြင္မွာ၊ ဆယ္ျဖာလက္ေခ်ာင္းျပည့္ေဖါင္းမညက္၊ ညံ့သက္မႈကင္းေရာင္ဆင္းညႈိးမဲ၊ လက္သဲငံုးတိေခ်းေညႇာ္ျပည့္မြအလွပ်က္ျပယ္၊ အေမ့လက္။ <br />ေဖါင္းအိႏုညက္၊ ခ်စ္သူ႔လက္ႏွင့္ေရာ္ရင့္ၾကမ္းခက္၊ အေမ့လက္တြင္သိျမင္လာရ၊ "အလွ" "အလုပ္"ခဲြထုတ္ေခ်မိ၊ အေမ၏လက္အလုပ္လက္သည္အသက္တမွ်၊ မနားရေခ်ဘ၀ခရီးသားသမီးတြက္၊ ထိုလက္အစြမ္းဘ၀လမ္းတြင္၊ လွပန္းဆင္ခဲ့အားမာန္ဖဲြ႔ရစ္၊ သည္အျဖစ္ေၾကာင့္အခ်စ္၏လက္၊ ေျပာင္းသြယ္ညက္ေစအေမ၏လက္၊ အလုပ္လက္သာႏွစ္သက္ ဂုဏ္ယူ ဘြယ္တကား။ခင္သူသူ၀င္း (ေငြတာရီ၊ ၁၉၇၈ခုႏွစ္ ဧျပီလ)<br />ငိုတယ္ဆိုတာ မိန္းမသားေတြရဲ႔ မူပိုင္<br />"ေမေမ ဘာလို႔ ငိုတာလဲ""ေမေမဟာ မိန္းမသားမို႔ေပါ့ကြယ္""သား နားမလည္ဘူး ေမေမ""သား တစ္သက္လံုး နားလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး သားရယ္"<br />"ေဖေဖ... အေၾကာင္းမရွိဘဲ ေမေမ ဘာလို႔ ငိုရတာလဲဟင္""မိန္းမေတြက ဒီလိုပဲ သားရာ"ၾကီးျပင္းလာတဲ့ အထိ မိန္းမေတြ ဘာလို႔ငိုတယ္ဆိုတာကို သား နားမလည္ခဲ့ဘူး။ေနာက္ေတာ့ သူဟာ ဘုရားသခင္ကို ဖုန္းဆက္ ေမးျမန္းပါေတာ့တယ္။"မိန္းမေတြ ဘာေၾကာင့္ ငိုရပါသလဲ ဘုရားသခင္""မိန္းမေတြကို စတင္ဖန္တီးလိုက္ ကတည္းက သူတို႔ကို ထူးျခားေအာင္ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ပုခံုးနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို ထမ္းပိုးႏိုင္ေအာင္ဖန္တီးခဲ့သလို ေရလို႔ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေအာင္လည္း ဖန္တီးခဲ့တယ္။ ၀မ္းနည္းမႈ၊နာက်င္မႈ၊ သားသမီးေတြရဲ႔ ျငင္းပယ္မႈေတြကိုလည္း ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္သူတို႔ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ဓာတ္ကိုလည္း ၾကံ့ခိုင္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့တယ္" <br />"တစ္ျခားသူေတြ လက္လြတ္ အ႐ံႈးေပးတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို႔က မေလ်ာ့တဲ့ဇဲြနဲ႔ေတာင့္ခံႏိုင္ျပီး ကိုယ့္သားသမီး ကိုယ့္မိသားစုအေပၚ ေနာင္တ တရားမရဘဲျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးႏိုင္ဖို႔လည္း ဖန္တီးခဲ့တယ္"<br />"ဘယ္လို အေျခအေနမ်ဳိးပဲျဖစ္ျဖစ္ သားသမီးေတြက ကိုယ့္ကိုထိခိုက္ေစာ္ကားျပီး စြန္႔ပစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ခြင့္လြတ္ျပီး ခ်စ္တတ္ဖို႔လည္းဖန္တီးခဲ့တယ္"<br />"ခင္ပြန္းရဲ႔ ေပ်ာ့ကြက္နဲ႔ အသံုးမ၀င္မႈေတြကို ခြင့္လြတ္သည္းခံျပီးကာကြယ္ေပး တတ္ဖို႔လည္း ဖန္တီးခဲ့တယ္"<br />"ေယာက္်ားေကာင္းတစ္ဦးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ဇနီးကို နာက်င္ေအာင္မလုပ္ဘူးဆိုတဲ့ အသိဥာဏ္ကိုလည္း ထည့္သြင္းေပးခဲ့တယ္"<br />"တစ္ခါတေလမွာ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ခိုင္မာတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကိုေထာက္ခံ အားေပးတတ္ဖို႔လည္း ဖန္တီးခဲ့တယ္"<br />"ေနာက္ဆံုး သူ အလိုက်သေလာက္္ မ်က္ရည္က်ႏိုင္ေအာင္လည္း ဖန္တီးခဲ့တယ္။ ဒါဟာသူပိုင္ဆိုင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အရာျဖစ္တယ္"<br />"မိန္းကေလးေတြ လွတယ္ဆိုတာ သူ၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္အစား၊ သူ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္အခ်ဳိးအစားနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ ဖီးလိမ္းျပင္ဆင္မႈေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး၊မိန္းကေလးေတြရဲ႔ အလွကို သူတို႔ရဲ႔ မ်က္စိထဲကေန ေတြ႔ႏိုင္တယ္။ မ်က္စိဆိုတာစိတ္ရဲ႔ တံခါးေပါက္ပဲ"<br />ဒီစာကို မိန္းကေလးတိုင္း ဖတ္မိႏိုင္ပါေစ။ မိန္းကေလးတိုင္းကိုေပးဖတ္လိုက္ပါ။ မိန္းကေလးတိုင္း ဖတ္ရေအာင္ သင္မွ်ေ၀ႏိုင္ခဲ့ရင္ သင္ဟာသူတို႔ရဲ႔ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ယံုၾကည္မႈကို ျမႇင့္တင္ေပးလိုက္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။မိန္းမသားတိုင္း လွၾကပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7187711454981367356?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-19150395337444057072009-07-06T04:42:00.000-07:002009-07-06T04:44:11.908-07:00<div align="left">ခင္ဗ်ား အခု စကၤာပူမွာ ေနေနတာလား။ ခင္ဗ်ား ေသာက္ေနတဲ့ေရ၊သုံးေနတဲ့ေရေတြဟာ အိမ္သာေရေတြလား (သို႔) စြန္ပစ္ေရ (sewage) ေတြကိုသန္႔စင္ (treatment) လုပ္ထားတဲ့ေရေတြလား” အဲဒီလို တစ္ ေယာက္ေယာက္ကေမးလာရင္ဘယ္လို ေျဖမလဲ။ စလုံးမွာ ေရရွားတယ္ဆိုတာ (ေရ အရင္းအျမစ္ရွားတာပါ..ပုိက္ပိုက္တတ္ႏိုင္ရင္ၾကိဳက္သေလာက္သုံးလုိ႔ရတယ္ေနာ္ ..) အားလုံးသိၾကပါတယ္။ ေရအမ်ားစုကိုမေလးရွားကေန ဝယ္ရပါတယ္။ မေလးရွားနဲ႔ ၂၀၁၁ အထိ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားပါတယ္။<br />စကၤာပူမွာ ေရရႏိုင္တဲ့ အရင္းအျမစ္ၾကီးေလးခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ (1)local Catchments (2) Johor Water (3) Desalted Water (4) NEWaterတို႔ပါပဲ။ အဲဒီထဲက ထူျခားတဲ့ NEWater အေၾကာင္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ NEWaterဆိုတာကေတာ့ စြန္႔ပစ္ေရ ကိုျပန္သန္႔စင္ထားတဲ့ ေရပါ။ အဲဒီလိုစြန္႔ပစ္ေရေတြကို ျပန္သန္႔စင္ထားတဲ့ေရကို ကမာၻမွာ စကၤာပူက စတင္သတ္မွတ္ေခၚတာကေတာ့ NEWater လို႔ေခၚပါတယ္။<br />စကၤာပူ ေရအရင္းအျမစ္ၾကီးေလးခု<br />စြန္႔ပစ္ေရ ေတြကို သန္႔စင္တဲ့ စက္ရုံေလးရုံ အခုေလာေလာဆယ္ စကၤာပူလည္ပတ္ေနပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ Bedok, Kranji, Ulu Pandan and Seletar WaterReclamation Plants တို႔ပါပဲ။ ၂၀၀၈ ဧၿပီလမွ စတင္တည္ေဆာက္တဲ့ Changi WaterReclamation Plant ဟာ လုံးဝ ပီးစီးသြားရင္ အၾကီးဆုံးျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ပီးအဲဒီစက္ရုံကေန တစ္ေန႔ကို ေရဂါလံ ၅၀မီလီယံ ဂါလံျဖန္႔ျဖဴးေပးႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br />စြန္႔ပစ္ေရကို သန္႔စင္တဲ့နည္းကေတာ့ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာရရင္ စြန္ပစ္ေရေတြကိုtanks ၾကီးေတြန႔ဲ စုုပါတယ္။ အဲဒီစုထားတဲ့ ေရဆိုးေတြကုိ ဖစ္တာေတြနဲ႔စစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိစစ္ထုတ္လုိက္တဲ့ အခါမွာ အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ ေရဟာကြဲျပားသြားပါတယ္။ အညစ္အေၾကးေတြကို သတ္သတ္ tank ေတြနဲ႔ စုပါတယ္။ ဖစ္တာကိုျဖတ္သြားတဲ့ေရေတြကို RO နညး္နဲ႔ထပ္မံသန္႔စင္ပါတယ္။<br />အဲဒီလို နည္းအဆင့္ဆင့္နဲ႔ သန္႔စင္လိုက္တဲ့ အခါ ေရဟာ လုံးဝနီးပါးသန္႔စင္လိုက္တဲ့ ေရကို ရရွိပါတယ္။ ဖစ္တာကို ျဖတ္မသြားတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကိုtank ေတြနဲ႔ စုထား။ digester ေတြမွာသိုေလွာင္ကာ ဓါတ္ေငြ႕ ထုတ္ပါတယ္။ရရွိလာတဲ့ ဓါတ္ေငြကိုေတာ့ plant က စက္ေတြလည္ပတ္ဖို႔လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္ယူဖို႔ သုံးပါတယ္။<br />ေနာက္ဆုံး ဘာမွသုံးမရေတာ့တဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကုိ အပင္ေတြ စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ေျမၿသဇာအေနနဲ႔ သုံးပါတယ္။ ဒါကေတာ့ sewage water ေတြကို သန္႔စင္တဲ့နည္းလမ္းအၾကမ္းဖ်င္းပါ။<br />Water Reclamation Plant တစ္ခု၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခ်ိဳ႕<br />အဲဒီလုိ စြန္႔ပစ္ေရကို ျပန္သန္႔စင္လို႔ ရလာတဲ့ေရ အမ်ားစုကိုစက္မႈလုပ္ငန္းေတြမွာ သုံးးပါတယ္။ ေသာက္သုံးေရအျဖစ္မသုံးဘူးလား ဆိုေတာ့ဟုတ္ကဲ……..သုံးပါတယ္။ ေသာက္ပါတယ္။ ဟိဟိ။<br />စြန္႕ပစ္ေရေတြကို RO နည္းနဲ႔ သန္႔စင္လုိက္တဲ့ အခါမွာ ေရမွာေပ်ာ္ဝင္ေနတဲ့Mineral အက်ိဳးျပဳ ဓါတ္သတၱဳေတြ အကုန္လုံးနီးပါးဟာ ဖယ္ရွားခံလိုက္ရပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ စြန္႔ပစ္ေရကို သန္႔စင္လို႔ ရရွိတဲ့ ေရ (NEWater) ကိုသဘာဝေရေတြနဲ႔ ေရာပီး သုံးပါတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ အခုက်ေတာ္ေသာက္ေနသုံးေနတဲ့ေရ pub ေရ (portable water) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပမာဏလဲဆိုေတာ့ အခု က်ေတာ္တို႔ ေသာက္ေန၊ သုံးစြဲေနတဲ့ ေရရဲ႕ ၁ရာခိုင္ႏွဳန္းပါ။ေနာက္ပိုင္းဆုိ ၂.၅ ရာခိုင္ႏွဳန္း အထိတိုးဖို႔ရွိပါတယ္။<br />အဲဒီအိမ္သာေရလို႔ အလြယ္ေခၚတဲ့ စြန္႔ပစ္ေရကေန သန္႔စင္လို႔ ရရွိတဲ့ ေရဟာလုံးဝ ေရသန္႔နီးပါသန္႔စင္ပါတယ္။ ဒါဆို က်ေတာ္တို႔ စြန္႔ပစ္ေရကို ဘာလို႔ဒါရိုက္မေသာက္တာလဲ။ ဟုတ္ကဲ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူေတြ စိတ္ထဲမွာ အိမ္သာေရကိုျပန္ေသာက္တယ္၊ သုံးတယ္လို႔ စြဲသြားမွာဆိုးတာက တစ္ခ်က္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကအက်ိဳးျပဳ ဓါတ္သတၱဳေတြ (mineral) ေတြ မပါေတာ့တာေၾကာင့္ပါ။<br /><br />“ခင္ဗ်ား အခု စကၤာပူမွာေနေနတာလား။ ခင္ဗ်ား ေသာက္ေနတဲ့ေရ၊သုံးေနတဲ့ေရေတြဟာ အိမ္သာေရေတြလား (သို႔) စြန္ပစ္ေရ (sewage) ေတြကိုသန္႔စင္(treatment) လုပ္ထားတဲ့ေရေတြလား” ကဲ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေမးလာရင္ဘယ္လို ေျဖမလဲ။“ဟုတ္ကဲ ေသာက္လဲေသာက္ပါတယ္..မေသာက္လဲ မေသာက္ပါဘူးေပါ့..”တရားဝင္ေၾကျငာထားတာကေတာ့ ၂.၅ ရာခုိင္ႏွဳန္းပဲ။ ဒီထက္ ဘယ္ေလာက္ပိုတယ္မပိုတယ္ဆိုတာကေတာ့ ပုလုေကြးလဲ မသိ။“ကဲ ေရးရတာ ပင္ပန္းတယ္ဗ်ာ အိမ္သာေရ(စြန္႔ပစ္ေရ) ေတြကိုသန္႔စင္ထားတဲ့ေရေတြ ေရာထားတဲ့ေရ တစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္အုံးမယ္ဗ်ာ… ဂလုဂလု ဂြတ္”<br />(ဒီစာဖတ္ပီးလို႔ စကၤာပူမွာေနပီး ေရေသာက္ရတာ စိတ္ညစ္သြားရင္ ပုလုေကြးနဲ႔မဆိုင္ ရုံသာမက forward လုပ္သူနဲ႔လည္းမသက္ဆိုင္ပါ... စာဖတ္သူနဲ႔သာသက္ဆိုင္ပါေၾကာင္း) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-1915039533744405707?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-44848431695940302382008-12-15T15:37:00.000-08:002008-12-15T15:46:29.795-08:00၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၁၀ တန္း ျမန္မာစာ ေမးခြန္းလႊာ<br /><br />၁။ (က) ေအာက္ပါေမးခြန္းမ်ားကို ေျဖခ်င္သလုိေျဖပါ။<br /> အဂၤလိပ္နာမ္ ၊ တရုတ္၀ိဘတ္ ၊ ကုလား၀ိေသသန ၊ ဂုဏ္ရည္မျပ ၊တျပၾကိယာ၊ နဖူး႒ာန္၊ ေျခမကရိုဏ္း။<br /><br />(ခ) ေအာက္ပါနာမ္တို႔ကို "ကြက္လပ္" တစ္ခုစီ၌ လစ္လွ်င္လစ္သလို အသံုးျပဳပါ။>> ႏွာဘူးၾကီး၊ နင့္ၾကီးေတာ္၊ ဂ်ီပုန္း၊ ေမ်ာက္မ်က္ႏွာ၊ ေကာင္မေလး ။<br /><br />(ဂ) ေအာက္ပါတို႔မွ သံုးခုကို ဆရာမအား ေမး၍ေျဖပါ။<br /> အနမ္း၊ အခ်စ္၊ အလြမ္း၊ အမုန္း၊ အျပံဳး။<br /><br /> ၂။ (က)ေအာက္ပါေ၀ါဟာရတို႔အနက္မွ ငါးခု၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ဆရာမလစ္မွခိုးခ်ပါ။<br /> ဒန္အိုးေပါက္ ၊ ၀က္မၾကီးကိုလြမ္းတယ္ ၊ အပ်ိဳၾကီး၊ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြး၊> မယ္တင္ ၊သူလွတယ္..။<br /><br />(ခ) ေအာက္ပါတို႔မွ ငါးခုကို ၀ါက်တစ္ခုစီ၌ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ထည့္လာေသာ စာရြက္အခ်ိဳ႕မွခိုးခ်ပါ။<br /> ကန္ေတာ္ၾကီး၊ စံုတြဲ၊ အားရပါးရ၊ အမုန္းဆြဲ၊ မရွက္မေၾကာက္၊ အလြမ္းေျပ၊ အိမ္ကိုျပန္ခဲ့ေတာ့။<br /><br />(ဂ) ေအာက္ပါအလကၤာတို႔အနက္မွ ငါးခု ကို သက္ဆိုင္ရာ သင္ခန္းစာမ်ားတြင္ မည္သို႔သံုးထားေၾကာင္း ႏွင့္အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုအလကၤာေျမာက္ေၾကာင္း မိတၱဴဆိုင္မွ ခ်ံဳ႕လာေသာ စာရြက္ျဖင့္ ကူးေျဖပါ။<br />ဘူ……ဘြတ္ (ျမည္သံစြဲ)၊ ပုရြက္ဆိတ္ေခါင္းေလာက္ (အတိႆယ)၊ ဆင္နင္းျမင္းကန္ (ရူပက)၊ ၊လင္းတထုိင္သကဲ့သို႔ (ဥပမာ)၊ အေျခာက္တို႔မာယာ (ရူးမတတ္)၊ ပိုးေျပာင္ၾကီးပုဆိုး ေပါက္သကဲ့သို႔ (ဥပမာ)။<br /><br /> ၃။ (က) ေအာက္ပါတို႔အနက္မွ ငါးခုကို ေျဖခ်င္ေျဖ မေျဖခ်င္ အိပ္ေနပါ။<br />(၁) "ငါ့သမီး …… စာက်က္ေနတယ္" ကဗ်ာကို မည္သူေရးသနည္း။<br />(၂) "ဟို… အတံုး၊ ထိန္ထိန္၀ါ" ဟူသည္ အဘယ္နည္း။<br />(၃) နာနတ္သီး ကဗ်ာမွ ဆရာမ၏ "တင္" ျပပံုကို ေဖာ္ျပပါ။<br />(၄) ရွင္မဟာေကာင္းျမတ္သည္ ဆရာမအား မည္သည့္ဂါထာ ခ်ီးျမွင့္သနည္း။<br />(၅) "ငါ့ရုပ္သည္ သာေခ်ာ၏" ကဗ်ာမွ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ကိုယ္ေနဟန္ထား ေပ်ာ့ေျပာင္းပံုကို ေဖာ္ျပပါ။<br />(၆) "သူသာလွ်င္ အသားအမည္းဆံုး" ကဗ်ာကို မည္သူေရးသနည္း။<br />(၇) "တံခါးေစာင့္ ဗူးေလာက္ရွည္၊ ငါ့မွာေတာ့ လြမ္းေလာက္ေလ" စာသား၏ အဓိပၸါယ္ကို ေရးပါ။<br />(၈) "ငါ့ရဲ႕အခ်စ္ …… ယူပါဦးလား" ကဗ်ာမွ ကဗ်ာဆရာၾကီး ေကာင္းျမတ္၏ ခံစားခ်က္ကိုေရးပါ။<br /><br />၄။ (က) ေအာက္ပါတို႔အနက္မွ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ တစ္ပုဒ္ကိုရႊီးပါ။<br />"အေမေျပာေတာ့ ငယ္ေသးတယ္၊ ေရခ်ိဳးမွသိကြယ္" ကဗ်ာ၏ အဓိပၸါယ္ကိုွ စာစစ္အဖြဲ႕ အၾကိဳက္ေတြ႕ေအာင္ ျဖိီးျဖန္းေရးသားပါ။ (သို႔) "ရင္ထဲမွာ ဘာညာဘာညာ" ကဗ်ာမွ ခံစားရေသာ ရသကို ေရးပါ။<br /><br />(ခ) ေအာက္ပါတို႔မွ ငါးခု ကို အေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ျပီး ခိုးခ်ပါ။<br />(၁) မင္းတုန္းမင္း၏ (၆၆) ေယာက္ေျမာက္ သားေတာ္၏အမည္ ကို ေဖာ္ျပပါ။<br />(၂) မိဖုရားဖြားေစာ ေနာက္ဆံုးယူလိုေသာ ေယာက်္ား၏ အမည္ကို ေဖာ္ျပပါ။<br />(၃) "ေမာင့္ဘ၀…..လင္းတနား" ဟူသည္ အဘယ္နည္း။<br />(၄) စီးခ်င္းတုိ္က္ပြဲတြင္ ေလာက္ေလးဂြ ကိုင္ေသာ သူရဲေကာင္း၏အမည္ကို ေဖာ္ျပပါ။<br />(၅) သီေပါမင္း၌ ဖြန္ေၾကာင္နည္း မည္မွ်ရွိသနည္း။<br />(၆) "ပညာသင္ခါ ေဘာင္းဘီမပါ" ကိုမည္သူေရးသနည္း။<br />(၇) ေကာသလမင္းၾကီး၏ ႏွစ္လံုးအတိတ္ေပးေသာ အိပ္မက္တစ္ခုကိုေဖာ္ျပပါ။<br /><br />(ဂ) ေအာက္ပါတို႔အနက္မွ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ တစ္ပုဒ္ကို ျဖီးပါ။<br />သိဃၤသူ႕သမီးေက်ာက္စာမွ သိဃၤသူ႕သမီး၏ အၾကြားၾကီးပံု၊ ေလလံုးထြားပံု၊ သူ႔ကိုယ္သူ သက္မြန္ျမင့္ႏွင့္တူပံု၊<br />ရဲေလးအား အေသရရ အရွင္ရရ လုိခ်င္ပံုတို႔ကို အစီအစဥ္တက် ရွင္းျပပါ။ (သို႔) "လင္မယားရန္ပြဲ" မွ<br />လင္မယားႏွစ္ဦး၏ ဂုဏ္ရည္ကို ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးသားပါ။<br /><br />၅။ (က) စကားစပ္ႏွင့္တကြ ရွင္းျပပါ။<br />ဘီးတစ္လက္၊ အညည္း တစ္ခ်က္မညဴး၊ အျပီးသတ္ေအာင္ရွာမယ္ဟဲ့…"သန္း"၊ အခ်ိန္မေတာ္၊ၾကည့္ေတာ့ေနျမင့္ျပီမို႔ အိမ္ျပန္ဖို႔လမ္း၊ ေျခေတာ္လွမ္း…ဒီေန႔ဖို႔ကာ၊ ၀င္ေၾကးသံုးရာတန္ျပီတကား။<br /><br />(ခ) ေအာက္ပါတို႔မွ ႏွစ္သက္ရာတစ္ပုဒ္ကို စာစီကံုးပါ။<br />ကန္ေတာ္ၾကီးမွ စံုတြဲမ်ား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခ်စ္ၾကည္ႏူးၾကပံု။(သို႔) "သန္း" ရွာေနေသာ စံုတြဲႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ အတင္းေျပာၾကပံုတို႔ကို စိတ္၀င္စားဖြယ္ေျဖဆိုပါ။<br /><br /> (You do all performance on everything is your morally.)<br /> (အရာရာတိုင္းအေပၚ သင္ၿပဳမူေဆာင္ရြက္ေဆာင္သမွ်ကိစၥတိုင္းသည္ သင္႔ဧ။္ ကိုယ္က်င္႔တရားပင္ ၿဖစ္သည္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-4484843169594030238?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-86734833469162589612008-11-29T18:19:00.001-08:002008-11-29T18:19:55.049-08:00virus အေၾကာင္းေတြကမသိလုိ႕လားမသိဘူးစိတ္၀င္စားဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္ love virus ကေတာ့သိပ္ေတာ့အလုပ္မလုပ္ပါဘူး ေအးေဆးပါပဲ ဒါေပမယ့္သူက 23 ၇က္ေန႕မွ သူ႕ရဲ႕massage ေပၚမယ္တယ့္ virus ဆုိတာမရွိတာေကာင္းပါတယ္ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ အလုပ္ရႈပ္ျပီး hardisk ေတြနာျပီး မီတာလဲကုန္ပါတယ္ဗ်ိဳ႕ services သမားေတြအတြက္ ေတာ့ ၀င္ေငြေကာင္းပါတယ္ ဆုိးလုိက္တဲ့ virus ေတြရွိသလုိ joke virus ေတြကလဲေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေတြပါပဲ မရွိလညး္ေကာင္း ရွိလည္းမေကာင္းပါပဲ ဆုိး၀ါးတဲ့virus ေတြကိုေတာ့ဆဲဆုိေျပာရင္ မုိက္ရမး္ကုန္ေတာ့မယ္ ဟုိမေရာက္ဒီမရာက္virus ေတြကုိေတာ့ စိတ္္ရႈးေပါက္ျပီးေရးထားတဲ့အရႈးထက္သာတဲ့ေကာင္ေတြေပါ့အဲဒိီေကာင္ေတြကုိလမ္းမွာေတြ႕ရင္ပိတ္သာရုိက္ပစ္လုိက္ပါဗ်ဳိ႕ ပုိးေတြကုိရွင္းရတာသေဘာက်တဲ့သူေတြအတြက္ကေတာ့ျပႆာနာမရွိပါဘူးရွငိးမနုိင္၊data ေတြပ်က္စီး ကုန္လုိ႕စိတ္ညစ္ရတဲ့သူေတြကလဲမ်ားမွမ်ားပါပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္လုိ႕ထင္တဲ့သူအတြက္ကလညး္ျပႆနာမရွိနုိင္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ လြမ္းေနရတဲ့သူေတြအတြက္ကေတာ့ virus ကုိ <a href="mailto:-+-#@!r">-+-#@!r</a> မိေနၾကပါတယ္ဗ်ာ........ေရးနုိင္တဲ့သူေတြကလဲေရးၾကေပါ့ မေရးနုိင္ေတဲ့သူေတြကလဲလန္႕ေနၾကရတာေပါ့ စိန္ေခၚတဲ့သူေတြကလဲစိန္ေခၚေနၾကတယ္........ၾကားထဲကအုိင္တုိ႕ကေျမဇာပင္ျဖစ္ေတာ့မယ္ ဖ်က္လုိဖ်က္ဆီးလုပ္တဲ့ေကာင္ေတြကုိတီးပစ္....တီးလုိမရရင္ x=+*@! ပစ္လုိက္!ေနာက္ဆုံးေျပာခ်င္တာကေတာ့ virusအားလုံးကုိ..............................................................ေၾကာက္တယ္လို႕ေျပာတာေနာ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-8673483346916258961?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-59549381793977806452008-11-29T18:15:00.000-08:002008-11-29T18:16:26.027-08:00စင္ကာပူရဲ႕ ေနထိုင္မႈစနစ္ကေတာ့ အေတာ္ပဲ ရိုးရွင္းျပီး customize လုပ္ခြင့္နည္းပါးတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ အစိုးရတိုက္ခန္း (HDB Flat) ေတြ၊ ရန္ကုန္က ကြန္ဒိုေတြေလာက္ မခမ္းနားတဲ့ အဆင့္ျမင့္တိုက္ခန္းကြန္ဒိုေတြနဲ႔ လံုးခ်င္းအိမ္ အနည္းအက်ဥ္းသာ ရိွပါတယ္။ အထပ္ျမင့္ျမင့္ေတြ ေဆာက္ထားေလ့ရိွတဲ့ HDB တိုက္ေတြတိုင္းမွာ ဓါတ္ေလွခါး၊ အမႈိက္သြန္တဲ့စနစ္၊ Cable TV စနစ္၊ Gas ပိုက္လို္င္း၊ ဖံုး၊ ေရပူေရေအးစနစ္ စတာေတြ အဆင္သင့္ပါတတ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းတဲ့ တိုက္အခ်ဳိ႕မွာသာ Gas ပိုက္လိုင္း မပါတာမ်ဳိး ရိွတတ္ပါတယ္။ ဓါတ္ေလွခါးဆိုလည္း အထပ္တိုင္းမွာ မရပ္တာမ်ဳိးရိွတတ္ပါတယ္။ က်န္တာေတြကေတာ့ တုိက္ခန္းမွန္ရင္ အျပည့္အစံု ပါတာေတြခ်ည္းပါပဲ။ အိပ္ခန္း ၂ ခန္း၊ ဧည့္ခန္း ၁ ခန္းပါတဲ့ တိုက္ခန္းေတြကို 2+1 လို႔ သံုးႏႈန္းၾကျပီး 3+1 ဆိုရင္ အိပ္ခန္း ၃ ခန္း၊ ဧည့္ခန္း ၁ ခန္းပါ။ ဒီေနရာမွာ တိုက္ခန္းနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး စင္ကာပူေရာက္ ျမန္မာေတြ အခန္းငွားၾကတာ၊ အတူစုေပါင္းေနၾကတာေလးေတြကို ေဖၚျပခ်င္ပါေသးတယ္။<br />အိမ္ငွားၾကတယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ေက်ာတခင္းစာ၊ လူတစ္ေယာက္စာကုိပဲ အဓိကငွါးၾကတာမ်ားပါတယ္။ အိမ္ငွားတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔နီးတဲ့ေနရာကို အဓိက ဦးစားေပးရွာၾကရသလို ေစ်းႏႈန္းသက္သာတဲ့ အိမ္ခန္း၊ လူသိပ္မမ်ားတဲ့ အိမ္ခန္းကိုလည္း ေရြးရပါတယ္။ အိမ္ရွင္ စင္ကာပူလူမ်ဳိး၊ မေလးရွားလူမ်ဳိးတို႔နဲ႔ အတူေနရတဲ့ အခန္းေတြ ရိွသလို ျမန္မာအိမ္ရွင္နဲ႔ ေနရတဲ့ အိမ္ေတြလည္း ရိွပါတယ္။ အိမ္ရွင္ေတြက Master Bedroom လို႔ေခၚတဲ့ ေရခ်ဳိးခန္းတြဲပါတဲ့ အခန္းေတြမွာ ေနေလ့ရိွျပီး အိမ္ငွါးေတြကေတာ့ သာမန္အခန္းေတြမွာ ၂ ေယာက္တစ္ခန္း၊ ၃ ေယာက္တစ္ခန္း စသည္ျဖင့္ေနၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ျမန္မာေတြကေတာ့ အိမ္ရွင္ဆီကေန တစ္အိမ္လံုးငွါးျပီး အခန္းေလးေတြကို ျပန္ငွါးတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလူမ်ဳိးကို သူၾကီးလို႔ ေခၚၾကျပီး သူက အိမ္လခ၊ ေရဖိုး၊ မီးဖိုး စတာေတြေကာက္ခံ စုေဆာင္းေပးရေလ့ရိွပါတယ္။ ရံဖန္ရံခါ အိမ္ငွါးခ်င္းတက္တဲ့ ျပႆနာေတြကိုလည္း ရွင္းေပးရတတ္ပါတယ္။အိမ္ခန္းကေတြက ေနရာလိုက္ျပီး ေစ်းအေျပာင္းအလဲ ရိွပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ျမိဳ႕ထဲနဲ႔ နီးတဲ့ေနရာ၊ ဘူတာနဲ႔ နီးတဲ့ေနရာဆို အိမ္ေစ်းေတြ ေကာင္းပါတယ္။ တစ္အိမ္လံုးငွါးရင္ SGD1800~2300 ၾကားေလာက္ေပးရတတ္ျပီး အိမ္ေကာင္းရင္၊ ေနရာေကာင္းရင္ ပိုမ်ားတတ္ပါတယ္။ ၂ ေယာက္တြဲေနရမယ့္ အခန္းငယ္တစ္ခန္းစီအတြက္ တစ္ေယာက္ကို ၂၈၀-၃၇၀ ေလာက္ေပးရတတ္ပါတယ္။ စေဖၚတစ္လစာလည္း ေပးရပါတယ္။ PUB လို႔ေခၚတဲ့ ေရခြန္၊မီးခြန္၊ဂက္စ္ခြန္ကေတာ့ အိမ္ရွင္ အေနအထားကို လိုက္ျပီး တခါတေလ အျပီးအစီးပါတတ္ျပီး တခါတေလေတာ့ ထပ္ေဆာင္းေပးရတတ္ပါတယ္။ Internet ကေတာ့ Optional သေဘာမ်ဳိးျဖစ္ျပီး သံုးမယ္ဆို SGD20 ေလာက္ ထပ္ေပးရတတ္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြကေတာ့ Boonlay, Jurong East, Clementi, Woodlands, Ang Mo Kio, Toa Payoh, Eunos, Serangoon, Senkeng, Tampines စတဲ့ အရပ္ေတြမွာ အေနမ်ားပါတယ္။ ပံုမွန္ HDB အခန္းအေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အခန္းအေနအထား မဆိုးလွပါဘူး။ သိပ္မက်ဥ္းသလို၊ က်ုယ္လွတယ္လို႔လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ေတြရဲ႕ အခင္းက ေက်ာက္ျပားခင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အခန္းငွါးတဲ့အခါ ပံုမွန္အားျဖင့္ ကုတင္၊ ေမြ႕ယာ၊ ပန္ကာ၊ အဝတ္ဘီရိုနဲ႔ စာၾကည့္စားပြဲေလာက္ေတာ့ ပါပါတယ္။ တအိမ္လံုးငွါးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဧည့္ခန္းအေဆာင္အေယာင္ေတြနဲ႔ တီဗြီ၊ ေရခဲေသတၱာ၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္တို႔ တြဲပါရပါတယ္။ အခန္းတစ္ခန္းကို ၂ ေယာက္တြဲေနၾကမယ္ဆိုရင္ ခ်က္ျပဳတ္ခြင့္ရမရ၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ခြင့္၊ ဧည့္သည္လာခြင့္ စတာေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေမးထားသင့္ပါတယ္။ အရင္က ေယာက်္ားေလးေတြခ်ည္းပဲေနၾက၊ မိန္းကေလးေတြခ်ည္းပဲ ေနၾကေပမယ့္ ခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ 2+1 အိမ္မွာ ေယာက်္ားေလးေတြက တစ္ခန္း၊ မိန္းကေလးေတြက တစ္ခန္းစုေနတာမ်ဳိးေတြ ရိွလာပါတယ္။ စင္ကာပူေရာက္ ျမန္မာအမ်ားစုဟာ အလုပ္နဲ႔ေက်ာင္းကို အခ်ိန္ျပည့္နီးပါး အခ်ိန္ေပးေနရလို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ အိပ္ရံုေလာက္ပဲ အသံုးခ်ရတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက်္ားတစ္ခန္း၊ မိန္းမတစ္ခန္းေနလည္း ျပႆနာမရိွလွဘူးလို႔ ေတြးလာၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ခန္းလိုခ်င္တဲ့အခါ အခ်င္းခ်င္း နီးစပ္ရာေမးၾကသလို ပင္နီစူလာပလာဇာက သေျပႏုဆိုင္ (ေဒၚသန္းသန္းႏုဆိုင္၊ ၅ လႊာ)လို၊ Clementi က ေကာင္းစံုလို ဆိုင္ေတြမွာ အခန္းလိုခ်င္တဲ့ လူေတြနဲ႔ အခန္းလြတ္ရိွတဲ့လူေတြ သတင္းေပးတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြ ရိွပါတယ္။ အဲဒီမွာ သြားရွာျပီး ဖံုးကိုဆက္ေမး၊ အိမ္သြားၾကည့္နဲ႔ အဆင္ေျပတတ္ၾကပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ Online မွာ Website ေတြတင္ျပီးလည္း အခမဲ့ ကူညီၾကပါတယ္။ျမန္မာအမ်ားစုကေတာ့ အထက္မွာေရးခဲ့တဲ့အတိုင္း HDB အခန္းေတြမွာသာ ေနေလ့ရိွျပီး JTC လို႔ေခၚတဲ့ နည္းနည္းေစ်းသက္သာတဲ့ အခန္းေတြမွာလည္း ေနေလ့ရိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြန္ဒိုေတြမွာေတာ့ ေနခဲလွပါတယ္။ အခန္းခေစ်းၾကီးသလို ကြန္ဒိုအမ်ားစုဟာ ဘူတာနဲ႔ အေတာ္ေလးလွမ္းတဲ့ေနရာေတြမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ရိွတတ္လို႔ပါပဲ။ ကြန္ဒိုမွာေနသူေတြအေနနဲ႔ေတာ့ ေရကူးကန္၊ အားကစားခမ္းမ စတဲ့ အထူးခံစားခြင့္ေတြကိုလည္း ရႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ Public Transport လို႔ေခၚတဲ့ ရထား၊ ဘတ္စ္ကားေတြကို အားကိုးေနရသူေတြ မ်ားေနဆဲျဖစ္လို႔ HDB ဒါမွမဟုတ္ JTC အခန္းေတြကသာ အဆင္ေျပတတ္ေၾကာင္း ေဖၚျပလိုက္ရပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-5954938179397780645?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-4858932824424114492008-11-23T04:12:00.000-08:002010-01-30T19:14:45.238-08:00ျမန္မာ့လူမႈဆက္ဆံေရးမွာ မိန္းမ မာယာ သဲကိုးျဖာ လို ့ ဆိုတဲ့စကား ရိွတယ္။ ဒါေပမဲ ့ လူမႈေရးသိပံၸပညာရွင္ အမ္၊ ဂေရ နယူမန္း ( M. Gary Neuman ) ရဲ ့ သုေတသနျပဳခ်က္အရ ေယာက္်ားေတြ မွာလည္း လိမ္နည္း ေပါင္း ၂၀၀ေလာက္ ရိွတယ္လို ့ ဆိုပါတယ္။ သူ ့ရ႕ဲ သုေတသန ေတြ ့ရိွခ်က္ အရ ၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ေယာက်္ာားေတြက အလုိမက်တဲ့ ခံစားမႈ ( Emotional Dissatisfaction) ေၾကာင့္ လိမ္ၾကတယ္လို ့ဆိုပါတယ္။ ဒါက အဓိက အေၾကာင္းတခ်က္ျဖစ္တယ္။ ဒီထဲက ၈ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ကေတာ့ မိမိရဲ ့့ အမ်ိဳးသမီး ရဲ႕ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေပၚမွာ အလိုမက်မႈေၾကာင့္ေဖါက္ျပန္ၾကတာလို ့ဆိုပါတယ္။<br />တခ်ိဳ႕ကေတာ့ဒီေန ့က်ေနာ္တို ့ယဥ္ေက်းမႈလို ျဖစ္ေနတာ ေယာက္်ားဟာ အမွန္အကန္ေလးတေယာက္နဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈသုခကို ခံစားးဖို ့လိုပါတယ္လို ့ဆိုတယ္။ ေယာက္်ားဆိုတာ ခံစားခ်က္ေနာက္ ကိုေကာက္ေကာက္ပါ ေအာင္လိုက္ ေနတဲ့သတၱ၀ါ တေကာင္ ကိုးဗ် လို႔ နယူမန္ က ဆို ပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြက သူ တို ့မိန္းမ ေတြ အထင္ၾကီးတာကိုခံခ်င္သတဲ့။ သူပတ္သက္ခဲ့ရတဲ့ ျပႆနာေတြ၊ အလုပ္အကိုင္နဲ ့စြန္ ့စားမႈေတြ၊ ဘယ္ေလာက္ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာကိုလည္း မိန္းမ လုပ္သူရဲ ့နားလည္မႈ ကိုလည္းခံယူေတာ္မႈခ်င္တယ္ေလ။ ျပႆနာကေတာ့ ေယာက္်ားက မိန္းမလို တြတ္တပိုး ထိုး ကာ သူ႔ူခံစားခ်က္ေတြကို ေဖၚျပဖို ့က ခက္ေနတယ္ေလ။ နယူမန္အၾကံေပးတာက နင့္ေကာင္ အီစကလီေလး ဘာေလး လုိေနတာ၊ နင္ အျမဲတမ္း မသိနိင္ဘူး ေနာ္။ ေယာ က်္ားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒါကို ေယာ က္်ားမပီသဘူးထင္ျပီး ခ်ဳပ္တီးေနတတ္တယ္။ ေခြးေလးတေကာင္လို ေက်ာေလးပြတ္ေပးပါလို ့မေဖာ္ၿပခ်င္ျပန္ဘူး။ တကယ္က ေတာ့သူ က ပြတ္သပ္မႈ ေလးလို္ေနတာ ၊ သက္သက္ဟန္ေဆာင္ေနတာ။ ဒီေတာ့ ညဥ္း အေနနဲ ့က လက္ေဆာင္ေလးဘာေလးေပး ၊ ေလးနက္တဲ့အၾကံေတြကို ညႊြန္းဆို၊ ဒီလို မင္းဖက္က ျပင္ဆင္မႈလုပ္လာတာနဲ ့ မင္းရဲ ့ ခ်စ္သူဟာ မင္းနဲ ့ဓါတုဇီ၀မ်ွတလာလိမ့္မယ္။<br /><br />၆၆ ရာခိုင္ႏႈန္း ေယာက္်ားေတြက တပါးသူနဲ ့ေမွာက္မွား ေနစဥ္မွာ ေတာ့ အျပစ္ရွိသလိုခံစားတတ္ၾကပါတယ္။ သူ႕ရဲ ့သုေတသနေတြ႔ရိွတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ျဖံဳစရာပဲ။၆၉ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ လိမ္တဲ့သူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွာ သစၥာေဖါက္လိမ့္မယ္လို႔႔ အိမ္မက္ေတာင္မမက္ဘူး၊ သူဟာဒါမ်ိဳးလုပ္ခဲ့တယ္လို ့ေတာင္ မယူဆဘူး။ အျပစ္ရိွသလို ခံစားခ်က္ သိရံုနဲ ့ လိမ္တာကိုရပ္ေအာင္လုပ္လို ့မရနုိင္ဘူး လို ့ နယူးမန္က ဆိုပါတယ္။ သူတို ့ခံစားခ်က္ကို သူတို ့မထိမ္းနုိင္ၾကဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေခြးမီးေကာက္က်ည္္ေတာက္ စြပ္ပါပဲတဲ့။ ညဥ္းလူက ေနာက္ကို မလုပ္ေတာ့ပါဘူး ဘုရားစူး မိုးၾကိဳးပစ္လို ့က်ိန္္ ရင္ေတာင္မွ ဒါမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလို ့ မယံုလိုက္ေလနဲ ့၊ ဒီလုိေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္တဲ ့ ဆက္ဆံေရးကို တည္ေဆာက္နုိင္ဖို ့ ညဥ္း တို ့ နစ္ေယာက္စလံုးက ဖန္တီးရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သုေတသနေတြ ့ရိွခ်က္အရ ၇၇ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ လိမ္တတ္တဲ့ ေယာကၤ်ားမွာ သူအလြန္ခင္တဲ့ လိမ္တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေရာင္းရင္းၾကီး တေယာက္ေတာ့ ရိွေနတတ္တယ္။ သူတို႔ လိမ္တာကို ပံုမွန္သဘာ၀တခုလို တရား၀င္လိုလို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးေလ့ရိွတယ္။ နယူမင္း ကလူတေယာက္ကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္တယ္။ အဲ့ ဒီလူက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရိွတယ္။ သ႔ူမိန္းမကိုသိပ္လိွမ့္တယ္။ အလားတူပဲ က်ေနာ္လည္း လုပ္တယ္လို ့ဆိုတယ္။ ဒီေတာ့ ညဥ္းေယာက္က်ားကို ဒီလိုသူငယ္ခ်င္းနဲ ့မေပါင္းရဘူးလို ့ တားျမစ္ဖို ့ကေတာ့ မျဖစ္နိင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ညဥ္းက ဒီလို လုပ္လို ့ရတယ္။ သူတို ့သြားေနၾက လာေနၾက ပတ္၀န္က်င္းေတြကို ေျပာင္းလဲဖို ့အၾကံေပးပါ။ သူတို ့သြားေနၾက အႏွိပ္ခန္းတို ့၊ နုိက္ကလပ္တို ့၊ဂ်င္၀ိုင္းတို ့လို ေနရာမ်ိဳးေတြ အစား လူၾကီးလူေကာင္းေတြ သြားလာစားေသာက္တတ္တဲ ့ စားေသာက္ဆိုင္တို ့ စာၾကည္ ့တိုက္တို ့လူမႈေရးအကူညီေပးလုပ္ငန္းေတြ၊နုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ မ်ိဳးေတြ ကိုသြားဖို ့ တိုက္တြန္းသင့္တယ္။ ေနာက္ထပ္ ဗ်ဴဟာ တမ်ိဳးကေတာ့ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ လင္မယား ေတြရဲ ့အိမ္ေတြကို ညဥ္းခင္ပြန္းနဲ ့အတူ သြားလည္ပတ္တာမ်ိဳး၊ မိတ္ဖြဲ႔ ေပါင္းသင္းတာမ်ိဳးေတြေပါ့။<br />ဟဲ့ ေအးစိန္.... ၄၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ေယာက္်ားေတြက ေနာက္မိန္းမ အသစ္ကို အလုပ္မွာေတြ႔ သတဲ့။ ဒိီမိန္းမေတြက သူ႔ကို အထင္ၾကီးတဲ့သူေတြ၊သူ႔ကို သူရဲေကာင္းၾကီးလို အထင္ၾကီးတ့ဲ သူေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ကံေကာင္းတာကေတာ့ ဒီလိုျဖစ္လာရင္ ေယာက္်ားေတြက အခ်က္ျပလာတတ္တယ္။ ညဥ္းေယာ က္်ားက ဒီအမ်ိဳးသမီးကိုခ်ီးၾကဴးတာ၊ သ႔ူနာမည္ကို ေဖၚျပတာေတြျဖစ္လာတတ္တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေတာ့ ညဥ္းက အင္တာနာကို ျမွင့္ထား လိုက္ေပေတာ့။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္က နယ္နိမိတ္သတ္ မွတ္မႈ လုပ္ဖို ့လုိလာျပီ။ ဘာကိုလုပ္နိင္တယ္။ ဘာကိုမလုပ္နိင္ဘူး ဆိုတာ တိတိက်က် ရွင္းျပထားေပေတာ့။ အလုပ္မွာ ဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ ့ေနာက္က် နုိင္တယ္၊ မနုိင္ဘူး။ ဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ ့အလုပ္ကိစၥ အတြက္ ခရီးထြက္နိုင္တယ္ မထြက္နုိင္ဘူး ။ အလုပ္ကိစၥအတြက္ ဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ ့အတူစားနိုင္တယ္ မစားနိုင္ဘူး။ ညဥ္း နဲ ့ဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ ့ အလုပ္မွာ အဆင္ေျပရဲ ့လားဆိုတာကို ေမးသင့္တယ္။<br />လိမ္တတ္တဲ့ေယာကၤ်ား ေတြ ရဲ ့ ၁၂ ရာခိုင္ႏွုန္း ေလာက္ကသာ သူတို ့ရဲ ့ေနာက္အမ်ိဳးသမီး ကကိုယ္လံုး ကိုယ္ေပါက္ က ညဥ္းတို ့ထက္ ပို ျပီးစြဲေဆာင္မႈ ရိွလို ့ ပါသြားတတ္တာကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ ေယာကၤ်ားတေယာက္ဟာ ဒီလို ခပ္မိုက္မိုက္အမ်ိုးသမီး တေယာက္ ကို ရလ႔ို ကံေကာင္းတယ္လို ့ မခံယူ တတ္ၾကပါဘူး။ ျဖစ္ရပ္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဒီလို ပါသြားတာကိုက ညဥ္းက ဆြဲ ေဆာင္မႈမရိွေတာ့ဘူးလို ့ထင္တာ ၊ ေယာက္်ားက ကိုယ့္ကို ပိုျပီး စိတ္၀င္စား လာေအာင္ ရုပ္ကို ျခယ္သတာ ေတြနဲ ့နင္းကန္မလုပ္မိဖို ့ပဲ။ ဒါက သိပ္အေရး ၾကီးလွတာမဟုတ္ဘူး။ အေရးၾကီးတာက မင္းက သူ႔ကိုဂရုစိုက္တယ္ နားလည္တယ္၊ ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ ကို ျပသဖို ့က ပထမအေရးၾကီးဆံုးပါပဲ။<br />လိမ္ေနရတဲ့ ေယာ က္်ားေတြထဲက ၆ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ က ေနာက္အမ်ိုးသမီးက ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပိုမို စြဲမက္စရာေကာင္းတယ္လို ့ယူဆျပီး ပါသြားၾကတာျဖစ္တယ္။ ၇၃ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ေယာက္်ားေတြဟာ ေနာက္အမ်ိဴးသမီးကို ေတြ ့ျပီး တလ ၾကာမွ စလိမ္ေတာ့တာျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္အေနနဲ ့ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈေတြလုပ္ခ်ိန္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မ်က္လံုးကို က်ယ္က်ယ္ဖြင့္၊ နားကို က်ယ္က်ယ္စြင့္ထား။ သူက အျပင္မွာ မၾကာခဏ ေနေနျပီလား၊ ကိုယ့္ရုပ္ကိုစြဲေဆာင္မႈ ရိွတယ္ဆိုတာမေျပာေတာ့တာ၊ ကေတာက္ကဆ ခနခန ျဖစ္လာတာမ်ိဳး၊ မင္းေခၚတာကို ေရွာင္လႊဲလာတာမ်ိဳး၊ ညဥ္းက ဆူဆူပူပူ လုပ္ျပီး စြပ္လားစြဲလားလုပ္တာေတြက သ႔ူကို ရန္စသလို ခံစားလာတတ္တယ္။ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား ေယာက်္ားေတြက ေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူး ျငင္းမယ္။ လိမ္ဖို ့ထည္႔ ေတာင္မစဥ္းစားဘူးလို ့ဆိုမယ္။ဒီလိုစကားမ်ိဳးဆိုတဲ့အခ်ိန္ကေတာ့ ေျခလြန္လက္လြန္မျဖစ္ေသးတဲ့အခ်ိန္ပဲ။ နယူမန္ရဲ ့အၾကံျပဳခ်က္ကေတာ့ ကိုယ႔္ခံစားခ်က္ကို ထိမ္းသိမ္းပါ၊ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ အေျခအေနကို ဖန္တီးပါ၊ ကိုယ့္ေယာက္်ားကို ေလးစား မႈ ရိွတယ္ဆိုတာကို ျပသဖို ့ဘယ္ေတာ့မွာ တြန္ ့ဆုတ္မေနပါနဲ ့။ ႏွစ္ကိုယ္သားတူရည္မ်ွ ဖို ့ ဦးေဆာင္မႈ ျပ၊ ( ရွင္ကလည္း ကေလးကလား လို ့ဆိုတာမ်ိဳး၊ ဥပုဒ္ေစာင့္ထားတယ္၊ ရြံစရာၾကီးဆိုတာမ်ိဳးေတြ ေရွာင္) ၊ ညဥ္းကိုဦးစားေပးရမယ္ဆိုတဲ ့ခိုင္မာတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ ရိွပါေစ၊ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ခံစားတာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ၊ တတိယလူကို ရည္ညြန္းတာမ်ိဳး မလုပ္နဲ ့။ ႏွစ္ဦးသား ဆက္ဆံေရး ဟာ အေရးၾကီးတယ္၊ ဒါကို အဆံုးရံႈးမခံနိင္ဘူးဆိုတာကို ေျပာျပပါ။<br />Ref:လူမႈေရးသိပံံၸ ( Social Science ) ပညာရွင္ M. Gary Neuman ရဲ ့ သုေတသန စာတမ္း"Truth About Cheating " မွ ေကာက္ ႏႈတ္ခ်က္မ်ား ( ခိုင္သရဖီ ) ပံ့ပိုးသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-485893282442411449?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-5193781741609142352008-11-23T04:09:00.000-08:002008-11-23T04:11:17.953-08:00၁) လူ(၃)ေယာက္ႏွင့္ ပင့္ကူ<br /><br />မိုးရြာျပီးခါစ ပင့္ကူတစ္ေကာင္ဟာ မိုးမိျပီး စုတ္ၿပဲသြားတဲ့ ပင့္ကူအိမ္အမွ်င္ကေန စိုရဲႊေနတဲ့နံရံေပၚ တြယ္တက္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။မိုးစိုေနတဲ့အတြက္ ပင့္ကူဟာ အျမင့္တစ္ေနရာကို ေရာက္တာနဲ႔ ျပန္ျပဳတ္က်လာတယ္။ ပင့္ကူဟာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားျပီး တက္ခဲ့ေပမယ့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္ျပဳတ္က်ခဲ့ရတယ္။<br />ပင့္ကူရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို လူ ၃ေယာက္က ေတြ႔ခဲ့ၾကျပီး ပထမလူက "ဟင္း.. ငါ့အျဖစ္ကလည္း ပင့္ကူနဲ႔ အတူတူပါပဲလား? ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ဘာမွ အက်ဳိးမရခဲ့ဘူး" လို႔ ေျပာျပီး သက္ျပင္းအခါခါ ခ်ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ ပထမလူရဲ႕ေန႔ရက္ေတြဟာ စိတ္ဓာတ္က်ျခင္းေတြနဲ႔ပဲ ျပည့္ေနခဲ့တယ္။<br />ဒုတိယလူက "ဒီပင့္ကူ ေတာ္ေတာ္ တံုးပါလား? ေဘးက ေျခာက္ေနတဲ့ နံရံကေန ပတ္ျပီးတက္သြားလုိ႔လည္း ရရက္သားနဲ႔၊ ပင့္ကူလို ငါ တံုးလို႔ မျဖစ္ဘူး" လို႔ ေတြးမိတယ္။ အဲဒီေနာက္ သူဟာ စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ျပီး ထက္ျမက္လာခဲ့တယ္။<br />တတိယလူက " အဖန္ဖန္ျပဳတ္က်ေပမယ့္ အထက္ကိုေရာက္ဖို႔ ဒီပင့္ကူ ဇဲြမေလွ်ာ့ခဲ့ဘူး" ဆိုျပီး သူဟာ ဘာလုပ္လုပ္ ပင့္ကူလို ဇဲြလံု႔လ၊ ေတာင့္ခံအားေတြ ေကာင္းခဲ့တယ္။<br />ေအာင္ျမင္မႈကို လိုလားသူဟာ ဘယ္လို အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ျမင္မႈ အစြမ္းကို ရွာေဖြတတ္ရတယ္။<br /><br />၂) အ႐ံႈးထဲက အျမတ္<br /><br />အျမန္ရထားေပၚက အဘိုးအိုတစ္ဦးရဲ႕ ဖိနပ္အသစ္တစ္ဖက္က ရထားေအာက္ကို မေတာ္တဆ ျပဳတ္က်သြားခဲ့တယ္။ ဖိနပ္အသစ္မို႔ ဒီအျဖစ္ကို ျမင္တဲ့လူေတြက အဘိုးအိုအစား ႏွေျမာေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဘိုးအိုက က်န္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ျပတင္းေပါက္ကေန ပစ္ထုတ္လိုက္တယ္။ အဘိုးအိုရဲ႕ အျပဳအမႈကို ျမင္တဲ့လူေတြက အံ့ၾသျပီး ေမးေတာ့<br />"က်န္ခဲ့တဲ့ဖိနပ္ တစ္ဖက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ အဖိုးတန္ပါေစ အဘိုးအတြက္ အသံုးမဝင္ေတာ့ဘူး။ ဖိနပ္တစ္ရံလံုးကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေကာက္ရခဲ့ရင္ သူ႔အတြက္ အသံုးဝင္ႏိုင္တယ္ေလ" လို႔ အဘိုးအိုက ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။<br />ထက္ျမက္သူဟာ လက္လြတ္တတ္ရမယ္၊ အ႐ံႈးထဲကေန သင္ခန္းစာ ယူတတ္ရမယ္။<br /><br />၃) ျပတင္းေပါက္ အဖြင့္မမွားနဲ႔<br /><br />မိန္းမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ကို မီွျပီး ျပတင္းေပါက္အျပင္က ေခြးတစ္ေကာင္ကို လူေတြ ေျမျမဳပ္သၿဂၤိဳလ္ေနတာကို ၾကည့္ျပီး ငိုေၾကြးေနခဲ့တယ္။ ဒါကို အဘိုးကျမင္ေတာ့ "ေျမးေလး.. ျပတင္းေပါက္ အဖြင့္မွားေနျပီ" ဆိုျပီး သူ႔ကို တစ္ျခား ျပတင္းေပါက္တစ္ေပါက္ ဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီျပတင္းေပါက္ အျပင္မွာက လွပတဲ့ ႏွင္းဆီခင္းၾကီးရွိတယ္။ မိန္းမငယ္က ႏွင္းဆီပန္းခင္းကို ၾကည့္ျပီး စိတ္ရႊင္လန္းလာခဲ့တယ္။<br />က်႐ံႈးျခင္းေဘးက ျပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လင္းေရာင္ကို သင္ေတြ႔ေကာင္း ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-519378174160914235?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-22143615569796202582008-11-19T22:24:00.000-08:002008-11-19T22:25:59.889-08:00တစ္ေန႔မွာ "ပေလတို" က ဆရာျဖစ္သူ "ဆိုကေရတီး" ကို အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ေမးသတဲ့။ ဆိုကေရတီးက ပေလတိုကို ဂ်ံဳခင္းထဲ ေနာက္ျပန္မလွည့္တမ္းတစ္ေခါက္သြားေစျပီး သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အေကာင္းဆံုး၊ အၾကီးဆံုးဂ်ံဳႏွံတစ္ခုကို ခူးေစခဲ့တယ္။<br />ဆရာခိုင္းတာ အရမ္းလြယ္တယ္ထင္တဲ့ ပေလတိုက ကိုယ့္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ဂ်ဳံခင္းထဲ၀င္ခဲ့တယ္။ ေန႔တစ္၀က္ကုန္တဲ့အထိ သူဟာ ဂ်ံဳခင္းထဲမွာပဲရွိေနခဲ့ျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ လက္ဗလာနဲ႔ ေခါင္းငိုက္စိုက္ ျပန္လာခဲ့ရတယ္။ဆိုကေရတီးေ႐ွ႕ေရာက္ေတာ့ "အေကာင္းဆံုးလို႔ ထင္တဲ့ ဂ်ံဳႏွံကို ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ႏွံပဲခူးရမယ္ဆိုေတာ့ အေကာင္းဆံုးမွဟုတ္ပါ့မလားလို႔ ထင္ျပီး မခူးခဲ့ဘဲ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ အႏွံ႐ွိဦးမယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ ယာခင္းအဆံုးထိ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ခဲ့မွ လက္ထဲမွာ ဘာမွမပါခဲ့မွန္းသတိထားမိေတာ့တယ္" လို႔ ေျပာေတာ့ ဆိုကေရတီးက "အဲတာ အခ်စ္" လို႔ေျပာျပခဲ့တယ္။<br />တစ္ေန႔မွာ ပေလတိုက ဆရာဆိုကေရတီးကို လက္ထပ္ျခင္းဆိုတာ ဘာလဲလို႔ေမးျပန္သတဲ့။ ဆိုကေရတီးက ပေလတိုကို ထင္း႐ူးေတာထဲ ေနာက္ျပန္မလွည့္တမ္းတစ္ေခါက္သြားေစျပီး သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ခရစ္စမတ္အတြက္ အသံုးျပဳဖို႔အေကာင္းဆံုး ထင္း႐ူးပင္ တစ္ပင္ကို ယူေစခဲ့တယ္။<br />သခၤန္းစာ တစ္ခါရခဲ့ဖူးတဲ့ ပေလတိုက ဒီတစ္ၾကိမ္မွာ အမွားအယြင္းမရွိေအာင္ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ ထင္း႐ူးေတာထဲ ၀င္ခဲ့တယ္။ ေန႔တစ္၀က္ေရာက္ေတာ့အရြက္က်ဳိးတိုက်ဲတဲ့၊ ပင္စည္ေျဖာင့္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တဲ့ထင္း႐ူးပင္တစ္ပင္ကို ႏြမ္းနယ္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ သူထမ္းျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။<br />"ဒါက အေကာင္းဆံုး ထင္း႐ူးပင္လား" လို႔ ဆုိကေရတီးက ေမးေတာ့ "တစ္ပင္ပဲယူရမယ္ဆိုလို႔ အေကာင္းဆံုးကို ေတြ႔လိုေတြ႔ျငား လိုက္ရွာရင္းမဆိုးဘူးလို႔ထင္တဲ့ အပင္ကိုေတြ႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အခ်ိန္ေရာ၊ အင္အားပါကုန္ခမ္းေနတာကို သတိျပဳလိုက္မိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေကာင္းဆံုးလား ဘာလားဆိုတာဂ႐ုမစိုက္ေတာ့ဘဲ ယူျပန္လာခဲ့တာပါ" လို႔ ျပန္ေတာ့ ဆိုကေရတီးက "အဲတာလက္ထပ္ျခင္း" လို႔ ေျပာျပခဲ့တယ္။<br />တစ္ေန႔မွာ ပေလတိုက ဆရာဆိုကေရတီးကို တိတ္တိတ္ပုန္းဆိုတာ ဘာလဲလို႔ေမးျပန္သတဲ့။ ဒီတစ္ခါ ဆိုကေရတီးက ပေလတိုကို ေတာထဲတစ္ေခါက္လမ္းေလွ်ာက္ေစခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္မွာ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္လို႔ရျပီး သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အလွဆံုး ပန္းတစ္ပြင့္ကိုယူခိုင္းေစခဲ့တယ္။<br />ဒီတစ္ခါလည္း ပေလတိုက ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ ထြက္ခဲ့ျပန္တယ္။ (၂)နာရီနီးပါးၾကာေတာ့ စိတ္မသက္မသာနဲ႔ အေရာင္စံုျပီး အနည္းငယ္ ညႇိဳးႏြမ္းေနတဲ့ပန္းတစ္ပြင့္ကို ယူေဆာင္ခဲ့တယ္။<br />"ဒါက အလွဆံုး ပန္းလား" လို႔ ဆိုကေရတီးက ေမးေတာ့ "၂နာရီနီးပါးကြ်န္ေတာ္လိုက္ရွာေတာ့ အလွဆံုးလို႔ ထင္ရတဲ့ ဒီပန္းကို ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ျပီးခူးလာခဲ့တယ္။ အျပန္လမ္းမွာ ပန္းက တေျဖးေျဖး ညႇိဳးႏြမ္းသြားခဲ့တယ္" လို႔ေျပာေတာ့ ဆိုကေရတီးက "အဲတာ တိတ္တိတ္ပုန္း" လို႔ ဆိုတယ္။<br />တစ္ေန႔မွာ ပေလတိုက ဆိုကေရတီးကို ဘ၀ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေမးျပန္သတဲ့။ဆိုကေရတီးက အထက္ကအတိုင္း ပေလတိုကို ေတာထဲတစ္ေခါက္ လမ္းေလွ်ာက္ေစခဲ့တယ္။ဒီတစ္ၾကိမ္မွာ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္လို႔ရျပီးသြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အလွဆံုး ပန္းတစ္ပြင့္ကို ယူခိုင္းေစခဲ့တယ္။<br />သခၤန္းစာရထားဖူးေတာ့ ပေလတိုက သတိရွိရွိနဲ႔ ထြက္ခဲ့ျပန္တယ္။ သံုးရက္သံုးညလြန္ေျမာက္တဲ့အထိ ပေလတို ျပန္မလာလို႔ ဆိုကေရတီးက လိုက္ရွာေတာ့ေတာအုပ္တစ္ေနရာမွာ ပေလတို တဲထိုးျပီး ေနေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။<br />"အလွဆံုးပန္းကို ရွာေတြ႔ျပီလား" လို႔ ေမးေတာ့ ပေလတိုက ပန္းတစ္ပြင့္ကိုထိုးျပျပီး "ဒီတစ္ပြင့္ကို အလွဆံုးလို႔ ဆိုႏိုင္မလား" လို႔ ေမးတယ္။<br />"ဒါဆို ဘာလို႔ ခူးမျပန္လာတာလဲ"<br />"ကြ်န္ေတာ္ ခူးလိုက္ရင္ ပန္းက ႏြမ္းသြားေတာ့မယ္။ ကြ်န္ေတာ္မခူးရင္လဲသူႏြမ္းသြားမယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လွလွပပ ဖူးပြင့္ေနတာကိုၾကည့္ျပီး သူညႇိဳးႏြမ္းသြားမွ ေနာက္တစ္ပြင့္ကို ကြ်န္ေတာ္ထပ္ရွာေတာ့မယ္။ဒါ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့တဲ့ ပန္းထဲက အလွဆံုး ဒုတိယပန္းတစ္ပြင့္ပါပဲ"<br />"အင္း.. ဘ၀ရဲ႔ အဓိပၸါယ္ကို မင္းနားလည္ခဲ့ျပီပဲ" လို႔ ဆုိကေရတီးကပေလတိုကို ေျပာခဲ့တယ္။<br />ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-2214361556979620258?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-3989452369491362312008-11-19T21:39:00.000-08:002008-11-19T21:40:24.547-08:00လူတစ္ေယာက္ဟာ ဟိုတယ္တစ္ခုမွာ<br />အခန္းယူၿပီး သူ႔အခန္းထဲကို ၀င္ေတာ့ အခန္းထဲမွာ ကြန္ျပဴတာတစ္လံုးေတြ႕တာနဲ႔သူအေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္။<br />ဒီေတာ့ သူ႔မိန္းမဆီကို လွမ္းၿပီး သတင္းပို႔မွပဲဆိုၿပီးအီးေမးလ္တစ္ေစာင္ပို႔လိုက္တယ္။<br />ဒါေပမယ့္ သူ အီးေမးလ္လိပ္စာ မွားေရးလိုက္တာကို သူကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိလိုက္ဘူး။<br />အဲဒီအီးေမးကို ပို႔လိုက္မိ ၿပီေလ။<br />အဲဒီအခ်ိန္ ....<br />ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ တစ္ေနရာမွာ မုဆိုးမတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ေယာက်္ားရဲ႕အသုဘပို႔ရာကေန ျပန္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ကြန္ျပဴတာမွာ အီးေမးလ္စစ္ဖို႔ျပင္ဆင္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ေနၾကတဲ့ ေဆြမ်ိဳးမိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အားေပးစကားေလးေတြ ၾကားရမလားလို႔ အီးေမးလ္ကိုစစ္လိုက္တယ္။ ခဏအၾကာမွာ ေအာင္မေလး လို႔ေအာ္တဲ့အသံၾကားရလို႔ သူ႔သားကအေျပးေလး၀င္လာေတာ့<br />အေမလုပ္တဲ့လူက ၾကမ္းျပင္မွာ ပက္လက္လန္ၿပီး ေမ့ေနၿပီ။<br />ဒါနဲ႔ ကြန္ျပဴတာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမာ္နီတာ စကရင္မွာ ေပၚေနတာက<br />သို႔ ... ခ်စ္ဇနီးအေၾကာင္းအရာ ။ ။ ကိုယ္ေရာက္ပါၿပီေန႔စြဲ ။ ။ ၂၁ ရက္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၀၀၇မင္း ကိုယ့္ဆီက သတင္းၾကားရရင္ အေတာ္အံ့ၾသသြားမယ္ဆိုတာ ကိုယ္သိေနတယ္။သူတို႔ဆီမွာလည္း ကြန္ျပဴတာရွိတယ္ကြ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြဆီကိုအီးေမးလ္ပို႔ဖို႔ ခြင့္ျပဳထားတယ္ေလ။ အခုပဲေရာက္တယ္။ ေနစရာလည္းအဆင္ေျပပါတယ္။ မင္း မနက္ျဖန္လာရင္ အဆင္ေျပေအာင္ကုိယ္အားလံုးစီစဥ္ၿပီးပါၿပီ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ မင္းကိုလာႀကိဳပါ႔မယ္။မနက္ျဖန္ ေတြ႕ၾကတာေပါ႔။မင္းကိုခ်စ္တဲ့ေမာင္....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-398945236949136231?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-80196529614371026502008-11-19T19:23:00.000-08:002008-11-19T19:25:47.204-08:00ဘီလ္ကိတ္ေျပာတဲ့ ဘဝ(၁၁)ခု<br /><br />(ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ရဲ႕)ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္ (မဟုတ္ပါ)တစ္ခုမွာ ဘဲြ႔ရေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ဘီလ္ကိတ္က ဒီလိုအၾကံဥာဏ္ေပး ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />၁) လူ႔ဘဝက မမွ်တဘူး။ ဒါကို လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။<br />၂) ဒီေလာကက ကိုယ့္ေလးစားၾကည္ညိဳမႈကို အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူး။ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈကို အရင္လုပ္ ျပီးမွ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားခ်က္ကို ဆန္းစစ္ဖို႔ ေလာကၾကီးက ပိုေမွ်ာ္လင့္တယ္။<br />၃) ေက်ာင္းကေနခြါတာနဲ႔ လခေကာင္းမရႏိုင္ဘူး။ ခ်က္ခ်င္း ဟမ္းဖုန္းခ်ိတ္ထားတဲ့ ကြပ္ကဲသူ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ႏွစ္ခုစလံုးအတြက္ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မွ ရႏိုင္တယ္။<br />၄) ေက်ာင္းက ဆရာေတြကို ဆိုးတယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ထင္ခဲ့ရင္ တစ္ေန႔ခင္ဗ်ားတို႔ ကုမၸဏီသူေဌးေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ သိလိမ့္မယ္။ သူေဌးေတြက အလုပ္ကို အေၾကြးမထားဘူး။<br />၅) ဟမ္ဘာဂါဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္လို႔ ကိုယ့္ကို အသံုးမက်ဘူးလို႔ မထင္နဲ႔။ ခင္ဗ်ား ဘိုးဘြားေတြက ဟမ္ဘာဂါအလုပ္အတြက္ အဓိပၸါယ္တစ္ခု ဖြင့္လိုက္မယ္။ အဲဒါက "အခြင့္အေရး" တဲ့။<br />၆) ခင္ဗ်ား ဘာမွျဖစ္မလာတာ ခင္ဗ်ားမိဘေတြရဲ႕ အမွားမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အမွားအတြက္ ေဒါသထြက္မေနနဲ႔။ အမွားထဲက သင္ယူပါ။<br />၇) ခင္ဗ်ားမေမြးဖြားခင္ ခင္ဗ်ားမိဘေတြက အခုလိုထိုင္းမိႈင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ အခုလို ထိုင္းမႈိင္းရတာက ခင္ဗ်ားအသံုးစရိတ္အတြက္ ရွာေနလို႔၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အဝတ္ေတြ ေလွ်ာ္ရလို႔၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ္ေၾကာင္း အေျပာၾကီးတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕စကားကို နားေထာင္ေနရလို႔ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားမိဘတို႔ေခတ္က ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ အပူပိုင္းဇံုသစ္ေတာကို ခင္ဗ်ား ျပဳျပင္ကယ္တင္ဖို႔ မၾကိဳးစားခင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အိပ္ရာကို အရင္သန္႔ရွင္းလိုက္ပါ။<br />၈) ေက်ာင္းမွာ ႏိုင္သူနဲ႔ ႐ႈံးသူဆိုတာရွိတယ္။ ဘဝမွာ မရွိဘူး။ ေက်ာင္းက ခင္ဗ်ားကို အခြင့္အေရး မျပတ္ေပးျပီး အေျဖမွန္ရဖို႔ ရွာခိုင္းလိမ့္မယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႔ဘဝမွာေတာ့ ဒီလိုမရွိဘူး။<br />၉) တီဗီြထဲ သရုပ္ေဆာင္တာေတြက တကယ့္ဘဝေတြ မဟုတ္ဘူး။ တကယ့္ဘဝက လူတိုင္း ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ေက်ာခုိင္းျပီး အလုပ္ထဲ ဝင္ရတာခ်ည္းပဲ။<br />၁ဝ) စာဂ်ပိုးေတြကို တေလးတစား ဆက္ဆံပါ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ သူတို႔ထဲက တစ္ေယာက္ဆီမွာ ခင္ဗ်ား အလုပ္လုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္။<br />၁၁) လူ႔ဘဝမွာ သင္ၾကားခ်ိန္ကာလ မသတ္မွတ္ဘူး။ ပိတ္ရက္မရွိဘူး။ ဘယ္အလုပ္ရွင္ကမွ ခင္ဗ်ားလုပ္ခ်င္တာကုိ ညႇိႏိႈင္းေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အားလပ္ခ်ိန္ကို အသံုးျပဳပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-8019652961437102650?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-41001440971999870292008-11-19T19:17:00.000-08:002008-11-23T00:11:45.148-08:00(၁) အခ်စ္မ်က္စိ မရွိလို႕ေတာေသး . . မ်က္စိသာရွိခဲ့မယ္ဆို တုႏူိင္းမဲ့စြာ ခမ္းနားအံုးမွာ . .<br /><br />(၂) ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တေလွလံုးပုပ္တယ္. . . .တေလွလံုးငါးခံုးမေတြၾကီးပဲဆိုရင္ေတာ့ . . . ? ?<br /><br />(၃)<br /><br />ဆက္ေရးပါအံုးမည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-4100144097199987029?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-77907258977360982372008-11-19T19:15:00.000-08:002008-11-19T19:16:11.545-08:00ေျပာဖုိ႔ ခက္ပါတယ္<br /><br /> တရံေရာအခါက ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးရွိသတဲ့။ ဒါ အေနာက္တိုင္း ပံုျပင္ေတြရဲ႕ ေျပာ႐ိုးေျပာစဥ္ နိဒါန္းပါ။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာပံုျပင္မွာက် ဒီလုိ မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ဟုိးေရွးေရွးတုန္းက ဗာရာဏသီျပည္ႀကီးမွာ ျဗဟၼာဒတ္မင္းႀကီး အုပ္စိုးသတဲ့။ ကဲကဲ ... ပံုျပင္ ဆက္ၾကဦးစို႔။ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ ေဘးနားမွာ သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ အထဲမွာမွ တစ္ေယာက္ကို သူ႔ရဲ႕ အပါးေတာ္ျမဲ အေနနဲ႔ ခန္႔အပ္ထားသတဲ့။ သေဘာက ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ အနားမွာ ထပ္ၾကပ္မကြာ အျမဲေနခြင့္ရသေပါ႔ကြယ္။ ဘယ္သြားသြား၊ ဘယ္လာလာေပါ႔။ သူဟာ ပညာလည္းရွိတယ္၊ ဘုရင္ႀကီးကိုလည္း အၾကံေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းေတြ ေပးတတ္ေတာ့ ရွင္ဘုရင္က သေဘာေတာ္ေခြ႕တာေပါ႔ကြယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘယ္သြားသြား ေခၚသြားသတဲ့။<br />တစ္ေန႔ေတာ့ ရွင္ဘုရင္ ေမြးထားတဲ့ ေခြးဟာ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ လက္ညိဳးကို ကိုက္လိုက္သတဲ့။ ေနာက္ေန႔ေတြေတာ့ လက္ညိဳးဟာ ေရာင္ကိုင္းၿပီး အနာလည္း အေတာ္ေလး ရင္းလာတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက သူ႔ အပါးေတာ္ျမဲကိုေမးတယ္။" ေမာင္မင္း၊ ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ေမြးတဲ့ေခြးက ငါ႔ကို ျပန္ကိုက္တယ္ဆိုေတာ့ ဒါ မေကာင္းတဲ့ အတိတ္နိမိတ္ပဲ မဟုတ္လား" တဲ့။"ေကာင္းသလား၊ ဆိုးသလား ဆိုတာ ေျပာဖုိ႔ခက္ပါတယ္ အရွင္မင္းႀကီး" လို႔ အပါးေတာ္ျမဲက ျပန္ေျဖတယ္။ေနာက္ေတာ့ လက္ညိဳးရဲ႕ အနာက အေျခအေန အေတာ္ေလးဆိုးလာေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူ႔ရဲ႕ လက္ညိဳးကို ျဖတ္ပစ္လိုက္ရတယ္။<br />"ဟယ္ ငါ႔ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ လက္ညိဳးေတာ္ ျဖတ္ပစ္လိုက္ရၿပီ။ ဒါ မေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပဲ၊ ေမာင္မင္း။ ဘယ္လို အဆိုးေတြမ်ား ႀကံဳလာဦးမလဲ မသိဘူး။ ေလွ်ာက္စမ္းပါဦး" လို႔ ဘုရင္ႀကီးက သူ႔ အပါးေတာ္ျမဲကို အၾကံဉာဏ္ေတာင္းသတဲ့။"ေကာင္းသလား၊ ဆိုးသလား ဆိုတာ ေျပာဖုိ႔ခက္ပါတယ္ အရွင္မင္းႀကီး" လို႔ပဲ အပါးေတာ္ျမဲက ထပ္ေျဖလိုက္တယ္။ လက္ညိဳးေတာ္ ျပတ္လို႔ စိတ္တိုေနရတဲ့ၾကားထဲ ဒီေကာင္က အခုထိ စကားအေကာင္းမေျပာဘူးဆိုၿပီး ဘုရင္ႀကီးက အေတာ္ေလးတင္းသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲ့ဒီ အပါးေတာ္ျမဲကို ေထာင္ခ်ပစ္လိုက္တယ္။<br />တစ္ေန႔ေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ ေတာထဲကို အမဲလိုက္ထြက္သတဲ့။ စာစကားနဲ႔ဆို ေတာကစားထြက္တာေပါ႔ဗ်ာ။ သမင္ကို သဲႀကီးမဲႀကီး လိုက္ဖုိ႔ပဲ အားသန္ေနေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း လိုက္ရင္းလိုက္ရင္းနဲ႔ပဲ ေတာဖြက္ခံလိုက္ရတယ္။ ေတာထဲမွာ လမ္းေပ်ာက္သြားတယ္။ ဆက္သြားေလ ေတာနက္ေလ ျဖစ္ေနတယ္။ ကံမ်ား ဆိုးခ်င္ေတာ့ ေတာထဲမွာ ေနၾကတဲ့ လူ႐ိုင္းေတြဟာ သူ႔ကို ေတြ႕ၿပီး ဖမ္းသြားတယ္။<br />သူတို႔ကေတာ့ ဘုရင္မွန္း ဘယ္သိမွာလဲ။ လူ႐ိုင္းဆိုေတာ့လည္း ဘုရင္ဆိုတာ ဘာေကာင္မွန္းေတာင္ သိမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ဓေလ့က လူတစ္ေယာက္ေယာက္ ဖမ္းၿပီး နတ္ဘုရားကို ယဇ္ပူေဇာ္ရတယ္။ ယဇ္ပူေဇာ္ဖုိ႔ သတ္မယ္လို႔ ၾကံရြယ္ေနတုန္းမွာပဲ သူတို႔ရဲ႕ အႀကီးအကဲ သတိထားမိသြားတာက ဘုရင္ႀကီးမွာ လက္ညိဳးတစ္ေခ်ာင္းမပါဘူး ဆိုတာပဲ။ အဂၤါမစံုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ယဇ္ပူေဇာ္ရင္ နတ္ဘုရားက စိတ္တုိလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး ဘုရင္ႀကီးကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ ဘုရင္ႀကီး နန္းေတာ္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူ႔ အပါးေတာ္ျမဲ ေျပာတဲ့ "ေကာင္းသလား၊ ဆိုသလား ေျပာဖုိ႔ခက္ပါတယ္" ဆိုတဲ့ စကားကို သြားသတိရတယ္။ အကယ္၍သာ သူ လက္ညိဳး မျပတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ ေတာထဲမွာ ယဇ္ပူေဇာ္ခံရလို႔ ေသၿပီေလ။<br />ဒါနဲ႔ ပညာရွိေလး အပါးေတာ္ျမဲကို ျပန္လႊတ္ေပးဖုိ႔ အမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘုရင္ႀကီးက စိတ္လိုက္မာန္ပါ လုပ္မိတဲ့အတြက္ သူ႔ကုိ ေတာင္းပန္စကား ေျပာေတာ့တယ္။ စိတ္မေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေတာင္းပန္စကားေျပာေနတဲ့ ဘုရင္ႀကီးကို စိတ္တစ္ခ်က္မကြက္ဘဲ "အရွင္မင္းႀကီး အခုလို ဖမ္းထားတာ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးအတြက္ အက်ဳိးယုတ္တဲ့ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဘုရား" လို႔ ေလွ်ာက္တင္လိုက္တယ္။<br />ဒီစကားကို ၾကားရေတာ့ ဘုရင္ႀကီး အေတာ္ေလး အံ့အားသင့္သြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္လို႔လဲ အေတာ္ေလး စဥ္းစားရခက္သြားတယ္။ အပါးေတာ္ျမဲက သူ အဖမ္းခံထားရတာ အဆိုးခ်ည္း မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဘာလို႔ ေျပာတာလဲ။<br />ဒီလိုေလ။ အကယ္၍သာ ဘုရင္ႀကီးက အပါးေတာ္ျမဲကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္မထားဘူးဆိုရင္ အခုလို ေတာကစားထြက္ေတာ့ သူလည္း ဘုရင္ႀကီးနဲ႔အတူ ထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါရမွာေပါ႔။ ဘုရင္ႀကီးကို ယဇ္ပူေဇာ္ဖုိ႔ မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလို႔ လူ႐ိုင္းေတြက ဆံုးျဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ေခၚၿပီး သတ္မွာပဲ။ ဒါဆို အပါးေတာ္ျမဲ အလွည့္ေလ။ သူသာ ဘုရင္ႀကီးနဲ႔ လိုက္သြားခဲ့ရင္ အသက္ခံရမွာေတာ့ မုခ်မေသြပါပဲ။<br />ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ ခင္ဗ်ာ။<br />------------------------------<br />ပံုျပင္ေလးရဲ႕ အႏွစ္သာရ<br />ဒီေလာကမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို ဒါအေကာင္းပဲ၊ ဒါအဆိုးပဲလို႔ တရားေသ သက္မွတ္လို႔ မရေကာင္းပါဘူး။ တခါတေလမွာ အေကာင္းေတြဆိုၿပီး ဆုတ္ကိုင္ထားတဲ့ အရာေတြဟာ ကံၾကမၼာ အလွည့္အေျပာင္းေၾကာင့္ အဆိုးေတြ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။<br />ကံေကာင္းတာေတြ ႀကံဳလာတုိင္းမွာ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ခံစားလိုက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အတင္းအက်ပ္ႀကီး ဖက္တြယ္ မထားပါနဲ႔။ အသက္ရွင္ေနတုန္းမွာ ႀကံဳႀကိဳက္ခြင့္ရတဲ့ ဆုလဒ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ခံယူလိုက္ပါ။အဆိုးေတြ ႀကံဳလာခဲ့ရင္ေကာ။ သိပ္၀မ္းနည္း ပူေဆြးမေနပါနဲ႔။ အျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံေနရတယ္လို႔ ယူဆေနမယ့္အစား ေလာကဓံကို ခံႏုိင္ဖုိ႔ စခန္းသြင္း ေလ့က်င့္ေနတယ္လို႔ မွတ္ယူလိုက္ပါ။ တကယ္တမ္းေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္ႀကီး မဆိုး႐ြားဘူးဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္။<br />အဲဒီလို ခံယူႏုိင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ အမ်ားႀကီး ေပါ႔ပါးလြတ္လပ္ေနပါလိမ့္မယ္။<br />လူတစ္ေယာက္ဟာ ၿပီးျပည့္စံုဖုိ႔ဆိုရင္ မိတ္ေဆြစစ္၊ မိတ္ေဆြမွန္ တကယ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကို နားလည္ေပးမယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ မွ်ေ၀ခံစားမယ္။ ၀မ္းနည္းမႈေတြကို အတူတကြ ေက်ာ္လႊားမယ္။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ကိုယ့္ဘက္က ရပ္တည္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ မိတ္ေဆြစစ္ေတြ တကယ့္ကို လိုအပ္တာေပါ႔။ မိတ္ေဆြစစ္ဆိုတဲ့ အထဲမွာ မိဘ၊ ဆရာသမား၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ခ်စ္သူ နဲ႔ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ ေတြ ပါပါတယ္။<br />မိတ္ေဆြစစ္ေတြဟာ အျမဲ မွန္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ သင္ မေမွ်ာ္လင့္လိုက္ပါနဲ႔။ အမွားလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ မွားပါေစေတာ့လို႔ သူတို႔ ရည္ရြယ္ခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး။<br />-----------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7790725897736098237?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-6192889488373817222008-11-19T19:13:00.000-08:002008-11-19T19:14:34.380-08:00(၁) ခရီးအတူသြား ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က အခုလို႔ ေမးခဲ့တယ္။ "လူတစ္ေယာက္က အျခားလူတစ္ေယာက္ကို ေပးႏိုင္တဲ့ အေကာင္းဆံုး လက္ေဆာင္က ဘာလဲ" ဒီေမးခြန္းကို သေဘာက်လို႔ သိတဲ့ လူအခ်ဳိ႕ကိုလည္း ေမးခဲ့ဖူးတယ္။ အေျဖေတြအမ်ားၾကီးထဲက တစ္ခ်ဳိ႕အေျဖဟာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေနတယ္။ ဥပမာ "သစၥာ၊ ခ်ီးက်ဴးစကား၊ ဂတိ၊ အၾကင္နာ၊ ဗဟုသုတ၊ ေလးစားမႈ၊ ခြင့္လြတ္မႈ၊ အခ်စ္၊ ဂ႐ုစိုက္မႈ.... " စတာေတြျဖစ္တယ္။ အေျဖေတြထဲက ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလး ေျဖခဲ့တဲ့ "အခ်ိန္" ဆိုတဲ့အေျဖကုိ အခုထက္ထိ အမွတ္ရေနမိတယ္။ ခ်စ္သူနဲ႔ကဲြစ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို စိတ္ေျပေအာင္ ကြ်န္မတို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ အျပင္ေခၚထုတ္ျပီး လည္ပတ္စားေသာက္ၾကတယ္။ တစ္ပတ္ေနျပီးေနာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက တစ္ေယာက္က သူ႔ကို "နင္စိတ္ေျပေအာင္ လည္ပတ္စားေသာက္ခဲ့တဲ့ billေတြအားလံုး အဲဒီလူကို ပို႔ေပးလိုက္၊ ပိုက္ဆံကို သူ႐ွင္းပါေစ"လို႔ စေနာက္လိုက္တယ္။ "ဘာျဖစ္လို႔လဲ" "လမ္းခဲြခေလ" "ဟင္း....သူေလ်ာ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး.. ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ငါ့ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္၊ တန္ဖိုးအ႐ွိဆံုး အခ်ိန္ေတြကိုေတာင္ သူ႔ကိုေပးခဲ့တာပဲ။ သူေလ်ာ္ႏိိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး" လို႔ သူက ျပန္ေျဖ႐ွာတယ္။<br /><br />(၂) ေန႔တိုင္း အခ်ိန္ေတြကို အလုပ္မွာပဲ ျမဳပ္ႏွံထားျပီး အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ အရြယ္လြန္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို သူ႔အိမ္က စိတ္ပူစျပဳလာတယ္။ သူ႔အတြက္ သင့္ေတာ္မယ့္ မိန္းကေလးကို လိုက္႐ွာ၊ လိုက္စပ္ေပးနဲ႔ အလုပ္႐ႈပ္ေနၾကတယ္။ "ဘယ္လိုမိန္းကေလးမ်ဳိးကို ၾကိဳက္လဲ၊ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ တစ္ခုခုကို ေျပာမွ လူေတြက နင့္အတြက္ ႐ွာေပးရ အဆင္ေျပမွာေပါ့" လို႔ သူ႔ကို ကြ်န္မေမးေတာ့... "သူ႔အတြက္ ငါ့အခ်ိန္ေတြကိုေပးႏိုင္မယ့္ မိန္းကေလးကိုပဲ ငါလိုခ်င္တယ္" လို႔ သူက ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။<br /><br />(၃) အခ်စ္ေၾကာင့္ စိတ္ေရာကုိယ္ပါ အၾကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က ႏွစ္ေတြၾကာခဲ့ေပမယ့္ မေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ စိတ္ျပတင္းေပါက္ကို မဖြင့္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အခ်စ္သစ္ မ႐ွာႏိုင္ခဲ့ဘူး။ လူေတြက သူ႔ကိုထားသြားခဲ့သူကို မေမ့ႏိုင္လို႔၊ ေစာင့္ေနေသးတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလူ သူ႔ကိုျပန္ဆက္ဖို႔ ထပ္ၾကိဳးစားခ်ိန္မွာ သူျငင္းပယ္ခဲ့တယ္။ "သူ႔ကို ကြ်န္မ ေမ့မရလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မႏွေျမာတာက ဟိုးအရင္သူနဲ႔အတူ ႐ွိခဲ့ဖူးတဲ့ အခ်ိန္ေတြကိုပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိး ကြ်န္မတို႔အတြက္ ထပ္႐ွိလာႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး"<br /><br />(၄) "အဆံုးမဲ့ အခ်ိန္နယ္ပယ္တြင္းမွာ ေစာတယ္၊ ေနာက္က်တယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။ အခ်ိန္မီ ေရာက္လာတာပဲရွိတယ္" ေစာေစာမုန္းတဲ့ အမုန္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာက္က်မွ မုန္းတဲ့ အမုန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အမုန္းဆိုတာ စိတ္ညစ္၊ ၀မ္းနည္းစရာေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမုန္းကို ဥေပကၡာ ျပဳလိုက္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ မွန္တဲ့အခ်ိန္မွာေတြ႔တဲ့ အခ်စ္ရဲ႕႐ုပ္ပံုကမွ လွပသတဲ့။ (right time, right person) မွန္တဲ့အခ်ိန္မွာ မွားတဲ့အခ်စ္နဲ႔ ေတြ႔ရင္ ခံစားရတယ္။ (right time, wrong person) မွားတဲ့အခ်ိန္မွာ မွန္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ေတြ႔ရင္ ၀မ္းနည္းရတယ္။ (wrong time, right person) ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို ေပးႏိုင္မယ့္ လူတစ္ေယာက္ကို႐ွာယူပါ။ သူ႔အခ်ိန္ေတြ ကိုယ့္အတြက္ေပးႏိုင္မယ့္ လူတစ္ေယာက္ကို ႐ွာယူပါ။ ကိုယ့္အတြက္ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြ ေပးႏိုင္တဲ့ လူကိုတန္ဖိုးထားပါ။ အေကာင္းဆံုး လက္ေဆာင္ဆိုတာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူအတြက္ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို ေပးႏိုင္တာပဲျဖစ္တယ္။ သြားအတူ၊ လာအတူ၊ စားအတူ၊ အတူေဆြးေႏြးတယ္၊ အတူဆိုညည္းတယ္၊ အတူကဗ်ာစပ္ၾကတယ္၊ အတူကာရံေတြညႇိၾကတယ္... အတူ..... အတူ.... တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ "အေပ်ာ္"ဆိုတာ မ႐ွိေတာ့ဘူး။ တကယ္လို႔ ကြ်န္မကို "အေကာင္းဆံုး လက္ေဆာင္က ဘာလဲလို႔" ေမးခဲ့ရင္ "အခ်ိန္" လို႔ပဲ ကြ်န္မေျဖမိမွာပါ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်စ္ေန၊ ခံစားေနပါေစ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလးစားျမတ္ႏိုးေနပါေစ... အဲဒီအခ်စ္၊ ျမတ္ႏိုးမႈေတြက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနားမွာေနခြင့္ရတဲ့ "အခ်ိန္" န႔ဲ မႏိႈင္းသာပါဘူး။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-619288948837381722?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-56239505557260579232008-11-19T19:10:00.000-08:002008-11-19T19:11:41.571-08:00ပန္းတစ္ပြင့္က ေျပာပါတယ္....အျဖဴေရာင္ ပန္းေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမႊးၾကတယ္။ ပန္းေတြဟာ အေရာင္အေသြး စံုေလေလ ရနံ႔ကင္းမဲ့ေလ ျဖစ္တယ္။ လူ႔ဘ၀ဟာလည္း ဒီလိုပါပဲ.. ရိုးရိုးရွင္းရွင္းနဲ႔ ရိုးသားေလေလ သူ႔ရဲ႔ စိတ္ဟာ ျဖဴစင္ေလျဖစ္တယ္။<br />ပန္းတစ္ပြင့္က ေျပာပါတယ္....ညေမႊးပန္းဟာ ညမွေမႊးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေန႔လည္း ေမႊးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအနည္းငယ္ကသာ ေန႔အခါမွာ ႐ႈ႐ႈိက္မိၾကတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေန႔အခါမွာ လူေတြရဲ႔ စိတ္ဟာ ပ်ံ႔လႊင့္ေနလို႔ပါ။ တကယ္လို႔ လူေတြရဲ႔ စိတ္ဟာ ေန႔အခါမွာလည္း တည္ျငိမ္ေနမယ္ဆိုရင္ ညေမႊးပန္းဟာ အရမ္းပူျပင္းတဲ့ ေန႔ခင္းမွာေတာင္ ေမႊးပါတယ္။<br />ပန္းတစ္ပြင့္က ေျပာပါတယ္....မနက္ေစာေစာမွာ ၾကာပန္း၀ယ္ရင္ ပြင့္ေနတဲ့အပြင့္ကို ၀ယ္ပါ။ နံနက္ခင္းဟာ ၾကာပန္းပြင့္တဲ့ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ နံနက္ခင္းမွာ မပြင့္တဲ့ ၾကာပန္းက ေန႔လယ္၊ ညေနခင္းေရာက္တဲ့အထိ မပြင့္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ လူေတြလည္း အဲဒီလိုပါပဲ.. ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ရည္မွန္းခ်က္ မထားတဲ့လူက လူလတ္ပိုင္း၊ လူၾကီးပိုင္းေရာက္တဲ့အထိ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။<br />ပန္းတစ္ပြင့္က ေျပာပါတယ္....ရွားပါးျပီး တန္ဖိုးၾကီးတဲ့ ပန္းဟာ ညႇိဳးႏြမ္းလြယ္တယ္။ လူေတြလည္း ႏုပ်ဳိငယ္ရြယ္တဲ့ အခ်ိန္ဟာ အဖိုးတန္ ပန္းေလးတစ္ပြင့္လိုပါပဲ။ ေကာင္းေကာင္း မျပဳစု မပ်ဳိးေထာင္ရင္ ပ်က္စီးလြယ္တယ္။<br />ပန္းတစ္ပြင့္က ေျပာပါတယ္....ႏွင္းဆီပန္းတိုင္းမွာ ဆူးပါတယ္။ ႏွင္းဆီပန္းကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရင္ သူ႔ဆူးကို မခ်ဳိးပါနဲ႔။ ဆူးမစူးမိေအာင္ ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ရမယ္ဆိုတာကိုပဲ သင္ယူပါ။ လူေတြတိုင္းမွာလည္း မာနကိုယ္စီရွိၾကတယ္။ သည္းမခံႏိုင္တဲ့ စကားေတြနဲ႔ သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္ေအာင္ မေျပာမိပါေစနဲ႔။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-5623950555726057923?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-74830693390078845132008-11-19T05:29:00.000-08:002008-11-19T05:30:05.387-08:00ကြ်န္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က လူသူရွင္းေသာ မကၠဆီကို ကမ္းေၿခတစ္ေနရာမွာ သူေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရသည့္ အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုကိုေၿပာၿပသည္။ေန၀င္ဆည္းဆာအခ်ိန္ ကမ္းေၿခမွာသူတစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္သြားရင္းက ဟိုးအေ၀းဆီမွာ လူတစ္ေယာက္လွမ္းၿမင္ရသည္။ နည္းနည္းနီးလာေတာ့ေဒသခံတစ္ေယာက္ၿဖစ္ေႀကာင္း သတိၿပဳမိသည္။ သူလူကကမ္းေၿခေသာင္စပ္မွာ ကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္းႏွင့္သြားေနရာက တစ္စံုတစ္ရာကိ္ု ငံု႔ေကာက္ကာ ပင္လယ္ေရထဲလြင့္ပစ္သည္။ သည့္ေနာက္ အဲသည္လိုပဲ နည္းနည္းေလွ်ာက္သြားလိုက္ တစ္ခုခုေတြ႕လွ်င္ ေကာက္ယူလိုက္လႊတ္ပစ္လိုက္လုပ္ေနသည္။ကြ်န္ေတာ္တို႔မိတ္ေဆြ သူ႕အနား ေရာက္သြားၿပီးေသေသခ်ာခ်ာ ႀကည့္ေတာ့လိႈင္းနဲ႔ ပါလာၿပီး သဲေသာင္ၿပင္ေပၚ တင္က်န္ေနသည့္ ႀကယ္ငါးေတြကိုေရထဲၿပန္ပစ္ထည့္ေပးေနၿခင္း ၿဖစ္ေႀကာင္း သိလိုက္ ရသည္။သည္လူ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္လုပ္ေနသလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔မိတ္ေဆြ စဥ္းစားမရၿဖစ္သြားသည္။ သို႔ႏွင့္သူ႕ကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး တည့္တည့္ပင္ ေမးႀကည့္သည္။ "မသိလို႔ေမးပါရေစဗ်ာ ၊ မိတ္ေဆြဘာလုပ္ ေနတာပါလိမ့္""ႀကယ္ငါးေတြ သမုဒၵရာထဲၿပန္ပို႔ေပးေနတာေလ ၊ ခင္ဗ်ားၿမင္တဲ့အတိုင္းပဲ ၊ ဒီေရက်ခ်ိန္ ေသာင္ၿပင္ေပၚမွာ တင္က်န္ခဲ့တဲ႔ ေကာင္ေတြဟာေရတက္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေအာင္ ဒီမွာ အႀကာႀကီး ေစာင့္ေနရမွာ ၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေလာက္ႀကာရင္ ေအာက္ဆီဂ်င္ ၿပတ္ၿပီးေသမွာပဲ""ဟုတ္ကဲ့ ၊ အဲဒါေတာ့ကြ်န္ေတာ္လဲ သေဘာေပါက္ပါတယ္" ကြ်န္ေတာ္တို႔မိတ္ေဆြက ဆိုသည္။ "ဒါေပမဲ့ ဒီကမ္းေၿခတစ္ေလွ်ာက္မွာ ႀကယ္ငါးေတြေထာင္ခ်ီၿပီးရွိေနမွာေပါ့ဗ်ာ ၊ အဲဒီေကာင္ေတြ အားလံုး ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလိုက္ေကာက္မလဲ၊ တစ္ေယာက္တည္းမႏုိင္ႏုိင္ဘူးေလဗ်ာ ၊ ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားႀကည့္ ၊ ဒီကမ္းရုိးတမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးဆိုရင္ ခုလို သဲေသာင္ၿပင္ေပါင္း ရာခ်ီရွိမွာေပါ႔ ၊ ဒီေသာင္းစပ္တိုင္းမွာရွိေနမယ့္ ႀကယ္ငါးေတြဘယ္လိုလုပ္မလဲ ၊ သူ႕သဘာ၀နဲ႔သူၿဖစ္ေနတာခင္ဗ်ား တစ္ေယာက္ေႀကာင့္ ဘာေတြ ထူးၿခား ေၿပာင္းလဲသြားႏုိင္မလဲ"ေဒသခံပုဂၢိဳလ္က ၿပံဳးသည္။ ေနာက္ထပ္ႀကယ္ငါးတစ္ေကာင္ ေကာက္သည္။ ထို႔ေနာက္ "တၿခားေကာင္ေတြအတြက္ မထူးၿခားေပမယ့္ ေဟာဒီ ႀကယ္ငါးတစ္ေကာင္အတြက္ေတာ့ ထူးၿခားသြားတာေပါ႔ဗ်ာ" ဟုဆိုကာ ပင္လယ္ေရထဲ လွမ္းပစ္ထည့္လိုက္သည္။<br />[မူရင္း။ ။ Jack Canfield ႏွင့္ Mark V.Hansen တို႔၏ One At A Time]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7483069339007884513?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-12081025054460387412008-11-19T05:25:00.000-08:002008-11-19T05:27:23.706-08:00ေမာင္၊ ညီမေလးတုိ႔ေရ....စမ္းသပ္ခ်က္တခုမွာ သိပၸံပညာရွင္မ်ားဟာ ေမ်ာက္ ၅ ေကာင္ကုိ ေလွာင္အိမ္တခုထဲမွာအတူတူ စုထည့္ထားလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ေလွာင္အိမ္ရဲ႕ အလယ္တည့္တည့္မွာ ေလွကားတစင္းေထာင္ထားၿပီး ေလွကားထိပ္မွာေတာ့ ငွက္ေပ်ာတဖီးကုိ တင္ထားေပးသတဲ့ကြယ္။တကယ္လုိ႔ ေမ်ာက္တေကာင္ေကာင္ကေန ငွက္ေပ်ာသီးစားခ်င္လုိ႔ ေလွကားေပၚကုိ တက္ဘုိ႔ႀကဳိးစားအခါတုိင္းမွာ သိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ က်န္တဲ့ေမ်ာက္ေတြကုိ (ေမ်ာက္ေတြ ေၾကာက္တဲ့) ေရခဲတမွ်ေအးစက္ေနတဲ့ ေရေအးေတြနဲ႔ ေနမထိ ထုိင္မသာျဖစ္ေအာင္ ဆြတ္ျဖန္းေပးသတဲ့။ ေဟာ....မၾကာပါဘူး။ ေမ်ာက္ေတြဟာ သူတုိ႔အထဲက တေကာင္ေကာင္ ေလွကားေပၚတက္ဘုိ႔ ႀကဳိးစားတာနဲ႔ အဲဒီ အေကာင္ကုိ က်န္တဲ့ေလးေကာင္က ၀ုိင္းၿပီး ထုၾက ႏွက္ၾကေတာ့တာဘဲတဲ့။ အဲဒီအခါမွာေတာ့ ေရေအးနဲ႔ ပက္ျဖန္းတာကုိ ရပ္နားထားလုိက္ေတာ့သတဲ့ကြယ္။အဲသည္ေနာက္ပုိင္းမွာ ငွက္ေပ်ာသီးရဲ႕ ဆြဲေဆာင္ျဖားေယာင္းမႈ ဘယ္လုိပင္ အားေကာင္းလြန္းလွေပမယ့္ ဘယ္ေမ်ာက္ကမွ ေမ်ာက္စြမ္းေကာင္းလုပ္ၿပီး ေလွကားေပၚကုိ တက္ဘုိ႔ ထပ္မႀကဳိးစားရဲေတာ့ဘူးတဲ့။ဒီလုိအေနအထားမွာ သိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ မူလေမ်ာက္ငါးေကာင္ထဲက တေကာင္ကို ေလွာင္အိမ္ထဲက ထုတ္။ သူ႕ေနရာမွာ ေမ်ာက္အသစ္တေကာင္နဲ႔ လဲလွယ္အစားထုိးလုိက္တယ္။ ေမ်ာက္အသစ္ဟာ ေလွာင္အိမ္ထဲကုိ ေရာက္တာနဲ႔ (ေမ်ာက္ပီပီ) ေလွကားေပၚကုိ ေျပးတက္ၿပီး ငွက္ေပ်ာသီးကုိ ယူဘုိ႔ ႀကဳိးစားေတာ့တာေပါ႔။ က်န္တဲ့ေလးေကာင္ကလည္း ထုံးစံအတုိင္း မဆုိင္းမတြ သူ႕ကုိ ၀ုိင္း "သမ" ၾကသတဲ့။ (ကိြကြိ...ကြကြ...ကြိကြ...ေခြးမသားေမ်ာက္...ေဆာ္ပစ္....ကြစ္ကြစ္)အဲသလုိ မၾကာခဏ ထုႏွက္ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ေမ်ာက္ဟာ ဘာေၾကာင့္ဒီလုိ ထုႏွက္ၾကသလဲဆုိတဲ့ ေနာက္ကြယ္က အေၾကာင္းရင္းမွန္ကုိ စဥ္းစားလုိ႔ မရေပမယ့္လည္း ေလွကားေပၚကုိ မတက္ရဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိေတာ့ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သေဘာေပါက္လာတယ္။ ေလွကားေပၚ တက္ဘုိ႔ကိုလည္း ထပ္မံမႀကဳိးစားရဲေတာ့ဘူးတဲ့။ ဒုတိယ ေမ်ာက္အသစ္ေကာင္ကုိ ေမ်ာက္အေဟာင္းတေကာင္ရဲ႕ ေနရာမွာ ထပ္မံ အစားထုိး ထည့္လုိက္တဲ့အခါမွာလည္း အလားတူ အျဖစ္မ်ဳိး ထပ္ျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ စိတ္၀င္စားဘုိ႔ေကာင္းတာက ဒုတိယေမ်ာက္သစ္ကုိ ၀ုိင္း၀န္းထုႏွက္ၾကတဲ့အခါ သူ႕အရင္ေရာက္တဲ့ ေမ်ာက္အသစ္ကပါ ဘုမသိ ဘမသိ ၀င္ၿပီး ထုႏွက္တာကုိ ေတြ႕ရသတဲ့။ (ၾကည့္ရတာ လူေတြသာမက ေမ်ာက္ေတြလည္း ဆြမ္းႀကီးေလာင္းရတာ ၀ါသနာပါပုံရတယ္ကြဲ႕။)အဲသလုိနဲ႔ တတိယ ေမ်ာက္အသစ္တေကာင္ကုိ မူလေမ်ာက္အေဟာင္းထဲက တေကာင္ေနရာမွာ အစားထုိးထည့္ၾကည့္တယ္။ ထုႏွက္တဲ့ကိစၥဆက္ျဖစ္တယ္။ စတုတၳေမ်ာက္အသစ္တေကာင္ထပ္လဲထည့္တယ္။ ထု႐ုိက္တဲ့ကိစၥ ဆက္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာ ပဥၥမေျမာက္ ေမ်ာက္အသစ္ကုိ ေနာက္ဆုံးလက္က်န္ေမ်ာက္အေဟာင္းေနရာမွာ အၿပီးသတ္ လဲထည့္လုိက္ေတာ့တယ္။********************************************************************ကေလးတုိ႔ေရ.....အခုဆုိရင္ ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ေမ်ာက္ငါးေကာင္စလုံးဟာ ေနာက္မွ ေရာက္လာၾကတဲ့ ေမ်ာက္အသစ္ေတြခ်ည္းေပါ႔ကြယ္။ သူတုိ႔ အားလုံးဟာ ေရခဲေရနဲ႔ ပက္ျဖန္းတာကုိ တခါမွ မႀကဳံခဲ့ရဖူးဘူးကြဲ႕။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ထဲက တစ္ေကာင္ေကာင္ ေလွကားေပၚကုိ တက္ဘုိ႔ႀကဳိးစားရင္ေတာ့ က်န္တဲ့ ေလးေကာင္က ၀ုိင္း၀န္းၿပီး ထုၾကႏွက္ၾကဆဲဘဲတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ အဲသလုိ ထုႏွက္ရသလဲဆုိတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကုိေတာ့ ေမ်ာက္ငါးေကာင္စလုံး လုံး၀ မသိၾကရွာဘူးတဲ့ကြယ္။ကဲ.....ပုံျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါဘဲကြယ္။ေမာင္၊ညီမေလးတုိ႔ေရ……အဲဒီ ေမ်ာက္ငါးေကာင္ရဲ႕ ထူးဆန္းတဲ့ အျပဳအမူကုိ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း အတြင္းမွာေရာ ေတြ႔ဘူးႀကဳံဘူး ပါသလားကြယ္။တဆက္တည္း ေမးလိုက္ခ်င္ေသးတာကလဲ ကိုယ္ကိုတိုင္ေကာ ဘယ္ႏွခါေလာက္ အဲလုိလုပ္မိပီးပီလဲဟင္?? :D :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-1208102505446038741?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-71075904213941879152008-11-19T04:57:00.000-08:002008-11-19T04:59:37.025-08:00ဒါကိုမဖတ္ပါနဲ႔<br />တို႔ ႀကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ ....<br />ဒါကို မဖတ္ပါနဲ႔လို႔ .....<br />မင္း အစက<br />ေက်ာ္သြားမလို႔ပဲ မဟုတ္လား .....<br />ဘာလို႔လာၿပီး ဖတ္ေနတာလဲ .....<br />ေတာ္ေတာ့ေလဗ်ာ<br />ဆက္ဖတ္ေနရင္<br />သက္သက္အခ်ိန္ကုန္တာပဲရွိမယ္<br />ဒီမွာတင္ရပ္မယ္ဆိုရင္<br />မင္း အခ်ိန္ကုန္သက္သာမယ္ ....<br />ဘယ္လိုလဲ ........<br />မေတာ္ေသးဘူးလား .........<br />အခုဆိုရင္တစ္၀က္နီးပါးေတာင္ေရာက္ေနၿပီ<br />မင္း ဆက္ဖတ္ေနတုန္းပါလား............<br />တို႔သိတယ္ေနာ္..............<br />မင္းမဖတ္ဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ......<br />ဘယ္လို.........ေနႏိုင္တယ္ ဟုတ္လား ......<br />မေနႏိုင္ပါဘူးေတြ႔လား ..........<br />မင္း မွန္တယ္ ..........<br />ဒါ ဆက္ဖတ္လို႔<br />ဘာထူးလာမယ္ထင္လဲ. ..............<br />ဘာမွမထူးပါဘူး .............<br />ေနာက္ထပ္နည္းနည္းေလးဘဲ က်န္ေတာ့တယ္ .........<br />မင္းကိုယ္ကိုယ္ကို<br />ထိန္းႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားရွိေၾကာင္း<br />ျပတဲ့အေနနဲ႔ ရပ္လိုက္စမ္းပါ ....<br />မရပ္ႏိုင္ဘူးၾကည့္<br />ေနာက္ဆံုး စာလံုးအထိေရာက္ေအာင္<br />အခ်ိန္ကုန္ခံဖတ္ၿပီးမွရပ္မွာ<br />ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား .........<br />စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ပါနဲ႔ဗ်ာ .............<br />လူတိုင္း ဒီလိုပါပဲ ...............<br />ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟုတ္တယ္ဟုတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-7107590421394187915?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8567270857610209129.post-32784914468173703942008-11-19T04:44:00.000-08:002010-02-21T07:26:31.502-08:00ယေန႕ေလာက,က ITေခတ္ဆိုေတာ့ လူတိူင္းနီးပါး ကိုယ္ပိုင္ G mail, Blog ေတြနဲ႕မို႕..UCSYေက်ာင္းထြက္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာညာမဟုတ္..လူရွိန္ေအာင္နဲ႕ ..ေက်ာင္းေတာ္မဟာရဲ႕ ထည္၀ါတဲ့ ဂုဏ္ကို ေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ ဤ Blog အားစတင္ေရးသားလိုက္ရပါေၾကာင္းႏွင့္ မ်က္စိလည္လမ္း မွား ၀င္ေရာက္လာသူအားလံုးကိုေက်းဇူ အထူး Special တင္ေၾကာင္း .. .. .. .. .. .. ...<br /><br />ဆႏၵမြန္မ်ားစြာျဖင့္<br />လြင္ကိုကုိဦး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8567270857610209129-3278491446817370394?l=lwincocooo.blogspot.com' alt='' /></div>Abdul Rahman Parvez Bochiahttp://www.blogger.com/profile/17894707475366468161noreply@blogger.com1